18.

Amerykańska produkcja filmowa z lat drugiej wojny światowej –  

propaganda i rozrywka  

Wybuch  wojny  spowodował  zmiany  w  tendencjach  w  kinie  Hollywoodzkim,  filmy  noir 

zamieniono  na  filmy  szpiegowskie,  musicale    stały  się  wojskowymi  show,  melodramaty 

historiami kobiet czekających na powrót mężczyzn z wojen, a komedie zamieniły się satyry 
propagandowe.  
Casablanka 

przykładem  tendencji  filmów  wojennych  pokazujących  pogłębiono 

psychologicznie tęsknotę, strach, heroizm i poświęcenie. Nastrój i bohater przeniesione przez 
Hala Wallisa z czarnych filmów gangsterskich i detektywistycznych.  

Jednocześnie  realizowano  wtedy  filmy  z  określoną  typologią,  nacechowane  ideologicznie. 
Bo

haterem był jednoznaczny moralnie protagonista.   

Pani Miniver (1942)  - 

bohaterka zmaga się z problemami zaopatrzeniowymi, lękiem o syna 

na  froncie,  strachem  o  męża  biorącego  udział  w  ewakuacji  Dunkierki.  Mieszanie  wątków 
melodramatycznych z komediowymi. 

Bohaterka  jest  Angielką,(propagandowe  budowanie 

więzi  miedzy  sojusznikami,  pokazanie  bohaterki  było  oparte  na  stereotypowym  obrazie 

angielskiej pani domu), pokazywanie trudów wojny (np. scena końcowa z zerwanym dachem 
katedry.)  
Combat films – 

opowiadające  o  działaniach  na  frontach,  miały  pokazywać  tylko  działania 

wojenne, bez melodramatów, musiały zawierać szeroką panoramę ras, religii i narodowości, 

by  pokazać  mozaikowość  Amerykanów(national  collective  ero),  po  trzecie  i  ostatnie  miały 

dramatyzować  wydarzenia  autentyczne  lub  pokazywać  takie,  które  są  zbliżono  do 
rzeczywistych. Filmy o bohaterskich akcjach np. Baatan 

(1943)  opowiadający  o  oddziale 

amerykańskim w skład którego wchodzili m.in. Żyd, Murzyn, Filipińczyk), czy opowieści o 

flocie  budziły  wielkie  emocje  .  Opowieścią  o  morzu  był  np.  Konwój  z Bogartem 

opowiadający o statku przewożącym amunicję do Murmańska, zaatakowanym przez U-Booty 

a później przez Luftwaffe.   

Być albo nie być (To Be Or Not To Be (1942). Zrealizowany z przymrużeniem okaz przez 
Erns

ta Lubitscha z inspiracji Ryszarda Ordyńskiego opowiadający o podziemnej działalności 

warszawskich aktorów teatralnych pod niemiecką okupacją.  

Podróże Sullivana  (1941) Prestona Sturgesa– opowieść o reżyserze, który wyrusza w podróż 
w przebraniu kloszarda

, by poznać prawdziwych ludzi, bo chce zrezygnować z komedii na 

rzecz filmu o „prawdziwych ludzi”. Koniec filmu jest pochwałą komedii jako gatunku, który 

daje  zwykłym,  biednym  ludziom  chwilę  wytchnienia.  Reżyser  tego  filmu  tworzył  też  inne 

komedie, był mistrzem satyry na amerykańskie społeczeństwo. Jednym z pierwszych sukces 

tego twórcy był film Wielki McGinty  (1940)– opowieść o amerykańska opowieść o kimś w 
rodzaju Nikodema Dyzmy.  

Spotkamy  się  w  St.  Louise  (1944)  –  musical  z  Judy  Gardland  opowiadający  o  buncie 

dziewcząt,  które  chcę  odwieźć  ojca  od  pomysły  o  przeprowadzce  do  Nowego  Jorku. 

Opowieść  o  różnych  etapach  kobiecości  i  umiłowaniu  prowincjonalnego  życia  opartego  na 

patrycjuszowskich zasadach Środkowego Zachodu   
Dlaczego walczymy (1942-1944) seria dokumentów Franka Capry sfinansowana przez Office 
of War Information.  

Małe liski (1941) opowieść o Południ tuż po wojnie secesyjnej