1 

 



 

Praca pisemna na studia. Razem z 
bibliografią około 4 stron.  



 

Całość pracy 

– 10 zł.

 



 

KOD pracy-

PR5

 



 

Napisz 

chomikujpracepisemne@gmail.com

 

 

 

 

Porównaj postawę Josepha Granda wobec dżumy z postawami innych bohaterów 

powieści Alberta Camusa „Dżuma” 

 

P

owieść Alberta Camusa jest powieścią parabolą. Punktem odniesienia dla powieści 

był  Dziennik  czasów  zarazy  Daniela  Defoe,  z  którego  Camus  zaczerpnął  i  wykorzystał  w 

swojej  powieści  motto,  które  brzmi:  Jest  rzeczą  równie  rozsądną  ukazać  jakiś  rodzaj 

uwięzienia  przez  inny,  jak  ukazać  coś,  co  istnieje  rzeczywiście,  przez  coś  innego,  co  nie 

istnieje.  Motto  wskazuje  na  metaforyczny  charakter  powieści.  Z  wyżej  wspomnianego 

dziennika  Camus  zaczerpnął  nie  tylko  pomysł,  by  akcję  umieścić  w  zamkniętym  mieście  i 

pokazać  ludzi  w  obliczu  zarazy,  ale  postanowił  on  przyjrzeć  się  reakcji  mieszkańców, 

przedstawić etapy choroby i strach bohaterów. O ile tekst Defoe jest pewnym opisem, relacją 

z wydarzeń, o tyle Camus zastanawiał się, w jaki sposób zmieniali się ludzie pod wpływem 

zarazy, w jaki sposób wpłynęła ona na ich życie. Celem Camusa nie było opisanie przebiegu 

epidemii,  ale  ukazanie  reakcji  ludzi  wobec  dżumy,  którą  można  odczytywać,  jako  synonim 

zła,  zagrożenia.  Dżuma  w  powieści  Camusa  jest  właśnie  alegorią  zła,  którego  struktura  i 

zasięg są niepojęte. Ludzie w Oranie starali się, co prawda, walczyć z epidemią, ale nie mogli 

przewidzieć skutków ani czasu trwania zarazy.  

2 

 

Egzystencjalna  powieść  Camusa  rozpoczyna  się  jak  prawdziwa  kronika,  opisująca 

wydarzenia,  które  miały  miejsce  w  algierskim  mieście  Oran,  w  latach  czterdziestych  XX 

wieku.  Narrator,  który  sam  jest  świadkiem  epidemii  dżumy,  relacjonując  wydarzenia, 

odwołuje się do własnych przeżyć oraz doświadczeń. Podobnie jak inni kronikarze, dążył do 

obiektywności,  pragnął  nadać  własnej  narracji  charakter  bezosobowy.  Jak  się  okazało 

narratorem  w  powieści  jest  doktor  Bernard  Rieux,  lekarz,  autor  kroniki  z  Oranu,  jeden  z 

głównych  bohaterów  przedmiotowej  powieści.  Jest  synem  robotnika.  W  dużym  stopniu 

stanowi porte parole samego Camusa.  Rieux poświęcał cały swój czas na leczenie chorych, 

pracował ponad siły, nie  ustawał w walce z dżumą,  był bezkompromisowy, zdecydowany i 

uparty.  Bohaterem  zbiorowym  powieści  Camusa  jest  ludność  miasta,  którą  nawiedza 

epidemia  dżumy.  Z  wielkim  niepokojem  mieszkańcy  przyjęli  pojawienie  się  w  mieście 

masowo  zdychających  szczurów.  Gdy  liczba  śmiertelnych  ofiar  osiągnęła  liczbę  30  osób 

dziennie, ogłoszono stan epidemii i zdecydowano o zamknięciu bram miasta. Najdotkliwszą 

dla mieszkańców konsekwencją zamknięcia bram miasta, była nagła, niespodziewana rozłąka 

z najbliższymi, uczucie  wygnania, uwięzienia, a więc utraty  wolności.  Uczucia te pogłębiły 

się, gdy zabroniono korespondowania, gdyż również listy mogły  być drogą do przenoszenia 

infekcji.  Jedynym  ratunkiem  były  ograniczone  do  dziesięciu  słów  -  telegramy.  Można 

powiedzieć, że mieszkańcy Oranu stali się więźniami dżumy. Permanentny stan zagrożenia …

 

Chcesz uzyskać dostęp do całej pracy? Napisz podając kod 

pracy na chomikujpracepisemne@gmail.com