background image

Zanieczyszczenie – występowanie wszelkich substancji i 
oddziaływań niepożądanych, obcych w dowolnym 
elemencie środowiska, w intensywności umożliwiającej 
zmianę właściwości środowiska. Zanieczyszczenia mogą 
mieć w szczególności  szkodliwy wpływ na zdrowie ludzi i 
innych organizmów żywych. 
Zanieczyszczenia: 
Pierwotne – wprowadzane do środowiska bezpośrednio 
przez źródła  zanieczyszczeń. 
Wtórne – powstające w środowisku na skutek oddziaływań 
między zanieczyszczeniami pierwotnymi  i środowiskiem. 
Naturalne (nieantropogeniczne) – zanieczyszczenia, 
bedące skutkiem naturalnym procesów zachodzących w 
przyrodzie: biologicznych, fizyko-chemicznych 
(geologicznych, meteorologicznych) 
Nienaturalne (Antropogeniczne) – zanieczyszczenia, 
bedące skutkiem działalności ludzi. 
Ksenobiotyki – zanieczyszczenia, będące wytworem 
ludzi, nie mające swych odpowiedników w naturze (np. 
DDT) 
Toksyczność – zdolnośc do wywoływania uszkodzeń 
organizmów żywych. 
Skażenie – zanieczyszczenie środowiska, prowadzące do 
całkowitego zniszczenia normalnej struktury ekosystemu, 
którego nie można usunąć metodami konwencjonalnymi. 
Emisja – zjawisko: wprowadzenie do środowiska 
substancji lub oddziaływań 
Emisja – wielkość fizyczna: masa substancji 
wprowadzanej do środowiska. 
Rozprzestrzenianie zanieczyszczeń – proces dyspresji 
zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym oraz 
przemian zanieczyszczeń i usuwania ich z powietrza 
atmosferycznego. 
Dyspresja – procesy transportu i dyfuzji zanieczyszczeń 
w powietrzu atmosferycznym 
Imisja – stężenie  zanieczyszczenia rozproszonego w 
powietrzu atmosferycznym. 
Stężenie substancji w miesaninie substancji – c to 
udział objętościowy lub masowy substancji w mieszaninie 
substancji: stężenie może być wielkością bezwymiarową 
lub jest odnoszone do jednostki objętości. 
Emisja zanieczyszczenia – m to masa substancji, 
uznanej za szkodliwą dla środowiska, wydzielanej z silnika. 
Natężenie emisji zanieczyszczenia – E to pochodna 
emisji zanieczyszczenia, traktowanej jako funkcja  czasu, 
względem czasu. 
   

      

  

 Gdzie: m

t

 – emisja jko funkcja czasu – t 

Emisja drogowa zanieczyszczenia – b to pochodna 
emisji zanieczyszczenia, traktowanej jako funkcja drogi 
przebywanej przez pojazd, względem tej drogi. 
   

      

  

 Gdzie: m

s

 – emisja jako funkcja drogi – s 

Emisja jednostkowa zanieczyszczenia – to pochodna 
emisji zanieczyszczenia względem pracy wykonywaneh 
przez silnik. 
   

      

  

 Gdzie: m

– emisja jako funcja pracy – L 

Wskaźnik emisji zanieczyszczenia – to pochodna 
emisji zanieczyszczenia względem masy zużywanego 
paliwa. 

   

      

  

 Gdzie: m

g

 – emisja jako funkcja masy paliwa–G 

Współczynnik zadymienia spalin – Z 
Współczynnik pochłaniania (estynkcji) promieniowania 
świetlnego – k 
Jednostki stosowane dla stężeń: 
- procent - %, jedna milionowa – ppm (parts pro million), 
jedna miliardowa – ppb (parts pro billion) 
- miligram na metr sześcienny – mg/m

3

 

Jednostka emisji–kg 
Jednostka natężenia emisji–iloraz jednostek emisji i czasu 
g/s 
Jednostka emisji drogowej – g/km 
Jednostka emisji jednostkowej – iloraz masy i pracy – 
g/(kW*h) 
Jednostka bezwymiarowego wskaźnika emisji – gramy 
emitowanej substancji na kilogram paliwa – g/kg pal. 
Jednostka współczynnika zadymienia spalin – procenty, 
stopnie Boscha, stopnie Hartridge’a, FSN(Filter Smoke 
Number) 
Jednostka współczynnika pochłaniania (estynkcji) 
promieniowania świetlnego – m

-1

 

Podmioty oddziaływania transportu na środowisko: 
- maszyny 
- materiały eksploatacyjne 
- wytwórnie maszyn 
- wytwórnie maszyn eksploatacyjnych 
- infrastruktura eksploatacji maszyn 
Przedmioty oddziaływania transportu na 
środowisko: 
Teren, krajobraz, zasoby naturalne, powietrze, gleba, 
woda, rośliny, zwierzęta, ludzie 
Działania związane z transportem wpływające na 
środowisko: 
- Projektowanie środków transportu, materiałów 
eksploatacyjnych i infrastruktury transportu 
- wytwarzanie środków transportu, materiałów 
eksploatacyjnych i infrastruktury transportu 
- eksploatacja środków transportu, materiałów 
eksploatacyjnych i infrastruktury transportu 
- zagospodarowanie wycofanych z eksploatacji środków 
transportu, materiałów eksploatacyjnych i infrastruktury 
transportu 
Skutki transportu samochodowego dla środowiska 

 Szkodliwe 

Bezpośrednie (wypadki; zanieczyszczenia powietrza 
spalinami; powodowanie hałasu i drgań; wytwarzanie i 
wzniecanie pyłów; wycieki i parowanie płynów 
eksploatacyjncyh; promieniowanie elektromagnetyczne; 
odziaływania złożone – zjawisko cieplarniane, kwaśne 
opady, smog kwaśny (londyński), smog fotochemiczny 
(kalifornijski), zmiejszenie się warstwy ozonu w 
stratosferze) 
Pośrednie (odziaływanie infrastruktury transportu; 
oddziaływanie procesów projektowania, wytwarzania, 
zużycia i zniszczenia pojazdów oraz ich infrastruktury 
obsługowej) 

 Korzystne

 (oddziaływanie spowodowane czynnikami 

socjologicznymi i cywilizacyjnymi; techniczne środki 
realizacji działań na rzecz poprawy stanu środowiska) 
Kryteria szkodliwości transportu na środowisko: 
- subiektywne 
- obiektywne 
Kryteria subiektywne szkodliwości transportu dla 
środowiska – to, co jest odczuwane przez ludzi: 

 bezpośrednie, związane z życiem emocjonalnym 

człowieka , chwilowe spontaniczne 
Zapach: 
- nieprzyjemny 
- przyjemny – m.in. działaniu narkotycznym (np. tri, 
węglowodory aromatyczne, eter, zapach czarnej orchidei, 
substancje narkotyczne, nawet benzyna itd.) 
Dźwięk: 
- nieprzyjemny (hałas) 
- przyjemny (np. buczenie silnika) 

pośrednie, związane z odczuwaniem skutków, ze 

skojarzeniami itd., o podłożu psychologicznym: 
- przyjemne 
- nieprzyjemne 
Przykłady: skojarzenie z komplikacją życia z powodu 
budowy autostrady, skojarzenie z wypakiem drogowym z 
udziałem pojazdów o pewnych cechach (marka, kolor, typ) 
 
 

Kryteria obiektywne szkodliwości transportu dla 
środowiska 
Przebiegi w czasie wielkości fizycznych, mających 
udokumentowany naukowo wpływ na stan środowiska – w 
uproszczeniu: wartość średnia wielkości fizycznej i czas 
oddziaływania. 
- Dla emisji zanieczyszczeń: stężenia zanieczyszczeń 
rozproszonych w powietrzu – imisje 
- Dla hałasu: ciśnienie akustyczne, poziom 
ciśn.akustycznego, natężenie dźwięku, poziom 
natęż.dźwięku, moc akustyczna, poziom mocy akust., 
głośność 
- Dla drgań: najczęściej przyspieszenia, rzadziej prędkości i 
odkształcenia, przemieszczenia i naprężenia 
W wypadku drgań i hałasu często reprezentacje widmowe: 
Częstotliwość oraz uśrednione wartości reprezentatywne, 
np. wartość średnia średniokwadratowa itd. 
Oddziaływania:  chwilowe, długotrwałe 
Skutki dla środowiska oddziaływań: 
chwilowych – doraźne 
długotrwałych – kumulujące się 
Wpływ materiałów eksploatacyjnych transportu na 
zanieczyszczenie środowiska 
Klasyfikacja materiałów eksploatacyjnych w motoryzacji: 
paliwa silnikowe, oleje silnikowe, oleje przekładniowe, 
płyny chłodzące, p.hamulcowe, p.chłodnicze, smary stałe i 
plastyczne, płyny do spryskiwaczy, p.do mycia pojazdów 
oraz inne materiały do utrzymania czystości i konserwacji 
pojazdów, zmywacze do substancji organicznych. 
Podział węglowodorów 
Łańcuchowe - alifatyczne  
- nasycone (alkany, parafiny) 
- nienasycone (alkeny, alkiny, dieny) 
Pierścieniowe (cykliczne) 
- aromatyczne (areny) 
- cykloalifatyczne (nasycone [cykloalkany, cykloparafiny], 
nienasycone [cykloalkeny, cykloalkiny, cyklodieny]) 
Szkodliwość węglowodorów i innych związków 
organicznych 
Ze względu na aktywność chemiczną 
Bardziej szkodliwe są bardziej reaktywne węglowodory, 
mniej trwałe: z wielokrotnymi wiązaniami (nienasycone), 
zatem alkiny i alkeny. 
Ze względu na przystępność do organizmu ludzkiego 
- rozpuszczalne w wodzie a szczególnie we krwi. Np. alkiny 
– nietrwałe są mniej szkodliwe niż alkeny, ponieważ 
wykazują znikomą rozpuszczalność we krwi. 
- ze względu na powinowactwo do procesów 
metabolicznych w organizmie 
- szczególnie szkodliwe są w.cykliczne, przede wszystkim 
aromatyczne (areny), mimo małej aktywności chemicznej: 
Benzen C

6

H

6

 – silny wpływ na układ nerwowy, 

krwiotwórczy i krążenia. 
Toluen, ksyleny- jednopierścieniowe pochodne benzenu.  
WWA – Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne 
Największa aktywność sprzyjająca chorobom 
nowotworowym – 5ciopierścieniowe. 
Najgroźniejszy jest benzo(a)piren inaczej benzo-3,4-piren 
– C

20

H

 12 

Aldehydy – związki zawierające grupę funkcyjną –CHO: 
- Metanal (aldehyd mrówkowy, formaldehyd)-HCHO 
- Etanal (aldehyd octowy) – CH

3

CHO 

- Propenal (akroleina) - C

2

H

3

CHO 

- Aldehydy aromatyczne 
Pochodzą z przerwanych reakcji łańcuchowych utleniania 
węglowodorów. Aldehydy mają silne właściwości 
redukujące. Działanie na organizm ludzki: 
- Silnie drażniące błony śluzowe, układ oddechowy i 
spojówki 
- Przyczynianie się do chorób skórnych 
- Przy dużych stężeniach i czasach ekspozycji – groźne dla 
życia ludzkiego 
Alkohole 
Metanol CH

3

OH, etanol C

2

H

5

OH, propanole C

3

H

6

OH - silne 

trucizny w większym stężeniu we krwi 
Wyróżnia się b. szczegółowo wpływ związków 
organicznych na różne etapy sprzyjania chorobom 
nowotworowym: bezpośrednie, pośrednie, genetyczne. 
Paliwa silnikowe 
Spalanie – 
reakcja utleniania egzoenergetyczna, w której 
wyniku szybkość wywiązywania ciepła w ustalonych 
warunkach otoczenia powoduje promieniowanie 
elektromagnetyczne o częstotliwości w zakresie 
prom.widzialnego o natężeniu uznanym za umowną 
granicę świecenia. 
Wymagania stawiane paliwom ze względu na 
ochronę środowiska: 
1/ Zapewnienie silnikom jak największej sprawności 
ogólnej w celu ochrony zasobów naturalnych i 
ograniczenia globalnych emisji spowodowanych spalaniem 
paliw – stosowania paliw o jak największej wartości 
opałowej 
2/ Stosowanie paliw, umożliwiających zmniejszenie emisji 
substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska. 
Minimalizacja udziału w paliwach zanieczyszczeń i 
dodatków, sprzyjających emisji substancji szkodliwych dla 
środowiska. Odnawialność paliw, umożliwiająca cyrkulację 
węgla w niewielkiej skali czasu. 
3/ Wymagania bezpieczeństwa użytkowania środków 
transportu i silników. Biodegradowalność paliw. 
4/ Zapewnienie silnikom dostatecznej trwałości – 
ograniczenie powstawania produktów zużycia oraz 
produktów odpadowych obsługi środków transportu. 
5/ Wytwarzanie i dystrybucja paliw powinny zapewnić jak 
najmniejszą degradację środowiska. 
Podstawowe problemy stosowania paliw 
silnikowych: 
1/ ograniczenie emisji substancji szczególnie szkodliwych 
dla środowiska m.in. przez: 
- ograniczenie zawartości węglowodorów aromatycznych 
- odpowiednie komponowanie paliw 
2/ ograniczenie zanieczyszczeń i dodatków, sprzyjających 
emisji substancji szkodliwych dla środowiska, m.in. 
związków ołowiu (benzyny) i siarki (oleje napędowe i 
benzyny) 
3/ spełnieniem przez paliwa innych funkcji niezbędnych w 
eksploatacji silników przez zapewnienie odpowiednich 
właściwości fizyko-chemicznych, m.in. przeciwkorozyjnych, 
myjących, oddziałujących na przebieg procesów spalania 
itp. 
Paliwa silnikowe: 
- konwencjonalne
 – paliwa węglowodorowe pochodzące 
z przeróbki ropy naftowej: benzyny silnikowe i oleje 
napędowe 
- niekonwencjonalne (alternatywne) – paliwa 
węglowodorowe i inne, pochodzące z przeróbki ropy 
naftowej i innych zasobów mineralnych, pochodzące z 
przeróbki surowców biologicznych oraz tzw. syntetyczne i 
inne. 
Paliwa silnikowe zastępcze – paliwa alternatywne, 
stanowiące paliwa zastępcze (zamienniki) benzyny 
silnikowej do silników o zapłonie iskrowym lub oleju 
napędowego do silników o zapłonie samoczynnym.  
Paliwa niekonwencjonalne 

 paliwa gazowe 

- paliwa węglowodorowe (gaz ziemny: CNG, LNG; biogaz; 
gaz ropopochodny LPG) 

- paliwa niewęglowodorowe (wodór; gaz generatorowy; 
gaz świetlny; gaz wodny) 

 paliwa ciekłe (alkohole, etery, oleje roślinne, estry 

olejów roślinnych, paliwa syntetyczne – amoniak, eter di 
metylowy DME, benzyna syntetyczna) 

 paliwa stałe (pył węglowy) 

Spalanie paliw węglowodorowych 
  

 

 

 

           

        

 

      

 

      

   

 

  

Spalanie paliw zawierających węgiel, wodór i tlen 
 

 

 

 

 

 

          

       

        

 

      

 

      

   

 

  

Przeciętny skład masowy benzyn silnikowych i olejów 
napędowych: 15% H

2

 i 85% C 

Benzyna silnikowa – mieszanina węglowodorów i innych 
zw.org o temp. wrzenia (40-200)ºC. 
Tendencje: 
- ograniczanie zawartości ołowiu do 
0,013 g/dm

3

 w dystrybucji 

0,005 g/dm

3

 u producenta 

- ograniczenie zawartości siarki – ze względu na trwałość i 
skuteczność reaktorów katalitycznych 
- ograniczenie zawartości węglow.aromat. do 30%, w tym 
benzenu do 1% 
- zwiększanie zawartości izoalkanów – benzyny 
reformowane 
- stosowanie dodatków zawierających tlen: 

- alkohole 
- etery: eter metylo-tert-butylowy (MTBE), eter 
etylo-tert-butylowy (ETBE) 

Oleje napędowe – mieszaniny węglowodorów (od C

11

H

24

 

do C

18

H

28

) i innych zw.org. o temp.wrzenia (150-350)ºC. 

Tendencje: 
- ograniczenie zawartości siarki poniżej 50 ppm (w oleju 
City Diesel 10 ppm=0,001%) 
- zmniejszenie gęstości i lepkości 
- zwiększenie liczby cetanowej 
- zmniejszenie zawartości węglowodorów aromatycznych 
- obniżenie temperatury końca destylacji 
Stosowanie dodatków zawierających tlen 
-alkohole 
-etery: 
a/ eter metylo-tert-butylowy-MTBE 
b/ eter-tert-butylowy-ETBE. 
-estry wyższych kwasów karboksylowych (tłuszczowych) 
Gazowe paliwa węglowodorowe 

 Skroplony gaz ziemny LNG (

liquefied natural gas)

przechowywany w temperaturze – 162

 C i pod ciśnieniem 

atmosferycznym 

Sprężony gaz ziemny CNG 

(compressed natural gas)

przechowywany w temperaturze otoczenia i pod 
ciśnieniem od 16 do 25 Mpa 

 Skroplony gaz ropopochodny – mieszanina skroplonych 

gazów, przede wszystkim: propanu i butanu LPG 

(liquefied 

petroleum gas)

 przechowywany w temperaturze od 0,3 do 

0,5 MPa 
Paliwa niekonwencjonalne (alternatywne) 
- wodór 
- alkohole (metanol, etanol i wyższe alkohole) oraz ich 
pochodne 
- oleje roślinne i ich pochodne, przede wszystkim estry 
metylowe i etylowe 
- inne paliwa tzw. Syntetyczne, takiej jak: amoniak, eter di 
metylowy (DME), furany 
Wodór 
Zasoby wodoru we wszechświecie- 90% masy 
wszechświata 
Najpoważniejsze problemy: 
- otrzymywanie wodoru na skalę przemysłową- ogniwa 
fotoelektryczne o dostatecznie duzej sprawności 
- przechowywanie wodoru w pojeździe 
Przechowywanie wodoru w pojeździe: 
- w stanie gazowym sprężony wodór pod ciśnieniem 55 
MPa i w temperaturze otoczenie. 
- w stanie skroplonym pod ciśnieniem zbliżonym do 
atmosferycznego w temperaturze – 253

C. 

- w postaci związków chemicznych z metalami 
(wodorków). 
Wodór do silników ZI 
Emisje drogowe w badaniach pojazdu z silnikiem 
zasilanym wodorem niższe niż przy zasilaniu benzyną: 
- emisja tlenków węgla o 97% 
- emisja węglowodorów o 99% 
-emisja tlenków azotu o 32% 
Zastosowanie wodoru w ogniwach paliwowych. 

Postulat odnawialności paliw, tzn. skrócenia o wiele 
rzędów wielkości czasu cyrkulacji nośników energii (z 
poziomu milionów lat do kilku lat). 

Podstawowe paliwa odnawialne: 

 paliwa roślinne: alkohole (metanol, etanol, propanole, 

butanole i inne); wyższe kwasy karboksylowe (oleje 
roślinne) i ich pochodne (przede wszystkim estry); estry 
olejow: rzepakowego (RME, ROME), palmowego (PME, 
POME), kokosowego, słonecznikowego (SME). 

 biogaz- pochodzący z procesów beztlenowego rozkładu 

związków organicznych zawartych w biomasie. 
Ekologiczne skutki zastosowania estrów olejów 
roślinnych
 (jako paliw samoistnych oraz dodatków do 
paliw konwencjonalnych): 
- nieznaczne zmniejszenie emisji tlenku węgla i 
węglowodorów 
- zwiększenie emisji tlenków azotu 
- zmniejszenie emisji cząstek stałych 
- zwiększenie emisji aldehydów 
- zmniejszenie emisji związków siarki 
- ograniczenie emisji dwutlenku węgla kopalnego w 
zamkniętym cyklu powstawania i eksploatacji paliw. 
- dobra biodegradowalność paliwa. 
Ekologiczne skutki zastosowania bioetanolu (jako paliw 
samoistnych oraz dodatków do paliw konwencjonalnych): 
znaczne zmniejszenie emisji tlenku węgla i 
węglowodorów 
-zmniejszenie emisji tlenków azotu 
-znaczne zmniejszenie emisji cząstek stałych 
-zwiększenie emisji aldehydów 
-zmniejszenie emisji związków siarki 
-ograniczenie emisji dwutlenku węgla kopalnego w 
zamkniętym cyklu powstawania i eksploatacji paliw 
-dobra biodegradowalność paliwa 
OLEJE SILNIKOWE 
Cel olejenia silników spalinowych 
-smarowanie powierzchni części współpracujących- 
zmniejszenie strat tarcia 
-odprowadzanie ciepła 
-usuwanie zanieczyszczeń 
-uszczelnianie par szczelnych 
-ochrona części silnika przed korozją 
-chłodzenie części silnika przez natrysk oleju (np. tłoki) 
-tłumienie drgań. 
Wymagania w stosunku do olejów ze względu na 
ochronę środowiska: 
-zapewnienie silnikom spalinowym dużej sprawności (m.in. 
zmniejszenie strat tarcia – przede wszystkim przy rozruchu 
w niskiej temperaturze) 
-zapewnienie silnikom spalinowym dużej trwałości 
-trwałość olejów silnikowych – długi czas ich 
dopuszczalnego użytkowania 
-procesy produkcji, eksploatacyjne i utylizacji olejów 
silnikowcy, nie stanowiące zagrożenia dla środowiska 
-zmniejszanie emisji zanieczyszczeń z silników. 

Skład olejów silnikowych: 
-olej bazowy: 
-mineralny: z przeróbki ropy naftowej  - przede wszystkim 
węglowodory aromatyczne i nienasycone. 
-syntetyczny ( synteza, polimeryzacja, kondensacja) 
-półsyntetyczny: ok. 60% oleju mineralnego i 40% 
syntetycznego. 
-wielofunkcyjne pakiety uszlachetniające: dyspergatory, 
dodatki przeciwzużyciowe, inhibitory utleniania itd. 
Szkodliwość dla środowiska olejów silnikowych: 
1/ zawartość pierwiastków szkodliwych dla organizmów 
żywych w dodatku uszlachetniających: chlor, siarka, 
fosfor, bar i ołów. 
2/ w czasie użytkowania oleje wchłaniają produkty 
spalania paliwa i oleju m.in.: 
-sadze i ciężkie węglowodory 
-produkty zużycia silnika takie jak: chrom cynk, nikiel i 
miedź. 
3/ policzterofluoroeten (nazwy handlowe: teflon, tarflen), 
stosowany w niektórych dodatkach uszlachetniających, 
tworzy w komorze spalania w wysokich temperaturach 
substancjie silnie trujące, m.in. fosgen. 
4/w czasie użytkowania oleju mogą powstawać związki 
bifenylu z chlorem – polichloropodobne binefylu, 
substancje szkodliwe dla zdrowia organizmów żywych. 
5/zwiększona emisja węglowodorów i frakcji 
węglowodorowej cząstek stałych, pochodząca z olejów 
(przeciętne zużycie oleju silnikowego stanowi do 0,5% 
zużycia paliwa). 
6/w wysokich temperaturach następuje piroliza (rozpad) i 
pirosynteza ( przebudowa struktury cząsteczkowe) par 
leju, w wyniku czego powstają ciężkie związki organiczne, 
m.in. wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne. 
7/obecność w olejach popiołów siarczanowych zwiększa 
emisję cząstek stałych. 
Klasyfikacja olejów przekładniowych: 
1/ klasyfikacja lepkościowa SAE: 
-wartość lepkości w temperaturach: 
-0

F (-17,8

C), 

-210

F (98,9

C). 

-temperatura pompowalności 
-wartość lepkości HT/HS w temperaturze 150

C i przy 

dużej szybkości ścinania (1*10

6

s

-1

-oleje zimowe: W. 
-oleje letnie – bez znaczenia 
-oleje wielosezonowe, np. 115W-40, 10W-40, 5W-40. 
Czym mniejsza wartość przed W – tym niższa 
dopuszczalna minimalna temperatura pracy. Czym większa 
wartość oznaczenia lub po W – tym wyższa dopuszczalna 
maksymalna temperatura pracy. 
2/ klasyfikacja jakościowa API 
-S (service)- do silników ZI: SA, SB, SC, SD, SE, SF, SG, 
SH, SJ, SK, SL, SM 
-C (commercial)- do silników ZS: CA, CB, CC, CD, CDII, 
CE, CF, CF-4, CG-4, CH-4, CI-4, CJ-4 
A-najmniejsza jakość 
3/klasyfikacja jakościowa ACEA 
-klasy olejów do silników ZI: A1, A2, A3, A4, A5 
-klasy olejów do silników ZS samochodów osobowych: B1, 
B2, B2, B4, B5 
-klasy olejów do silników ZI i lekko obciążonych silników 
ZS: A1/B1, A3/B3, A3/B4, A5/B5 
-klasy olejów do silników ZI z reaktorami katalitycznymi i 
ZS z recyrkulacją spalin i o małej zawartości siarki, fosforu 
i popiołów siarczanych: C2, C3, C4 
-klasy olejów do bardzo obciążonych silników ZS 
samochodów ciężarowych: E1, E2, E3, E4, E5, E6, E7. 
Wielofunkcyjne pakiety uszlachetniające: 
-dodatki przeciwzużyciowe 
-detergenty i dodatki czyszczące- zmniejszanie tworzenia 
się osadów 
-dyspergatory- zwiększenie intensywności unoszenia 
zanieczyszczeń 
-modyfikatory lepkości 
-inhibitory utleniania 
-dodatki smarne 
-korektory odczynu- neutralizacja kwasów pochodzących z 
produktów spalania. 

 
Płyny chłodzące Mieszaniny zawierające glikole lub 
poliglikole oraz propylenowe. 
Dodatki uszlachetniające – substancje: 
- przeciwdziałające pienieniu się 
- przeciwkorozyjne 
- przeciwutleniające 
Glikol monoetylowy (etanodiol) 
- substancja silnie trująca, groźna dla życia ludzi i zwierząt 
- dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozprzestrzenia się w 
środowisku 
- mała podatność na rozkład biologiczny 
Glikol monopropylenowy (propanodiol) 
- nietrujący 
- duża podatność na rozkład biologiczny 
Dodatki uszlachetniające nowej generacji, 
charakteryzujące się nieszkodliwością dla środowiska i 
zdrowia organizmów żywych.  
Płyny hamulcowe 
Baza płynów hamulcowych – te same związki chemiczne, 
co w wypadku płynów chłodzących. 
Płyny hamulcowe zawierają ponadto: 
- rozpuszczalniki, np. alkilowe etery glikoli 
- środki smarne np. poliglikole 
- estry eterów alkilowych 
- dodatki uszlachetniające (przeciwutleniacze, 
przeciwkorozyjne, itp.) 
Płyny hamulcowe po rozcieńczeniu z wodą – łatwo 
przyswajalne. Bezpośrednio działają szkodliwe na skórę, 
sprzyjając powstawaniu wyprysków i innych chorób. 
Czynniki chłodnicze Czynniki chłodnicze w układach 
chemicznych klimatyzacji. Czynnik chłodniczy – czynnik 

background image

termodynamiczny, który uczestniczy w wymianie ciepła w 
urządzeniu chłodniczym lub pompie ciepła. Wrząc pod 
niskim ciśnieniem i w niskiej temperaturze pobiera ciepło, 
które następnie oddaje w trakcie skraplania pod wyższym 
ciśnieniem i w wyższej temperaturze. 
Według polskiej normy PN-90/M-04611 oraz ISO 
817 stosowane są następujące oznaczenia: 
- seria dwucyfrowa – chlorowcowe pochodne metanu 
(CH4) – R11, R22 
- seria 100 – chlorowcowe pochodne etanu (C2H6) – 
R115, R124 
- seria 200 – chlorowce pochodne propanu (C3H8) 
- seria 400 – mieszanina i roztwory 
- seria 500 – czynniki chłodnicze azeotropowe (roztwory o 
identycznym składzie masowym cieczy i pary, będących w 
równowadze termodynamicznej) 
- seria 600 – związki organiczne – niesklasyfikowane 
- seria 700 – związki nieorganiczne – amoniak R717 
- seria 1000 – chlorowce pochodne węglowodorów 
nienasyconych. 
Oznaczenia cyfrowe czynnika chłodniczego poprzedza się 
literą R. 
Według innej klasyfikacji czynniki chłodnicze dzieli się 
ze względu na budowę chemiczną cząsteczki: 
CFC (FCKW) – chlorofluorowęglowodory, związki węgla, 
w których wszystkie atomy wodoru w cząsteczce zostały 
zastąpione atomami chloru i fluoru – R11, R12, R115, 
R502 oznaczone są CFC-11, CFC-12, CFC-115, CFC-502. 
Są to związki trwałe, rozkładające się jedynie w warstwie 
ozonowej i są bardzo groźne dla środowiska. 
HCFC (HFCKW) – wodorochlorofluorowęglowodory, 
związki węgla, w których nie wszystkie atomy wodoru 
zostały zastąpione atomami chloru i fluoru – R22 (HCFC-
22), R401A, R402A. Ulegają rozkładowi w dolnych 
warstwach atmosfery. 
HBFC (BrFCKW) – wodorobromofluorowęglowodory, 
związki, w których atomy wodoru zostały częściowo 
zastąpione atomami fluoru i bromu – R22B1 (HBFC-22B1). 
Są bardziej szkodliwe niż CFC. 
HFC – hydrofluorowęglowodory – związki organiczne, w 
których część atomów wodoru zastąpiono atomami fluoru 
– R134a (HFC-134a), R404a, R407a. 
FC (HFWK) – fluorowęglowodory – związki, w których 
atomy wodoru zostały zastąpione atomami fluoru – RC318 
(FC-C318). Nie szkodliwe dla warstwy ozonowej. 
HC – węglowodory nasycone – propan R290 (HC-290), n-
butan R600 (HC-600) 
Freony (CFC - chlorofluorocarbon) – grupa chloro- i 
fluoropochodnych alkanów. Słowo „freon” jest 
zarejestrowanym znakiem handlowym należącym do 
koncernu DuPont. Freony są masowo stosowane jako 
ciecze robocze w chłodziarkach, gaz nośny w 
aerozolowych kosmetykach, oraz do produkcji spienionych 
polimerów. 
Chlorofluorowe pochodne alkanów o cząsteczkach 
zawierających jeden lub dwa atomy węgla (tzn. pochodne 
metanu i etanu) zaliczone do freonów 
(chlorofluoroalkanów). W warunkach otoczenia są to gazy. 
Freony 
- nie są trujące dla organizmów żywych 
- nie powodują korozji 
- nie stanowią poważnego zagrożenia wybuchowego i 
pożarowego, zapalność freonów jest zależna od udziały w 
ich cząsteczkach wodoru – im większy udział wodoru, tym 
zapalność freonów jest większa. 
W układach chłodniczych klimatyzacji – freony: 
- CCl

2

F

2

 – oznaczone CFCl12 lub R12 

- CH

2

FCF

3

 – oznaczane HFC134a lub R134a 

Szkodliwość freonów dla środowiska 
- groźne są freony zawierające chlor i nie zawierające 
wodoru – R12 
- są one jedną z przyczyn zjawisk, sprzyjających niszczeniu 
warstwy ozonowej w stratosferze 
- freony te są bardzo trwałe w niższych warstwach 
atmosfery (w troposferze), a rozpadowi ulegają dopiero w 
stratosferze pod wpływem intensywnego promieniowania, 
emitowanego przez Słońce. Uwalniany jest chlor silnie 
reagujący z ozonem. 
ODP – akronim od ang. Ozone Depletion Potential – 
potencjał niszczenia warstwy ozonowej – wskaźnik 
utworzony w celu ilościowej oceny wpływu poszczególnych 
substancji na warstwę ozonową. Został odniesiony do 
czynnika R11 uznanego za wartość jednostkową (ODP = 
1). Poszczególne wartości podanego wskaźnika dla 
wybranych substancji kontrolowanych są podane w 
Protokole Montrealskim, w załączniki E normy PN-EN 378-
1, a także w Monitorze Polskim z 2004r. nr 4 poz. 65. 
Sposoby umożliwiające zmniejszenie szkodliwego 
oddziaływanie freonów na środowisko
 – stosowanie 
freonów 
- nie zawierające chloru (R134a) 
- zawierające chlor, ale mniej trwałych w niższych 
warstwach atmosfery 
Zagrożenie dla środowiska ze strony czynników 
chłodniczych występuje w wypadkach awaryjnych 
uszkodzeń układów klimatyzacji.