background image

Konferencja w Teheranie (28XI-1XII-1943) 
- udzielenie pomocy militarnej partyzantce jugosłowiańskiej; 
- uznano potrzebę wejścia Turcji do wojny po stronie aliantów; 
- Z.R. uznał gotowość do natychmiastowego wypowiedzenia wojny Bułgarii , jeśli zaatakuje ona Turcję; 
- uznano i uzgodniono, że inwazja mocarstw zachodnich we Francji nastąpi w maju 1944r.; 
- postanowiono nawiązać ścisłą współpracę wojskową i militarną pomiędzy dowództwem alianckim, a Z.R.; 
- ustalono, że po zwycięstwie Z.R. nad N. Przystąpi on do wojny z J. na Dalekim Wschodzie; 
- postanowiono o podjęciu prac nad powołaniem organizacji międzynarodowej; 
- poruszono sprawę niemiecką; 
- rozważano sprawę polską; 
 
Konferencja Jałtańska (4-11II-1945) 
- postanowiono o okupacji N., każde z mocarstw okupować miało oddzielną strefę N. i oddzielny sektor Berlina, 
dodatkową strefę okupacyjną i swój sektor Berlina w obszarze W.B. miała otrzymać F.; 
-  ustalono,  że  w  celu  administrowania  całością  okupacji  przedstawiciele  S.Z.,  W.B.,  F.  Oraz  Z.R.  utworzono 
Sojuszniczą Radę Kontroli z siedzibą w Berlinie; 
- okupacja miała nosić charakter przejściowy, celem okupacji była demilitaryzacja N. i likwidacja faszyzmu; 
- poruszono sprawę polską; 
- ustalono, że Z.R. przystąpi do wojny z J. Nie później niż 3 miesiące po zakończeniu wojny w Europie; 
-  po  rozgromieniu  J.  do  Z.R.  miano  przyłączyć  południową  część  Sachalina  i  Wyspy  Kurylskie. 
Umiędzynarodowieniu  ulegnie  port  Dairen,  a  Port  Artur  będzie  bazą  Radzieckiej  Marynarki  Wojennej. 
Mandżuria zostanie zwrócona Chinom. 
 
Konferencja w Poczdamie (17VII-2VIII-1945) 
-  postanowiono  4XD  o  Niemczech  (demilitaryzacja,  denazyfikacja,  demokratyzacja  życia  politycznego, 
decentralizacja gospodarki); 
- Układ Poczdamski nakładał na N. obowiązek zrekompensowania strat wyrządzonych przez N. innym narodom; 
-  wyznaczono  nowe  granice  N.:  Prusy  Wschodnie  podzielone  zostały  pomiędzy  P.  i  Z.R.,  granica  P-N  miała 
przebiegać  wzdłuż  Odry  i  Nysy  Łużyckiej,  odbudowano  państwo  austriackie,  anulowano  Układ  Monachijski, 
przywrócono granicę N. sprzed 1938r., problem stanowiło Zagłębie Sahry (w 1956r. przeprowadzono plebiscyt 
w wyniku którego obszar ten przekazano RFN), na północy przywrócono przedwojenną granicę N-duńską; 
- ustalone w Poczdamie zmiany terytorialne miały być potwierdzone w układzie pokojowym z N.; 
- postanowiono przesiedlić do N. ludność N. z terytorium P., Czechosłowacji i Węgier; 
- Układ Poczdamski powołał do życia Radę Ministrów Spraw Zagranicznych Pięciu Mocarstw: S.Z., W.B., F., 
Z.R. i Chin. Rada miała przygotować traktaty pokojowe z sojusznikami N., a po powstaniu rządu N. również z 
N. 
 
Wojsko Polskie We Francji 1939-40 
formowane  na  podstawie  umów  polsko-francuskich  i polsko-brytyjskich:  naczelne  władze  wojskowe, 
ośrodki  formowania  (Coëtquidan,  Parthenay),  jednostki  liniowe  (m.in.  1.  dywizja  grenadierów,  2. 
dywizja strzelców pieszych, Samodzielne Brygady Strzelców: Podhalańskich i Karpackich, 10 brygada 
kawalerii  pancernej)  oraz  Polska  Marynarka  Wojenna  i Polskie  Siły  Powietrzne;  liczyło  ok.  85  tys. 
żołnierzy;  Naczelny  Wódz  generał  W. Sikorski;  walczyło  w obronie  Norwegii  (Narwik)  i Francji;  po 
kapitulacji Francji część ewakuowana do Wielkiej Brytanii oraz Palestyny. 
 
Armia Polska W ZSRR 1941-42 
związek operacyjny, część Polskich Sił Zbrojnych; tworzona na podstawie polsko-sowieckiego układu 
z 30  VII  i umowy  wojskowej  z 14  VIII  1941;  formowana  z polskich  obywateli  przesiedlonych  w głąb 
ZSRR  (1939-41),  w składzie  2.,  a  od  XII  1941  6.  dywizji  piechoty; liczyła  66  tys.  żołnierzy  (III  1942); 
dowódca  generał  W. Anders;  III-IV  i VIII-IX  1942  ewakuowana  do  Iranu  i Iraku;  połączona  z WP  na 
Środkowym Wschodzie w Armię Polską na Wschodzie. 
 
Armia Polska Na Wschodzie  
(APW),  1942-44  związek  operacyjny  PSZ  na  Zachodzie  zorganizowany  z jednostek  WP  na 
Środkowym Wschodzie i ewakuowanej z ZSRR Armii Polskiej; dowódca generał W. Anders; 1942 ok. 
74 tys. żołnierzy; osłaniała tereny naftowe w Iraku; 1943 wydzielono z niej Drugi Korpus Polski. 
 
Armia Polska W ZSRR 1944, 
związek  operacyjny  i ośrodek  formowania  polskich  sił  zbrojnych  w ZSRR;  powstała  z Pierwszego 
Korpusu  PSZ  w ZSRR;  liczyła  107  tys.  żołnierzy  (VII  1944),  w składzie  6.  dywizji  piechoty,  brygady: 

background image

pancerna  i kawalerii;  dowódca  generał  Z. Berling;  VII  1944  połączona  z AL  w WP;  jej  siły  polowe 
przemianowano na 1. armię WP. 
 
Drugi Korpus Polski 
1943-47,  związek  organizacyjny  i taktyczno-operacyjny  Polskich  Sił  Zbrojnych  na  Zachodzie, 
wyodrębniony  z Armii  Polskiej  na  Wschodzie;  dowódca  generał  W. Anders;  1944  liczył  ok.  50  tys. 
żołnierzy;  1944-45  walczył  na  froncie  włoskimi  (Monte  Cassino,  Ankona,  Bolonia);  po  wojnie 
większość żołnierzy pozostała na uchodźstwie. 
 
kolaboracja  –  określenie  współpracy  obywateli  kraju  podbitego  z  władzami  okupacyjnymi  –  na  szkodę 
własnego kraju i jego obywateli; termin przyjęty w czasie II w.ś. (rządy Vichy we Francji – od 1940r.). 
Linia Gustawa – zwana linią zimową. Niemieckie umocnienia we Włoszech. Dł. ok. 125 km. Główny bastion 
Monte  Cassino.  Przełamana  w  dniach  11  –  18  V  1944  przez  aliantów  z  udziałem  II  Korpusu  Polskiego 
(dowodzonego przez gen. Władysława Andersa). 
Linia Gotów – niemieckie umocnienia we Włoszech zbudowane w latach 1944 – 1945. Osłaniała Dolinę Padu. 
Przełamana przez aliantów z udziałem II Korpusu Polskiego (dowodzonego przez gen. Władysława Andersa). 
Wał Atlantycki – system niemieckich umocnień obronnych wzdłuż wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, Kanału La 
Manche  i  Morza  Północnego  o  długości  ok.  4000  km.  W  czerwcu  1944  przełamany  w  czasie  bitwy  o 
Normandię. Budowany od jesieni 1940r. 
„dziwna wojna” – powszechnie przyjęte określenie początkowego okresu II wojny światowej na zachodzie. Po 
wypowiedzeniu wojny  N. (3 – IX – 1943) sprzymierzone z Polską państwa – F. i W.B. mimo wcześniejszych 
zobowiązań nie podjęły ofensywy. 
 
XI 1939 – III 1940  

-wojna radz.-fiń 

9 – IV – 1940  

 

-agresja niem. na Danię i Norwegię 

10 – V – 1940 

 

-ofensywa niem. na Zachodzie 

10 – VII – 1940   

-przystąpienie Włoch do wojny 

22 – VI – 1940   

-klęska i kapitulacja Francji 

VIII – X 1940 

 

-bitwa o W.B. 

28 – X – 1940 

 

-napad Włoch na Grecję 

6 – IV – 1941 

 

-agresja niem. na Jugosławię i Grecję 

IX 1942 – II 1943 

-walki o Stalingrad 

VII – 1943 

 

-bitwa na Łuku Kurskim 

1943 

 

 

-bitwa nad Dnieprem 

VII – 1943 

 

-przekroczenie rzeki Bug 

I – 1944  

 

-wyzwolenie W-wy 

IV – V 1945 

 

-walki o Berlin 

VIII – XI 1942   

-bitwa pod El Alamein 

VII – 1943 

 

-inwazja we Włoszech 

IX – 1943 

 

-klęska Włoch 

IV – V 1944 

 

-bitwa pod Monte Cassino 

6 – VI – 1944 

 

-lądowanie w Normandii 

II – III 1945 

 

-przełamanie Wału Zach. 

7 – XII – 1945 

 

-atak japoński na S.Z.(Pearl Harbor) 

2 – IX – 1945 

 

-kapitulacja Japonii 

III – 1941 

 

-Leandleas Pakt 

VIII – 1941 

 

-Karta Atlantycka 

I – 1942  

 

-Deklaracja Narodów Zjednoczonych 

28 XI – 1 XII – 1943 

-Konf. W Teheranie