OGÓLNE PORADY: Prawo Łowieckie nie jest po to żeby znać je na pamięć
na wyrywki lecz po to by mieć o nim pojecie i wiedzieć gdzie szukać
odpowiedzi. Tak też traktuj ustawowa wersje tego prawa. (Do egzaminu
wystarczy spokojne kilkukrotne przeczytanie tego co panowie posłowie
zawarli w ustawie prawo łowieckie)
USTAWA
z dnia 13 października 1995 r.
Prawo łowieckie.
(Dz.U. z 2002r. Nr 42, poz. 372 i Nr 113, poz. 984 oraz z 2004r. Nr 92, poz. 880, Nr 172,
poz. 1802 , Nr 173, poz. 1808)
(tekst jednolity)
stan prawny na dzień 9.10.2009 r.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy
oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z
zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.
Art. 2. Zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność
Skarbu Państwa.
Art. 3. . Celem łowiectwa jest:
1) ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt łownych;
2) ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków
bytowania zwierzyny;
3) uzyskiwanie możliwie wysokiej kondycji osobniczej i jakości trofeów oraz właściwej
liczebności populacji poszczególnych gatunków zwierzyny przy zachowaniu równowagi
ś
rodowiska przyrodniczego;
4) spełnianie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania tradycji
oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej.
Art. 4. 1. Gospodarka łowiecka jest to działalność w zakresie ochrony, hodowli i
pozyskiwania zwierzyny.
2. Polowanie oznacza:
1) tropienie, strzelanie z myśliwskiej broni palnej, łowienie sposobami dozwolonymi
zwierzyny żywej,
2) łowienie zwierzyny przy pomocy ptaków łowczych za zgodą ministra właściwego do
spraw środowiska.
3. Kłusownictwo oznacza działanie zmierzające do wejścia w posiadanie zwierzyny w
sposób niebędący polowaniem albo z naruszeniem warunków dopuszczalności polowania.
Art. 5. Minister właściwy do spraw środowiska po zasięgnięciu opinii ministra właściwego
do spraw rolnictwa oraz Państwowej Rady Ochrony Przyrody i Polskiego Związku
Łowieckiego, ustali, w drodze rozporządzenia, listę gatunków zwierząt łownych,
uwzględniając podział na zwierzynę płową, grubą, drobną oraz drapieżniki.
Rozdział 2
Organy administracji w zakresie łowiectwa
Art. 6. Naczelnym organem administracji rządowej w zakresie łowiectwa jest minister
właściwy do spraw środowiska.
Art. 7. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, administrację w zakresie łowiectwa sprawuje
samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej.
Rozdział 3
Zasady gospodarki łowieckiej
Art. 8. 1. Gospodarka łowiecka prowadzona jest w obwodach łowieckich przez dzierżawców
lub zarządców.
2. Odstrzały redukcyjne zwierząt łownych w parkach narodowych i rezerwatach, prowadzone
w oparciu o przepisy o ochronie przyrody, odbywają się na zasadach określonych w ustawie i
zgodnie z obowiązującymi okresami ochronnymi i kryteriami selekcji.
3. Gospodarka łowiecka prowadzona jest na zasadach określonych w ustawie, w oparciu o
roczne plany łowieckie i wieloletnie łowieckie plany hodowlane.
3a. Roczne plany łowieckie sporządzane są przez dzierżawców obwodów łowieckich, po
zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta), i podlegają zatwierdzeniu przez
właściwego nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w
uzgodnieniu z Polskim Związkiem Łowieckim.
3b. Roczne plany łowieckie w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia sporządzane są
przez ich zarządców i podlegają zatwierdzeniu przez dyrektora regionalnej dyrekcji
Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
3c. Roczne plany łowieckie dla:
1) obwodów łowieckich graniczących z parkami narodowymi opiniowane są dodatkowo
przez dyrektora parku narodowego,
2) obwodów łowieckich, na terenie których znajdują się obręby hodowlane, opiniowane są
dodatkowo, w zakresie pozyskania piżmaka i łyski przez uprawnionych do rybactwa w
rozumieniu ustawy z dnia 18 kwietnia 1995 r. o rybactwie śródlądowym (Dz.U. z 1999 r. Nr
66, poz. 750, z późn. zm.).
3d. W przypadku odmowy zatwierdzenia lub uzgodnienia w całości lub części rocznego
planu łowieckiego zainteresowanemu przysługuje odwołanie odpowiednio do dyrektora
regionalnej dyrekcji lub Dyrektora Generalnego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy
Państwowe.
3e. Wieloletnie łowieckie plany hodowlane sporządzają dyrektorzy regionalnych dyrekcji
Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w uzgodnieniu z marszałkami
województwa i Polskim Związkiem Łowieckim.
4. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w
drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób sporządzania rocznych planów łowieckich i
wieloletnich łowieckich planów hodowlanych dla sąsiadujących ze sobą obwodów
łowieckich o zbliżonych warunkach przyrodniczych (rejonów hodowlanych) oraz sposób
zatwierdzania rocznych planów łowieckich, uwzględniając zasadę optymalnego
gospodarowania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony lasu przed szkodami
wyrządzanymi przez te zwierzęta
Art. 9. 1. Ochrona zwierzyny - poza zasadami określonymi w przepisach o ochronie przyrody
- obejmuje tworzenie warunków bezpiecznego bytowania zwierzyny, a w szczególności:
1) zwalczanie kłusownictwa i wszelkich zjawisk szkodnictwa łowieckiego,
2) zakaz - poza polowaniami i odłowami, sprawdzianami pracy psów myśliwskich, a także
szkoleniami ptaków łowczych, organizowanymi przez Polski Związek Łowiecki - płoszenia,
chwytania, przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny,
3) zakaz wybierania jaj i piskląt oraz niszczenia lęgowisk, nor i gniazd ptasich.
2. Zakaz chwytania i przetrzymywania zwierzyny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie
dotyczy szczególnych przypadków, na które wyrazi uprzednio zgodę starosta.
3. Do celów hodowlanych, w tym eksportu, oraz celów naukowych dozwolone jest łowienie
zwierzyny żywej wyłącznie w sieci i nieraniące pułapki, w tym pułapki niechwytające za
kończynę.
Art. 10. 1. Hodowanie lub utrzymywanie chartów rasowych lub ich mieszańców
wymaga zezwolenia starosty właściwego ze względu na miejsce prowadzenia ich hodowli
lub utrzymywania, wydawanego na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką
hodowlę lub utrzymywać takiego psa.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce oraz
Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób
hodowania i utrzymywania chartów rasowych oraz ich mieszańców, biorąc pod uwagę
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ludzi oraz, w odpowiednim zakresie,
bezpieczeństwa zwierząt.
3. W przypadku niespełnienia wymagań określonych w przepisach wydanych na
podstawie ust. 2 starosta odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust.
1.
5. Organem właściwym w sprawie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest
starosta właściwy ze względu na miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania
chartów rasowych lub ich mieszańców.
6. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa w razie zmiany miejsca prowadzenia
hodowli lub utrzymywania chartów rasowych lub ich mieszańców.
7. Rozstrzygnięcia w sprawie wydania zezwolenia oraz cofnięcia zezwolenia, o którym
mowa w ust. 1, są podejmowane w formie decyzji administracyjnej.
Art. 11. 1. Łowiectwo jest prowadzone zgodnie z podstawowymi kierunkami użytkowania
terenów rolnych, leśnych i rybackich, w warunkach stałego polepszania zwierzynie
ś
rodowiska jej bytowania.
2. Gospodarowanie populacjami zwierzyny wymaga w szczególności:
1) tworzenia stałych i okresowych osłon dla zwierzyny (lasy, zadrzewienia, zakrzewienia,
remizy, osłony miejsc lęgowych),
2) wzbogacania naturalnej bazy żerowej dla zwierzyny w lasach,
3) zachowania istniejących naturalnych zbiorników wodnych, rekonstrukcji i tworzenia
nowych,
4) racjonalnego stosowania środków chemicznych w rolnictwie i leśnictwie,
5) stosowania terminów i technik agrotechnicznych niezagrażających bytowaniu zwierzyny
na danym terenie,
6) utrzymywania korytarzy (ciągów) ekologicznych dla zwierzyny,
7) utrzymywania struktury wiekowej i płciowej oraz liczebności populacji zwierzyny
właściwych dla zapewnienia równowagi ekosystemów oraz realizacji głównych celów
gospodarczych w rolnictwie, leśnictwie i rybactwie,
8) ochrony zwierzyny przed zagrożeniem ruchu pojazdów samochodowych na drogach
krajowych i wojewódzkich.
3. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich oraz wójtowie (burmistrzowie, prezydenci
miast) i nadleśniczowie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe współdziałają
w sprawach związanych z zagospodarowaniem obwodów łowieckich, w szczególności w
zakresie ochrony i hodowli zwierzyny.
Art. 12. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mogą, po uzyskaniu zgody właściciela,
posiadacza lub zarządcy gruntu, wyznaczać i oznakowywać zakazem wstępu obszary
stanowiące ostoje zwierzyny oraz wznosić urządzenia związane z prowadzeniem gospodarki
łowieckiej.
Art. 13. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich obowiązani są dokarmiać zwierzynę,
zwłaszcza w okresach występowania niedostatku żeru naturalnego oraz wówczas, gdy w
sposób istotny może to wpłynąć na zmniejszenie szkód wyrządzanych przez zwierzynę w
uprawach i płodach rolnych oraz w gospodarce leśnej.
Art. 14. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich oraz właściciele, posiadacze i zarządcy
gruntów są obowiązani zawiadomić właściwy organ Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej
lub urząd gminy albo najbliższy zakład leczniczy dla zwierząt o dostrzeżonych objawach
chorób zwierząt żyjących wolno.
Art. 15. 1. Zwierzyna pozyskana w obwodzie łowieckim zgodnie z przepisami prawa stanowi
własność dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego, a na terenach niewchodzących w
skład obwodów łowieckich - własność Skarbu Państwa.
2. Zwierzyna bezprawnie pozyskana stanowi własność Skarbu Państwa.
3. Osoby wykonujące polowanie mogą odstąpioną im zwierzynę spożytkować według
własnego uznania, z wyłączeniem odprzedaży.
4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
ekwiwalentu za zwierzynę bezprawnie pozyskaną, podmioty właściwe do zagospodarowania
w imieniu Skarbu Państwa bezprawnie pozyskanej zwierzyny, pobrania środków
pochodzących ze sprzedaży tusz oraz należnego ekwiwalentu, uwzględniając sposób
pozyskania zwierzyny, jej gatunek, wielokrotność wartości rynkowej tuszy, a w przypadku
samców zwierzyny płowej także jej wartość trofealną.
Art. 16. 1. Zabrania się chowu i hodowli zamkniętej zwierząt łownych, z wyjątkiem bażanta
oraz zwierząt uznanych za zwierzęta gospodarskie na podstawie odrębnych przepisów.
2. Minister właściwy do spraw środowiska może wydać zgodę na chów i hodowlę zamkniętą
zwierząt łownych niebędących zwierzętami gospodarskimi do celów badań naukowych,
dydaktyki, zasiedleń lub eksportu zwierzyny żywej.
Rozdział 4
Działalność gospodarcza w zakresie łowiectwa
Art. 17. 1. Działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług turystycznych
obejmujących:
1) polowania wykonywane przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2) polowania za granicą - jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca
2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga wpisu do
rejestru polowań, zwanego dalej "rejestrem".
2. Organem prowadzącym rejestr jest marszałek województwa właściwy ze względu na
siedzibę albo miejsce zamieszkania przedsiębiorcy, zwany dalej "organem rejestrowym".
Art. 18. 1. Przedsiębiorca wykonujący działalność, o której mowa w art. 17 ust. 1, jest
obowiązany spełniać następujące warunki:
1) ustanowić obowiązkowe zabezpieczenie majątkowe roszczeń osób trzecich z tytułu
niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez przedsiębiorcę,
2) złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zasad wykonywania polowania
oraz zasad ochrony przyrody lub zatrudniać osobę spełniającą ten warunek,
3) składać organowi rejestrowemu oryginały dokumentów potwierdzających zawarcie
kolejnych umów, albo dokonania kolejnej blokady środków finansowych, o których mowa w
ust. 3.
2. Warunkiem wykonywania działalności, o której mowa w art. 17 ust. 1, jest również
niekaralność przedsiębiorcy i osób kierujących jego działalnością za przestępstwo określone
ustawą oraz przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu.
3. Ustanowienie zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, polega na:
1) zawarciu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w
związku z wykonywaniem działalności, albo
2) zawarciu umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, albo
3) blokadzie środków finansowych na rachunku bankowym, na rzecz właściwego zarządu
województwa, w wysokości 4 % rocznego przychodu z tytułu wykonywania przez
przedsiębiorcę działalności gospodarczej, o której mowa w art. 17 ust. 1, uzyskanego w roku
obrotowym poprzedzającym rok zawarcia umowy, jednak nie mniej niż równowartość w
złotych 20.000 euro obliczoną według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez
Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym została
dokonana blokada środków.
4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, minimalną wysokość
sumy gwarancji, o których mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając zakres wykonywanej przez
przedsiębiorców działalności.
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym
mowa w ust. 3 pkt 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę
gwarancyjną , biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej działalności.
Art. 19. 1. Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy,
który powinien zawierać:
1) firmę oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,
2) wskazanie siedziby przedsiębiorcy i jego adresu, a w przypadku osoby fizycznej - również
jej adresu zamieszkania,
3) numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej,
4) określenie zakresu działalności, która ma być objęta wpisem do rejestru.
2. Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie
następującej treści: "Oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru polowań są kompletne i zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
ś
wiadczenia usług turystycznych obejmujących polowania wykonywane przez cudzoziemców
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub polowania za granicą, określone w ustawie z dnia
13 października 1995 r. - Prawo łowieckie".
3. Oświadczenie powinno również zawierać:
1) firmę przedsiębiorcy,
2) wskazanie siedziby przedsiębiorcy, a w przypadku osoby fizycznej - również jej miejsca
zamieszkania i adresu,
3) oznaczenia miejsca i daty złożenia oświadczenia,
4) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia i
nazwiska oraz pełnionej funkcji.
4. Do wniosku przedsiębiorca dołącza oryginał umowy, o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt 1
albo 2, bądź oryginał dokumentu potwierdzającego dokonanie blokady środków finansowych,
o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt. 3.
Art. 20. 1. Wpisowi do rejestru podlegają dane, o których mowa w art. 19 ust. 1, z wyjątkiem
adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi rejestrowemu wszelkie zmiany danych,
o których mowa w art. 19 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.
Art. 21. 1. Egzamin ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody
przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw
ś
rodowiska.
2. Złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja
egzaminacyjna stwierdza zaświadczeniem.
3. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1) liczbę członków komisji, o której mowa w ust. 1, oraz jej skład, tak aby w skład komisji
wchodziło:
a) nie mniej niż 3 członków spośród ekspertów z dziedziny ochrony przyrody, gospodarki
łowieckiej oraz zasad posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,
b) przedstawiciel ministra właściwego do spraw środowiska - jako przewodniczący komisji,
c) przedstawiciel Polskiego Związku Łowieckiego,
d) przedstawiciel Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,
2) dokumenty, jakie przedstawia osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu, o którym
mowa w ust. 1, umożliwiające pełną identyfikację tej osoby,
3) sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając objęcie tym
egzaminem sprawdzenia znajomości przepisów dotyczących ochrony przyrody, gospodarki
łowieckiej oraz posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,
4) wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.
Art. 22. 1. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie obrotu zwierzyną
ż
ywą oraz obrotu tuszami zwierzyny i ich częściami, z wyłączeniem sprzedaży dokonywanej
przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jest obowiązany:
1) prowadzić ewidencję skupu w każdym punkcie skupu,
2) zapewniać badania zwierzyny i mięsa zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej.
2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres
ewidencji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz jej wzór, kierując się rodzajem wykonywanej
działalności gospodarczej w zakresie obrotu zwierzyną żywą lub tuszami zwierzyny i ich
częściami.
Art. 22a. 1. Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę
działalności objętej wpisem, gdy:
1) przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 19 ust. 2, niezgodne ze stanem
faktycznym,
2) przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności objętej wpisem
w wyznaczonym przez organ terminie,
3) stwierdzi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności objętej wpisem przez
przedsiębiorcę.
2. Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności jest:
1) nieprzedłożenie organowi rejestrowemu oryginału umowy, o której mowa w art. 18 ust. 3
pkt 1 albo 2, bądź oryginału dokumentu potwierdzającego dokonanie blokady środków
finansowych, o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt 3,
2) wykonywanie działalności poza zakresem określonym we wniosku.
Art. 22b. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy
z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Rozdział 5
Obwody łowieckie
Art. 23. 1. Obwód łowiecki stanowi obszar gruntów o ciągłej powierzchni, zamkniętej jego
granicami, nie mniejszy niż trzy tysiące hektarów, na którego obszarze istnieją warunki do
prowadzenia łowiectwa.
2. W szczególnych przypadkach, uzasadnionych względami racjonalnej gospodarki
łowieckiej i warunkami terenowymi, mogą być tworzone, za zgodą ministra właściwego do
spraw środowiska, obwody łowieckie o mniejszej powierzchni.
Art. 24. 1. Obwody łowieckie dzielą się na obwody łowieckie leśne i polne.
2. Obwód łowiecki leśny jest to obszar, w którym grunty leśne stanowią co najmniej 40%
ogólnej powierzchni tego obszaru.
3. Obwód łowiecki polny jest to obszar, w którym grunty leśne stanowią mniej niż 40%
ogólnej powierzchni tego obszaru.
Art. 25. Obwody łowieckie są tworzone przy uwzględnieniu następujących zasad:
1) optymalnego zaspokojenia potrzeb w zakresie ochrony, zachowania i rozwoju
preferowanych gatunków zwierzyny,
2) unikania dzielenia zbiorników wodnych,
3) ustalania przebiegu granic po naturalnych lub wyraźnych znakach w terenie.
Art. 26. W skład obwodów łowieckich nie wchodzą:
1) parki narodowe i rezerwaty przyrody, z wyjątkiem rezerwatów lub ich części, w których
na obszarach wyznaczonych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych nie zabroniono
wykonywania polowania,
2) tereny w granicach administracyjnych miast; jeżeli jednak granice te obejmują większe
obszary leśne lub rolne, z obszarów tych może być utworzony obwód łowiecki lub mogą być
one włączone do innych obwodów łowieckich,
3) tereny zajęte przez miejscowości niezaliczane do miast, w granicach obejmujących
zabudowania mieszkalne i gospodarcze z podwórzami, placami i ulicami oraz drogami
wewnątrz tych miejscowości,
4) budowle, zakłady i urządzenia, tereny przeznaczone na cele społeczne, kultu religijnego,
przemysłowe, handlowe, składowe, transportowe i inne cele gospodarcze oraz obiekty o
charakterze zabytkowym i specjalnym, w granicach ich ogrodzeń.
Art. 27. 1. Podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów dokonuje w
obrębie województwa właściwy sejmik województwa, w drodze uchwały, po zasięgnięciu
opinii właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy
Państwowe i Polskiego Związku Łowieckiego, a także właściwej izby rolniczej.
2. Jeżeli obwód łowiecki ma się znajdować w obszarze więcej niż jednego województwa,
uchwałę, o której mowa w ust. 1, podejmuje sejmik województwa właściwy dla
przeważającego obszaru gruntów w uzgodnieniu z sejmikiem województwa właściwym dla
pozostałego gruntu.
3. Podział na obwody łowieckie obszarów gruntów pozostających w zarządzie organów
wojskowych lub przydzielonych tym organom do wykorzystania oraz zmiana granic tych
obwodów odbywa się w porozumieniu z tymi organami.
Art. 28. 1. Obwody łowieckie wydzierżawia się kołom łowieckim Polskiego Związku
Łowieckiego, z zastrzeżeniem ust. 1a.
1a. Obwody łowieckie podlegają wydzierżawieniu przez Polski Związek Łowiecki tylko
wtedy, gdy żadne koło łowieckie nie jest zainteresowane ich dzierżawieniem i tylko do czasu
złożenia oferty przez koło łowieckie.
2. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
Łowieckiego, może, w drodze decyzji, wyłączyć obwody łowieckie z wydzierżawiania i
przekazać je na czas nie krótszy niż 10 lat w zarząd z przeznaczeniem na ośrodki hodowli
zwierzyny, w których - oprócz polowania - realizowane są cele związane w szczególności z:
1) prowadzeniem wzorcowego zagospodarowania łowisk, wdrażaniem nowych osiągnięć z
zakresu łowiectwa,
2) prowadzeniem badań naukowych,
3) odtwarzaniem populacji zanikających gatunków zwierząt dziko żyjących,
4) hodowlą rodzimych gatunków zwierząt łownych w celu zasiedlania łowisk,
5) hodowlą zwierząt łownych szczególnie pożytecznych w biocenozach leśnych,
6) prowadzeniem szkoleń z zakresu łowiectwa.
3. Ośrodki hodowli zwierzyny mogą być prowadzone za zgodą ministra właściwego do
spraw środowiska przez: Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Polski Związek
Łowiecki, instytucje naukowo-dydaktyczne oraz inne jednostki, które do dnia wejścia w życie
ustawy prowadziły takie ośrodki. Prawo do prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny jest
niezbywalne.
4. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przekazywania w zarząd
obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawiania, uwzględniając tryb postępowania,
jednostkom, których zadania ustawowe dają gwarancję realizacji celów, o których mowa w
ust. 2.
Art. 29. 1. Obwody łowieckie wydzierżawiają, na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego,
po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz właściwej izby rolniczej:
1) obwody łowieckie leśne - dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa
Leśnego Lasy Państwowe,
2) obwody łowieckie polne - starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.
3) obwody łowieckie znajdujące się na terenie więcej niż jednego powiatu - starosta powiatu,
na terenie którego znajduje się największa część obwodu łowieckiego.
1a. Obwód łowiecki obejmujący obszar gruntów pozostających w zarządzie organów
wojskowych lub przydzielonych tym organom do wykorzystania może być wydzierżawiony
kołom łowieckim za zgodą tych organów.
2. Obwody łowieckie wydzierżawia się na czas nie krótszy niż 10 lat. Po upływie tego
okresu dotychczasowemu dzierżawcy przysługuje pierwszeństwo w zawarciu umowy
dzierżawy na dalszy okres.
3. W przypadku podziału obwodu łowieckiego dotychczasowemu dzierżawcy lub zarządcy
przysługuje prawo wyboru dzierżawy lub zarządzania jednym z obwodów łowieckich
powstałych z podziału.
4. W przypadku podziału obwodu łowieckiego lub zmiany jego granic następuje rozliczenie
z jego dotychczasowym dzierżawcą lub zarządcą z tytułu nadpłaconego czynszu
dzierżawnego oraz nakładów na zagospodarowanie, poniesionych w ostatnich 2 latach przed
dokonaniem tego podziału lub zmian. Kwotę ustaloną w rozliczeniu wypłaca ustępującemu
dzierżawcy lub zarządcy dzierżawca lub zarządca nowo utworzonego obwodu łowieckiego.
5. Zasada określona w ust. 4 obowiązuje także w przypadku wyłączenia obwodu łowieckiego
z wydzierżawienia w trakcie trwania umowy dzierżawy.
6. W przypadku określonym w art. 28 ust. 1a i przekazaniu przez Polski Związek Łowiecki
dzierżawionego obwodu łowieckiego kołu łowieckiemu, następuje rozliczenie między
stronami obejmujące zwrot nadpłaconego czynszu dzierżawnego, nakładów poniesionych na
zagospodarowanie obwodu za okres dzierżawy obwodu łowieckiego przez Polski Związek
Łowiecki nie dłuższy jednak niż 2 ostatnie lata.
Art. 29a. 1. Umowa dzierżawy obwodu łowieckiego w szczególności powinna zawierać:
1) numer i powierzchnię obwodu łowieckiego,
2) obszar gruntów leśnych i polnych wchodzących w skład obwodu łowieckiego,
3) kategorię obwodu łowieckiego,
4) wysokość czynszu za dzierżawę obwodu łowieckiego i termin jego płatności,
5) obowiązki stron umowy,
6) zasady zastosowania odstrzału zastępczego,
7) sposób i terminy rozliczeń między stronami umowy w przypadku jej rozwiązania.
2. Umowa dzierżawy obwodu łowieckiego ulega rozwiązaniu w przypadku:
1) wyłączenia obwodu łowieckiego z wydzierżawienia,
2) rozwiązania koła łowieckiego,
3) zgodnego oświadczenia stron.
3. W kwestiach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego
dotyczące dzierżawy.
Art. 30. 1. W przypadku nieusprawiedliwionego niezrealizowania rocznego planu
łowieckiego dzierżawcy obwodów łowieckich obowiązani są do udziału w kosztach ochrony
lasu przed zwierzyną.
2. Udział w kosztach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się w wysokości czynszu za
dzierżawę obwodu łowieckiego, przy czym udział ten przypada w całości właściwemu
nadleśnictwu.
2a. Czynsz dzierżawny ustala się, w zależności od kategorii obwodu łowieckiego, mnożąc
ilość hektarów obszaru dzierżawionego obwodu łowieckiego przez równowartość pieniężną
ż
yta, stosując wskaźnik przeliczeniowy, który nie może być wyższy niż 0,07q żyta za 1
hektar.
3. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze
rozporządzenia:
1) zasady kategoryzacji obwodów łowieckich, uwzględniając liczebność poszczególnych
gatunków zwierzyny w określonych środowiskach jej bytowania, rodzaj i wielkość jej
pozyskania oraz nasilenie czynników antropogenicznych,
2) szczegółowe zasady ustalenia czynszu dzierżawnego, uwzględniając powierzchnię i
kategorię obwodu łowieckiego, stosując za podstawę do wyliczeń cenę żyta ustaloną na
podstawie ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz.
431, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 137, poz.
926, z 1998 r. Nr 108, poz. 681 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 875),
3) szczegółowe zasady ustalania partycypacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając
niezrealizowanie rocznego planu łowieckiego w zakresie pozyskania: łosi, jeleni, danieli i
saren, przy czym nie może ona przekroczyć 10% wartości wpływów ze sprzedaży tusz tych
gatunków w roku poprzednim.
Art. 31. 1. Wydzierżawiający obowiązany jest rozliczyć otrzymany czynsz dzierżawny
między nadleśnictwami i gminami.
2. Nadleśnictwu przypada czynsz odpowiadający powierzchni państwowych gruntów
leśnych, a gminom - odpowiadający pozostałej powierzchni obwodu łowieckiego.
3. Za obwody łowieckie wyłączone z wydzierżawiania zarządcy tych obwodów uiszczają
ekwiwalent równy wysokości średniego czynszu za dzierżawę, stosowanego w obwodach
łowieckich, wydzierżawionych na obszarze danej gminy lub gmin sąsiednich, a należność
rozliczają według zasad określonych w ust. 1 i 2.
Rozdział 6
Polski Związek Łowiecki
Art. 32. 1. Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które
prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na
rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych.
2. Polski Związek Łowiecki posiada osobowość prawną.
3. Polski Związek Łowiecki oraz koła łowieckie działają na podstawie ustawy oraz statutu
uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego.
4. Statut Polskiego Związku Łowieckiego określa w szczególności:
1) teren działania i siedzibę Polskiego Związku Łowieckiego,
2) sposób nabywania i utraty członkostwa w Polskim Związku Łowieckim oraz kole
łowieckim, zasady przynależności do kół łowieckich, przyczyny utraty członkostwa oraz
prawa i obowiązki członków,
3) organy Polskiego Związku Łowieckiego oraz koła łowieckiego, ich kompetencje, tryb
dokonywania ich wyboru, zmiany bądź uzupełnienia składu,
4) zadania koła łowieckiego i sposób ich realizacji oraz zasady reprezentowania koła
łowieckiego,
5) fundusze i majątek Polskiego Związku Łowieckiego oraz koła łowieckiego, a także sposób
ich tworzenia, nabywania i zbywania,
6) warunki ważności podejmowanych przez organy Polskiego Związku Łowieckiego bądź
koła łowieckiego uchwał,
7) sposób ustanawiania składek członkowskich oraz wpisowego na rzecz Polskiego Związku
Łowieckiego i koła łowieckiego,
8) zasady uchwalania i dokonywania zmian statutu,
9) zasady postępowania wewnątrzorganizacyjnego,
10) wzory deklaracji członkowskich w Polskim Związku Łowieckim oraz kole łowieckim,
11) sankcje dyscyplinarne za naruszenie obowiązków członkowskich,
12) warunki i sposób łączenia się, podziału, rozwiązywania oraz likwidacji koła łowieckiego.
5. Osoba fizyczna może zostać członkiem Polskiego Związku Łowieckiego, jeżeli:
1) jest pełnoletnia,
2) korzysta z pełni praw publicznych,
3) nie była karana za przestępstwa wymienione w prawie łowieckim,
4) nabyła uprawnienia do wykonywania polowania,
5) złożyła deklarację i uiściła wpisowe.
6. Członkowie Polskiego Związku Łowieckiego podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu
od następstw nieszczęśliwych wypadków i od odpowiedzialności cywilnej w zakresie
czynności związanych z gospodarką łowiecką i polowaniami.
Art. 32a. 1. Organami Polskiego Związku Łowieckiego są:
1) Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego, jako najwyższa władza
Polskiego Związku Łowieckiego, który tworzą, wyłonieni w wyborach pośrednich,
przedstawiciele kół łowieckich i przedstawiciele członków niezrzeszonych w kołach
łowieckich,
2) Naczelna Rada Łowiecka, do zadań której należy ustalanie kierunków i planów
działalności Polskiego Związku Łowieckiego między Krajowymi Zjazdami Delegatów oraz
realizacja innych zadań przewidzianych statutem, oraz Okręgowe Rady Łowieckie,
3) Zarząd Główny jako organ zarządzający.
2. Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego reprezentuje Związek na zewnątrz.
3. Polski Związek Łowiecki zobowiązany jest posiadać organy kontroli wewnętrznej.
4. Statut Polskiego Związku Łowieckiego może przewidywać powoływanie innych organów
krajowych i okręgowych, które realizują - na terenie swego działania - zadania określone w
art. 34.
Art. 33. 1. Koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem
organizacyjnym w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa.
2. Koła łowieckie posiadają osobowość prawną i ponoszą odpowiedzialność za swoje
zobowiązania.
3. Osobowość prawną koła łowieckie nabywają i tracą z dniem nabycia lub utraty
członkostwa w Polskim Związku Łowieckim.
4. Wskazane statutem organy okręgowe, o których mowa w art. 32a ust. 4, koordynują i
nadzorują działalność kół łowieckich oraz członków - osób fizycznych niezrzeszonych w
kołach łowieckich.
5. Organy, o których mowa w ust. 4, uchylają, w ramach nadzoru, sprzeczne z prawem bądź
statutem Polskiego Związku Łowieckiego uchwały kół łowieckich.
6. W sprawach nabycia lub utraty członkostwa w Polskim Związku Łowieckim oraz utraty
członkostwa w kole łowieckim zainteresowany może - po wyczerpaniu postępowania
wewnątrzorganizacyjnego - dochodzić swoich praw na drodze sądowej.
Art. 33a. 1. Koło łowieckie powinno liczyć co najmniej 10 osób fizycznych będących
członkami Polskiego Związku Łowieckiego.
2. Założyciele koła podpisują i składają deklarację członkowską.
3. Założyciele koła, którzy podpisali i złożyli deklarację, stają się członkami koła z chwilą
przyjęcia go do Polskiego Związku Łowieckiego.
Art. 34. Do zadań Polskiego Związku Łowieckiego należy:
1) prowadzenie gospodarki łowieckiej,
2) troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową,
jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i
parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska
przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko
ż
yjących,
3) pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa,
4) ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej i osobniczej
zwierząt łownych,
5) czuwanie nad przestrzeganiem przez członków Polskiego Związku Łowieckiego prawa,
zasad etyki, obyczajów i tradycji łowieckich,
6) prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego,
7) organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa
myśliwskiego,
8) prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce
łowieckiej,
9) współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi,
10) wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną,
11) prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych,
12) realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska.
Art. 35. 1. Działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy
własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z
działalności gospodarczej.
2. Dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich
służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału
między członków. Mienie Polskiego Związku Łowieckiego i kół łowieckich nie podlega
podziałowi między członków.
3. Przepisy regulujące zasady gospodarki finansowej stowarzyszeń stosuje się odpowiednio
do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego.
Art. 35a. 1. Nadzór nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego sprawuje minister
właściwy do spraw środowiska.
2. Przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r. Nr
79, poz. 855, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr 102, poz. 1055) regulujące zasady
nadzoru nad stowarzyszeniami stosuje się odpowiednio do nadzoru nad działalnością
Polskiego Związku Łowieckiego.
Rozdział 7
Straż łowiecka
Art. 36. 1. Tworzy się Państwową Straż Łowiecką jako umundurowaną, uzbrojoną i
wyposażoną w terenowe, oznakowane środki transportu formację podległą wojewodzie.
1a. Koordynację działań Państwowej Straży Łowieckiej na obszarze województwa w
zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 37 ust. 1, prowadzi komendant wojewódzki
Państwowej Straży Łowieckiej powoływany przez wojewodę.
2. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mają obowiązek zatrudnić lub powołać co
najmniej jednego strażnika, którego zadaniem jest ochrona zwierzyny i prowadzenie
gospodarki łowieckiej.
3. Straż łowiecką stanowią:
1) Państwowa Straż Łowiecka,
2) strażnicy łowieccy powoływani lub zatrudniani przez dzierżawców i zarządców obwodów
łowieckich.
Art. 37. 1. Zadaniem Państwowej Straży Łowieckiej jest kontrola realizacji przepisów
ustawy, a w szczególności w zakresie:
1) ochrony zwierzyny,
2) zwalczania kłusownictwa i wszelkiego szkodnictwa łowieckiego,
3) zwalczania przestępstw i wykroczeń w zakresie łowiectwa,
4) kontroli legalności skupu i obrotu zwierzyną.
2. Państwowa Straż Łowiecka współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji
Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
Art. 38. 1. Strażnikiem Państwowej Straży Łowieckiej oraz strażnikiem łowieckim może być
osoba, która:
1) posiada obywatelstwo polskie,
2) ukończyła 21 lat,
3) korzysta z pełni praw publicznych,
4) posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe,
5) cieszy się pozytywną opinią wydaną przez komendanta wojewódzkiego Policji
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej,
6) posiada dobry stan zdrowia,
7) nie była karana sądownie,
8) ukończyła z wynikiem pozytywnym przeszkolenie według programu opracowanego
przez ministra właściwego do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych.
2. Strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej są pracownikami urzędów wojewódzkich.
Art. 38a. Strażnikowi Państwowej Straży Łowieckiej przysługuje bezpłatne umundurowanie
wraz z oznakami służbowymi i odznakami służbowymi, które zobowiązany jest nosić przy
wykonywaniu czynności służbowych.
Art. 39. 1. Na terenach obwodów łowieckich ochroną zwierzyny oraz ochroną mienia
dzierżawców i zarządców, zwalczaniem przestępstw i wykroczeń w zakresie szkodnictwa
łowieckiego i szkodnictwa przyrodniczego, popełnianych w obwodach łowieckich polnych i
leśnych, zajmują się strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej, na zasadach określonych w
Kodeksie postępowania karnego i Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.
2. Strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 1
mają prawo do:
1) legitymowania osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia w celu
ustalenia ich tożsamości,
2) nakładania i ściągania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia popełniane na
terenach obwodów łowieckich w zakresie szkodnictwa łowieckiego,
3) zatrzymywania i dokonywania kontroli środków transportu w obwodach łowieckich oraz
w ich bezpośrednim sąsiedztwie, w celu sprawdzenia ich ładunku oraz przeglądania
zawartości bagaży, w razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa
lub wykroczenia,
4) przeszukania osób, pomieszczeń i innych miejsc w przypadkach uzasadnionego
podejrzenia o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia na zasadach określonych w
Kodeksie postępowania karnego,
5) ujęcia sprawcy przestępstwa lub wykroczenia na gorącym uczynku lub w pościgu
podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa i doprowadzenia do jednostki Policji,
6) odbierania za pokwitowaniem przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub
wykroczenia oraz narzędzi i środków służących do ich popełnienia, oraz ich zabezpieczenia,
7) prowadzenia dochodzeń oraz wnoszenia i popierania aktu oskarżenia w postępowaniu
uproszczonym, jeżeli przedmiotem przestępstwa jest zwierzyna, w trybie i na zasadach
określonych w Kodeksie postępowania karnego,
8) prowadzenia postępowania w sprawach o wykroczenia oraz udziału w rozprawach przed
kolegium do spraw wykroczeń w charakterze oskarżyciela publicznego i wnoszenia środków
zaskarżania(9) do sądu rejonowego od rozstrzygnięć kolegium do spraw wykroczeń w
sprawach zwalczania wykroczeń w zakresie szkodnictwa łowieckiego;
9) dokonywania kontroli podmiotów prowadzących skup, przerób i sprzedaż tusz zwierzyny
lub ich części w zakresie sprawdzenia źródeł jej pochodzenia,
9a) dokonywania kontroli podmiotów prowadzących obrót zwierzyną żywą oraz podmiotów
prowadzących chów i hodowlę zwierząt łownych w zakresie sprawdzenia źródeł ich
pochodzenia,
9b) dokonywania kontroli podmiotów prowadzących sprzedaż usług obejmujących polowania
wykonywane przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
10) noszenia broni palnej bojowej, broni myśliwskiej śrutowej, pałki wielofunkcyjnej i
kajdanek oraz pocisków, w tym pocisków niepenetracyjnych,
11) noszenia miotacza gazu obezwładniającego,
12) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do
jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach do
każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach o
Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy.
3. Strażnik Państwowej Straży Łowieckiej może, wobec osób uniemożliwiających
wykonywanie przez niego czynności określonych w ustawie, stosować środki przymusu
bezpośredniego w postaci:
1) siły fizycznej,
2) chemicznych środków obezwładniających w postaci miotacza gazu obezwładniającego,
3) pałki wielofunkcyjnej,
4) kajdanek,
5) pocisków niepenetracyjnych.
4. Zastosowanie przez strażnika Państwowej Straży Łowieckiej środków przymusu
bezpośredniego, o których mowa w ust. 3, powinno odpowiadać potrzebom wynikającym z
istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom.
5. Jeżeli zastosowanie środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 3, okazało
się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest
możliwe, strażnik Państwowej Straży Łowieckiej ma prawo użycia broni palnej w
następujących przypadkach:
1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie własne lub innej
osoby,
2) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną strażnikowi
lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,
3) przeciwko osobie niepodporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego
porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu
lub zdrowiu strażnika albo innej osobie.
6. Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający najmniejszą szkodę
osobie, przeciwko której użyto broni i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także
narazić na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.
7. Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Łowieckiej czynności, o których
mowa w ust. 2, a także do użycia przez niego środków przymusu, o których mowa w ust. 3 i
5, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.
8. Strażnikowi Państwowej Straży Łowieckiej wykonującemu obowiązki na
terenach obwodów łowieckich przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami
odnoszącymi się do:
1) Straży Ochrony Przyrody - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody;
2) Państwowej Straży Rybackiej - w zakresie kontroli legalności dokonywania połowu,
3) strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.
9. Czynności, o których mowa w ust. 3, powinny być wykonywane w sposób możliwie
najmniej naruszający dobra osobiste osoby, w stosunku do której zostały podjęte.
10. Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie
do prokuratora.
11. Strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej przy wykonywaniu czynności służbowych
korzystają z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla
funkcjonariusza publicznego.
Art. 40. 1. Strażnicy, o których mowa w art. 36 ust. 3 pkt 2:
1) wykonując zadania współdziałają z Państwową Strażą Łowiecką. Przy wykonywaniu
czynności służbowych przysługują im uprawnienia oraz obowiązują zasady, o których mowa
w art. 39 ust. 2 pkt 1, 5, 6, 9 i 11, ust. 3 pkt 1 i 2, ust. 4 oraz ust. 9-11,
2) mają prawo do noszenia i używania broni myśliwskiej w celach ochrony zwierzyny przed
drapieżnikami znajdującymi się na liście zwierząt łownych, zgodnie z rocznym planem
łowieckim, o ile są członkami Polskiego Związku Łowieckiego.
2. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, strażnik łowiecki ma obowiązek
nosić odznakę strażnika oraz na żądanie okazywać legitymację służbową.
3. Broń myśliwska, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może być nabywana przez dzierżawców
bądź zarządców obwodów łowieckich oraz używana, ewidencjonowana i przechowywana na
zasadach określonych w przepisach o broni i amunicji.
Art. 41. 1. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych i Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymogi kwalifikacji zawodowych, wzory legitymacji, umundurowania, oznak
służbowych oraz odznak służbowych strażników Państwowej Straży Łowieckiej, a także
szczegółowe kwalifikacje zawodowe, wzór oznaki i legitymacji strażnika łowieckiego.
2. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady:
1) współdziałania Państwowej Straży Łowieckiej z Policją i Polskim Związkiem Łowieckim,
2) posiadania, ewidencjonowania i przechowywania broni palnej bojowej, broni myśliwskiej
ś
rutowej, amunicji oraz miotaczy gazu obezwładniającego w siedzibach straży.
3. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby używania,
ewidencjonowania i przechowywania w siedzibach Państwowej Straży Łowieckiej broni
palnej bojowej, broni myśliwskiej śrutowej, amunicji i miotaczy gazu obezwładniającego.
Rozporządzenie powinno określać szczegółowe wymogi dotyczące przechowywania,
używania, ewidencjonowania w siedzibach Państwowej Straży Łowieckiej broni palnej
bojowej, broni myśliwskiej śrutowej, amunicji do tej broni oraz miotaczy gazu
obezwładniającego, a także wzory dokumentów niezbędnych do ewidencjonowania broni i
amunicji oraz miotaczy gazu obezwładniającego, jej wydawania i zdania, jak również
warunki techniczne, jakim powinien odpowiadać magazyn broni.
Rozdział 8
Wykonywanie polowania
Art. 42. 1. Polowanie może być wykonywane przez członków Polskiego Związku
Łowieckiego lub cudzoziemców, o których mowa w art. 42a ust. 1, za zgodą dzierżawcy lub
zarządcy obwodu łowieckiego.
2. Podczas polowania uprawniony do jego wykonywania zobowiązany jest posiadać:
1) legitymację członkowską Polskiego Związku Łowieckiego. Wymóg ten nie dotyczy
cudzoziemców wymienionych w art. 42a ust. 1 i art. 43 ust. 1,
2) pozwolenie na posiadanie broni myśliwskiej lub inny dokument uprawniający do jej
posiadania, jeżeli wykonuje polowanie za pomocą broni przeznaczonej do celów łowieckich,
3) zezwolenie ministra właściwego do spraw środowiska na łowienie zwierzyny przy
użyciu ptaka łowczego, jeżeli wykonuje polowanie przy pomocy ptaków łowczych.
3. Wyróżnia się trzy rodzaje uprawnień do wykonywania polowania:
1) podstawowe - uprawniające do odstrzału zwierząt łownych, z wyjątkiem samców
zwierzyny płowej,
2) selekcjonerskie - uprawniające do odstrzału wszystkich zwierząt łownych,
3) sokolnicze - uprawniające do łowienia zwierzyny przy pomocy ptaków łowczych.
4. Warunkiem uzyskania uprawnień do wykonywania polowania, o których mowa w ust. 3
pkt 1, jest:
1) odbycie rocznego stażu w kole łowieckim lub ośrodku hodowli zwierzyny,
2) odbycie szkolenia przeprowadzonego przez Polski Związek Łowiecki,
3) złożenie, z wynikiem pozytywnym, egzaminu przed komisją egzaminacyjną powołaną
przez Polski Związek Łowiecki.
5. Z odbycia stażu, o którym mowa w ust. 4 pkt 1 zwolnieni są:
1) osoby posiadające wyższe lub średnie wykształcenie leśne,
2) osoby posiadające inne wyższe wykształcenie o specjalności łowieckiej,
3) strażnicy łowieccy pełniący swe funkcje przez okres nie krótszy niż 2 lata,
4) cudzoziemcy oraz obywatele polscy, którzy przebywają z zamiarem stałego pobytu za
granicą, jeżeli posiadają aktualne uprawnienia do wykonywania polowania w innym
państwie,
5) osoby, które uprzednio utraciły członkostwo w Polskim Związku Łowieckim.
6. Warunkiem uzyskania uprawnień, o których mowa w ust. 3 pkt 2, jest:
1) posiadanie uprawnień podstawowych przez co najmniej 3 lata,
2) odbycie szkolenia przeprowadzonego przez Polski Związek Łowiecki,
3) złożenie egzaminu, z wynikiem pozytywnym, przed komisją egzaminacyjną powołaną
przez Polski Związek Łowiecki.
7. Warunkiem uzyskania uprawnień, o których mowa w ust. 3 pkt 3, jest:
1) posiadanie uprawnień podstawowych,
2) odbycie szkolenia przeprowadzonego przez Polski Związek Łowiecki,
3) złożenie egzaminu, z wynikiem pozytywnym, przed komisją egzaminacyjną powołaną
przez Polski Związek Łowiecki.
8. Do wykonywania polowania indywidualnego jest wymagane, poza dokumentami
określonymi w ust. 2, pisemne upoważnienie wydane przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu
łowieckiego.
9. Polski Związek Łowiecki ustala wysokość opłat za szkolenie i egzaminowanie,
uwzględniając poniesione koszty.
10. Uprawnienia do wykonywania polowania wygasają o ile zainteresowany w okresie 5 lat
od ich nabycia nie uzyskał członkostwa Polskiego Związku Łowieckiego lub też po upływie 5
lat od ustania członkostwa w Polskim Związku Łowieckim.
11. Minister właściwy do spraw środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
wydawania zezwoleń na łowienie zwierzyny przy użyciu ptaków łowczych, kierując się
potrzebą podtrzymania polskich zwyczajów i tradycji sokolniczych.
Art. 42a. 1. Uprawnienia do wykonywania polowania posiadają także obywatele państw
członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli posiadają uprawnienia do wykonywania polowania w
państwie członkowskim Unii Europejskiej i złożą egzamin uzupełniający w języku polskim
przed komisją, o której mowa w art. 42 ust. 4 pkt 3, ust. 6 pkt 3 i ust. 7 pkt 3, z
obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej przepisów dotyczących zasad i warunków
wykonywania polowania, a także listy gatunków zwierząt łownych oraz okresów polowań na
te zwierzęta, a w przypadku uprawnień selekcjonerskich także zasad selekcji populacyjnej i
osobniczej zwierzyny płowej.
2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 5 lat od dnia egzaminu.
Art. 42b. 1. Termin rozpoczęcia i zakończenia polowania indywidualnego oraz ilość i
gatunek pozyskanej zwierzyny podlega wpisowi w książce ewidencji pobytu na polowaniu
indywidualnym, którą zobowiązani są posiadać dla każdego obwodu dzierżawcy i zarządcy
obwodów łowieckich.
2. W przypadku pozyskania zwierzyny na polowaniu indywidualnym myśliwy jest
zobowiązany odnotować ten fakt w posiadanym upoważnieniu do wykonywania polowania
indywidualnego:
1) w odniesieniu do zwierzyny grubej - przed podjęciem czynności transportowych,
2) w odniesieniu do zwierzyny drobnej - niezwłocznie po zakończeniu polowania.(niniejszy
przepis wchodzi w życie z dniem 31 czerwca 2005 r.)
3. Za dokonanie wpisu, o którym mowa w ust. 1, odpowiedzialny jest myśliwy wykonujący
polowanie.
Art. 42c. Osoba prowadząca punkt skupu obowiązana jest oznakować tusze: łosi, jeleni,
danieli, muflonów, saren i dzików bezpośrednio po dostarczeniu przez uprawnionego do
wykonywania polowania pozyskanej zwierzyny.
Art. 42d. Odstrzał samców łosi, jeleni, danieli, saren i muflonów podlega ocenie co do jego
zgodności z zasadami selekcji osobniczej. Oceny w obwodach podlegających
wydzierżawieniu dokonują komisje powołane przez Polski Związek Łowiecki, w skład
których wchodzą przedstawiciele: Polskiego Związku Łowieckiego oraz Państwowego
Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, a w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia ich
zarządcy przy udziale odpowiednio przedstawiciela: Polskiego Związku Łowieckiego albo
Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe bądź obu z nich.
Art. 42e. Minister właściwy do spraw środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, sposób
wyceny oraz ewidencji trofeów łowieckich, uwzględniając kryteria wyceny Międzynarodowej
Rady Łowiectwa i Ochrony Zwierzyny, a także sposób i formę ochrony trofeów rekordowych
oraz wielkość trofeów, których wywóz za granicę jest zabroniony.
Art. 43. 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski, który przebywa z zamiarem stałego pobytu za
granicą, niebędący członkiem Polskiego Związku Łowieckiego bądź niespełniający
warunków określonych w art. 42a może wykonywać polowanie po wykupieniu polowania u
przedsiębiorcy wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1, albo na podstawie
zgody ministra właściwego do spraw środowiska. Zgoda jest wydawana na wniosek
Polskiego Związku Łowieckiego lub w przypadku polowań w obwodach zarządzanych na
wniosek ich zarządców.
1a. Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1, może polować wyłącznie w obecności
przedstawiciela dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego będącego członkiem Polskiego
Związku Łowieckiego, który wskazuje zwierzynę przeznaczoną do odstrzału i
odpowiedzialny jest za dokonanie wpisu, o którym mowa w art. 42b ust. 1.
2. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w
drodze rozporządzenia:
1) sposób powoływania komisji egzaminacyjnych oraz zakres i tryb przeprowadzania
egzaminów, o których mowa w art. 42 ust. 4 pkt 3, art. 42 ust. 6 pkt 3, art. 42 ust. 7 pkt 3 i art.
42a ust. 1, uwzględniając:
a) konieczność zapewnienia w składzie komisji egzaminacyjnej przedstawicieli Polskiego
Związku Łowieckiego, zarządu województwa, Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy
Państwowe i Policji,
b) rodzaje uzyskiwanych uprawnień,
c) dokumenty wymagane do złożenia przed egzaminem,
d) sposób przeprowadzania i dokumentowania egzaminów,
2) wzory dokumentów potwierdzających uzyskanie uprawnień, o których mowa w art. 42 ust.
3 i art. 42a ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw środowiska po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania
polowania oraz znakowania, o którym mowa w art. 42c, wzór upoważnienia do wykonywania
polowania indywidualnego, wzór książki ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym,
uwzględniając istniejące polskie zwyczaje łowieckie oraz kierując się troską o
bezpieczeństwo osób i mienia.
Art. 44. 1. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw rolnictwa i po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody oraz
Polskiego Związku Łowieckiego określi, w drodze rozporządzenia, dla terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, okresy polowań na zwierzęta łowne.
2. Marszałek województwa jest uprawniony do skracania, w uzasadnionych przypadkach,
okresów polowań na terenie województwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
Łowieckiego.
3. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady
Ochrony Przyrody, może zezwolić na dokonanie odstrzału lub odłowu zwierzyny do celów
związanych z badaniami naukowymi i edukacją, dla odbudowy populacji, zasiedlania i
reintrodukcji gatunków zwierzyny lub dla koniecznych działań w celach hodowlanych, także
w okresach ochronnych z uwagi na brak innego zadowalającego rozwiązania oraz pod
warunkiem, że nie jest to szkodliwe dla zachowania populacji danych gatunków w stanie
sprzyjającym ochronie w ich naturalnym zasięgu występowania.
3a. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, jest wydawane na wniosek, który zawiera:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;
2) cel wykonania czynności;
3) liczbę osobników, których dotyczy wniosek;
4) nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą dotyczyć
czynności;
5) określenie sposobu, miejsca i czasu wykonania czynności oraz wynikających z tego
zagrożeń;
6) wskazanie podmiotu, który wykona czynności.
3b. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3 zawiera:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;
2) liczbę osobników, których dotyczy zezwolenie;
3) nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą dotyczyć
czynności;
4) opis czynności, na które wydaje się zezwolenie;
5) wskazanie dozwolonych środków i sposobów odstrzału lub odłowu oraz podmiotów
wykonujących te czynności;
6) wskazanie podmiotów uprawnionych do kontroli realizacji wydanego zezwolenia w
terenie;
7) określenie terminu złożenia ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacji o
wykorzystaniu zezwolenia.
4. (uchylony).
Art. 44a. 1. Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego może dokonywać odłowu
drapieżników, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 3, w pułapki
ż
ywołowne.
2. Odłów, o którym mowa w ust. 1, nie jest polowaniem w rozumieniu art. 4 ust. 2.
3. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) gatunki drapieżników, które mogą być odławiane w pułapki żywołowne,
2) warunki, czas i miejsce odłowu,
3) rodzaje pułapek żywołownych i warunki, jakie muszą one spełniać, aby zapewnić
selektywny odłów drapieżników
- uwzględniając konieczność humanitarnego postępowania ze zwierzętami.
Art. 45. 1. W przypadku nadmiernego zagęszczenia zwierzyny, zagrażającego trwałości
lasów, nadleśniczy działający z upoważnienia dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego
Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
Łowieckiego wydaje decyzję administracyjną, nakazującą dzierżawcy lub zarządcy obwodu
łowieckiego wykonanie odłowu lub odstrzału redukcyjnego zwierzyny.
2. Jeżeli dzierżawca obwodu łowieckiego nie realizuje rocznego planu łowieckiego w
zakresie pozyskania zwierzyny, nadleśniczy działający z upoważnienia dyrektora regionalnej
dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe wydaje postanowienie o
zastosowaniu odstrzału zastępczego zwierzyny, według zasad określonych w umowie
dzierżawy obwodu łowieckiego.
3. W przypadku szczególnego zagrożenia w prawidłowym funkcjonowaniu obiektów
produkcyjnych i użyteczności publicznej przez zwierzynę, starosta, w porozumieniu z
Polskim Związkiem Łowieckim, może wydać decyzję o odłowie lub odstrzale redukcyjnym
zwierzyny.
4. Odstrzały redukcyjne i zastępcze zwierzyny mogą przeprowadzać wyłącznie osoby
uprawnione do wykonywania polowania.
Rozdział 9
Szkody łowieckie
Art. 46. 1. Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego obowiązany jest do wynagradzania
szkód wyrządzonych:
1) w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny,
2) przy wykonywaniu polowania.
2. Oględzin i szacowania szkód, o których mowa w ust. 1, a także ustalania wysokości
odszkodowania dokonują przedstawiciele zarządcy lub dzierżawcy obwodu łowieckiego. Na
żą
danie strony w oględzinach, szacowaniu szkód oraz ustalaniu wysokości odszkodowania
uczestniczy przedstawiciel właściwej terytorialnie izby rolniczej.
Art. 47. 1. Właściciele lub posiadacze gruntów rolnych i leśnych powinni, zgodnie z
potrzebami, współdziałać z dzierżawcami i zarządcami obwodów łowieckich w
zabezpieczaniu gruntów przed szkodami, o których mowa w art. 46.
2. W przypadku gdy pomiędzy właścicielem lub posiadaczem gruntu a dzierżawcą lub
zarządcą obwodu łowieckiego powstał spór o wysokość wynagrodzenia za szkody, o których
mowa w art. 46, strony mogą zwrócić się do właściwego ze względu na miejsce powstałej
szkody organu gminy w celu mediacji dla polubownego rozstrzygnięcia sporu.
Art. 48. Odszkodowanie nie przysługuje:
1) osobom, którym przydzielono grunty stanowiące własność Skarbu Państwa jako deputaty
rolne na gruntach leśnych,
2) posiadaczom uszkodzonych upraw lub płodów rolnych, którzy nie dokonali ich sprzętu w
terminie odbiegającym więcej niż 14 dni od dnia zakończenia okresu zbioru tego gatunku
roślin w danym regionie, określonego przez zarząd województwa;
3) posiadaczom uszkodzonych upraw lub plonów rolnych, którzy nie wyrazili zgody na
budowę przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego urządzeń lub wykonywanie
zabiegów zapobiegających szkodom,
4) za szkody nieprzekraczające wartości 100 kg żyta w przeliczeniu na 1 hektar uprawy,
5) za szkody powstałe w płodach złożonych w sterty, stogi i kopce, w bezpośrednim
sąsiedztwie lasu,
6) za szkody w uprawach rolnych założonych z rażącym naruszeniem zasad
agrotechnicznych.
Art. 49. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, sposób postępowania przy szacowaniu
szkód w uprawach i płodach rolnych oraz wypłat odszkodowań za szkody, uwzględniając
terminy zgłoszenia szkody, obowiązek szacowania wstępnego i ostatecznego oraz obszar
uszkodzonej uprawy.
Art. 50. 1. Skarb Państwa odpowiada za szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne objęte
całoroczną ochroną.
2. Za szkody, o których mowa w ust. 1, wyrządzane na obszarach:
1) obwodów łowieckich leśnych odszkodowania wypłaca Państwowe Gospodarstwo Leśne
Lasy Państwowe ze środków budżetu państwa;
2) obwodów łowieckich polnych i obszarach niewchodzących w skład obwodów łowieckich
odszkodowania wypłaca zarząd województwa ze środków budżetu państwa.
Rozdział 10
Przepisy karne
Art. 51. 1. Kto:
1) strzela do zwierzyny w odległości mniejszej niż 500 m od miejsca zebrań publicznych w
czasie ich trwania lub w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań mieszkalnych,
2) wybiera jaja, pisklęta, niszczy gniazda ptaków łownych lub niszczy ich lęgowiska,
3) przetrzymuje zwierzynę bez odpowiedniego zezwolenia,
4) niszczy nory i legowiska zwierząt łownych,
5) niszczy urządzenia łowieckie, wybiera karmę lub sól z lizawek,
6) poluje, nieposiadając przy sobie wymaganych dokumentów,
7) wbrew przepisom art. 42b ust. 2 nie dokonuje wymaganych wpisów w upoważnieniu do
wykonywania polowania indywidualnego (niniejszy przepis wchodzi w życie z dniem 30
czerwca 2005 r.) - podlega karze grzywny.
2. W przypadkach określonych w ust. 1 orzekanie następuje w trybie przepisów o
postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Art. 52. Kto:
1) gromadzi, posiada, wytwarza, przechowuje lub wprowadza do obrotu narzędzia i
urządzenia przeznaczone do kłusownictwa,
2) wchodzi w posiadanie bezprawnie pozyskanej tuszy lub trofeów zwierząt łownych,
3) bez wymaganego zezwolenia wprowadza do obrotu zwierzynę żywą lub mięso zwierzyny
ubitej,
4) hoduje lub utrzymuje bez zezwolenia charty rasowe lub ich mieszańce,
5) sprawując zarząd z ramienia dzierżawcy, a w obwodach niewydzierżawionych z ramienia
zarządcy, zezwala na polowanie osobie nieuprawnionej do wykonywania polowania lub na
przekroczenie zatwierdzonego w planie łowieckim pozyskania zwierzyny ,
6) pozyskuje zwierzynę innego gatunku, innej płci lub w większej liczbie, niż przewiduje
upoważnienie wydane przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego, - podlega
grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Art. 53. Kto:
1) poluje na przelotne ptactwo łowne na wybrzeżu morskim w pasie 3.000 m od brzegu w
głąb morza lub 5000 m w głąb lądu,
2) poluje z chartami lub ich mieszańcami,
3) poluje w czasie ochronnym,
4) poluje nie posiadając uprawnień do polowania,
5) wchodzi w posiadanie zwierzyny za pomocą broni i amunicji innej niż myśliwska, środków
i materiałów wybuchowych, trucizn, karmy o właściwościach odurzających, sztucznego
ś
wiatła, lepów, wnyków, żelaz, dołów, samostrzałów lub rozkopywania nor i innych
niedozwolonych środków,
6) nie będąc uprawnionym do polowania wchodzi w posiadanie zwierzyny - podlega karze
pozbawienia wolności do lat 5.
Art. 54. 1. W razie skazania za czyny wymienione w art. 52 i art. 53, sąd może orzec
przepadek broni, pojazdów, narzędzi i psów, przy użyciu których dokonane zostało
przestępstwo, a także przepadek trofeów, tusz zwierzyny i ich części.
2. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć również przedmiotów
niestanowiących własności sprawcy.
Rozdział 11
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 55. W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz.
324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128,
Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z
1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127,
poz. 627 oraz z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446 i Nr 141, poz. 700)
w art. 11:
1) w ust. 1 po pkt 14 dodaje się pkt 15 w brzmieniu:
"15) obrotu w kraju i z zagranicą zwierzyną żywą oraz tuszami zwierzyny i ich częściami, z
wyłączeniem sprzedaży dokonywanej przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich
na terenie kraju, a także sprzedaży usług turystycznych obejmujących polowania w kraju dla
cudzoziemców i polowania za granicą.";
2) po ust. 6 dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
"7. Zasady udzielania koncesji, o których mowa w ust. 1 pkt 15, określają przepisy prawa
łowieckiego."
Art. 56. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr
21, poz. 85 i Nr 54, poz. 254 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 127, poz. 627) w art. 47 w ust. 8
w pkt 1 wyrazy "strażników łowieckich" zastępuje się wyrazami "Państwowej Straży
Łowieckiej".
Art. 57. W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 114, poz.
492, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i z 1994 r. Nr 89, poz. 415) w art. 18 w ust. 8 w pkt 1 wyrazy
"strażników łowieckich" zastępuje się wyrazami "Państwowej Straży Łowieckiej".
Art. 58. 1. Przedsiębiorstwa zajmujące się sprzedażą polowań dla cudzoziemców oraz
eksportem, obrotem zwierzyny żywej oraz tusz zwierzyny mogą realizować umowy zawarte
przed dniem wejścia w życie ustawy przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
2. Po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, działalność, o której mowa w ust.
1, może być prowadzona po uzyskaniu koncesji.
Art. 59. 1. Dotychczasowe zrzeszenie Polski Związek Łowiecki staje się Polskim Związkiem
Łowieckim w rozumieniu ustawy.
2. Koła łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów i istniejące w dniu
wejścia w życie niniejszej ustawy stają się kołami łowieckimi w jej rozumieniu.
3. Uprawnienia do wykonywania polowania nabyte przed dniem wejścia w życie ustawy
zachowują swoją moc i stają się uprawnieniami do wykonywania polowania w jej
rozumieniu.
Art. 60. 1. Obwody łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się
obwodami łowieckimi w rozumieniu niniejszej ustawy.
2. Obwody wyłączone z wydzierżawienia na podstawie dotychczasowych przepisów stają się
ośrodkami hodowli zwierzyny w rozumieniu niniejszej ustawy, pod warunkiem, że w ciągu 1
roku od dnia jej wejścia w życie dostosują realizowane cele do wymogów określonych w art.
28 ust. 2.
Art. 61. Umowy dzierżawy obwodów łowieckich zawarte przed dniem wejścia w życie
ustawy tracą swoją ważność z dniem 31 marca 1997 r., z zastosowaniem przepisu art. 29 ust.
2.
Art. 62. Przepisy wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 63, zachowują swoją
moc, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż w okresie 1 roku od dnia
jej wejścia w życie.
Art. 63. Traci moc ustawa z dnia 17 czerwca 1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych i
prawie łowieckim (Dz. U. z 1973 r. Nr 33, poz. 197, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i z 1991 r. Nr
101, poz. 444).
Art. 64. Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.
__________
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr
120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 81, poz. 875, Nr 110, poz. 1189 i Nr 115, poz. 1229 oraz z 2004
r. Nr 92, poz. 880.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1994 r. Nr
1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 137, poz. 926, z 1998 r. Nr
108, poz. 681, z 2001 r. Nr 81, poz. 875, z 2002 r. Nr 200, poz. 1680 oraz z 2003 r. Nr 110,
poz. 1039 i Nr 162, poz. 1568.