background image

1

Politechnika Wrocławska

W y d z i a ł   M e c h a n i c z n y

W y d z i a ł   M e c h a n i c z n y

Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji

Kierunek studiów:

Mechatronika

Mechatronika

Studia I-stopnia, rok I, sem. 2

Rok akademicki 2008/09

Materiały do wykładu „

Wst

ę

p do 

Wst

ę

p do 

mechatroniki

mechatroniki

Realizacja projektów mechatronicznych, 

modelowanie i symulacja, rozwój oprogramowania

Dr in

Ŝ

. Zbigniew Smalec (p. 3.19 B-4)

Cz

ęść

 8 (1 – 48) 

Wrocław, 2009

Zapotrzebowanie na zmiany w cyklu 

Ŝ

ycia wyrobów

Zmiany w cyklu 

Ŝ

ycia wyrobów dotycz

ą

:



nowo odkrytych zjawisk (efektów) fizycznych,



wykorzystania alternatywnych zjawisk fizycznych,



wykorzystania alternatywnych materiałów,



zastosowania alternatywnych funkcji lub struktur funkcji,



poprawy istniej

ą

cych wyrobów w celu:

– ekonomicznego wytwarzania,

– ni

Ŝ

szych kosztów eksploatacji,

– mniejszej emisji hałasu lub szkodliwych substancji,

– wy

Ŝ

szej mocy (mo

Ŝ

liwo

ś

ci),

– lepszego komfortu,

– mniejszej lub l

Ŝ

ejszej budowy,

– spełnienia nowych przepisów,

– etc.



nowych metody wytwarzania,



zwi

ę

kszenia stopnia automatyzacji,



nowych potrzeb i zada

ń

,



zmiany sposobu zachowania.

background image

2

Cechy rozwi

ą

za

ń

 mechatronicznych

Własno

ś

ci:

Własno

ś

ci:

























-

-

-



Elastyczno

ść



Dokładno

ść

, dzi

ę

ki pomiarom



Bezpiecze

ń

stwo, dzi

ę

ki 

nadzorowaniu



Zwarto

ść

, dzi

ę

ki sprz

ęŜ

eniu 

zwrotnemu



Przebiegi adaptacyjne



Ryzyko wskutek bł

ę

dów 

oprogramowania



Koszty pomiarów



Koszty nadzorowania



Problemy ze stabilno

ś

ci

ą



Nakłady rozwojowe

Równoległy rozwój i ł

ą

czenie zada

ń

 mechanicznych i elektronicznych w jednym 

urz

ą

dzeniu oraz zastosowanie elastycznie dopasowywanych, zaawansowanych 

rozwi

ą

za

ń

 komponentowych umo

Ŝ

liwia ró

Ŝ

norodne przypadki zastosowa

ń

. Aby 

móc spełni

ć

 rosn

ą

ce wymagania dotycz

ą

ce jako

ś

ci i niezawodno

ś

ci, rozwój 

systemów mechatronicznych zmierza coraz silniej w kierunku modułów ł

ą

czonych 

sieci

ą

 i zdolnych do diagnostyki. Natomiast ich dalszy rozwój odbywa si

ę

 w 

kierunku wielofunkcyjnego poł

ą

czenia aktuatorów, sensorów i sterowników 

(regulatorów), przy zastosowaniu bezprzewodowych rozwi

ą

za

ń

 w zakresie 

zasilania elektrycznego i przesyłania informacji (komunikacji).

Czynnikami nap

ę

dzaj

ą

cymi wi

ę

ksze zastosowanie rozwi

ą

za

ń

 mechatronicznych (np. 

w samochodach) s

ą

 obecnie szczególnie:



zwi

ę

kszenie zakresu funkcyjnego,



poprawa niezawodno

ś

ci i trwało

ś

ci (

Ŝ

ywotno

ś

ci),



redukcja wielko

ś

ci, obj

ę

to

ś

ci i ci

ęŜ

aru,



polepszenie relacji u

Ŝ

yteczno

ść

/ koszty,



zwi

ę

kszenie inteligencji i funkcjonalno

ś

ci w sposób zdecentralizowany i zdalny,



poprawa ergonomii i interfejsów człowiek-maszyna HMI (ang. Human-Machine 
Interface
),



zawierania nowych zastosowa

ń

 w funkcjach, np. karoserii i komfortu (samochód),



redukcja zapotrzebowania na energi

ę

.

Wielofunkcyjno

ść

 systemów mechatronicznych

background image

3

Integracja i wykorzystanie ró

Ŝ

nych mo

Ŝ

liwo

ś

ci

Informat

Informat

y

y

k

k

a:

a:



G

ę

sto

ść

 integracji:

0,13 µm



Koszty dla funkcji:

2 $ / 1 mln bramek



Straty mocy na funkcj

ę

:

10 mW / 1 mln bramek



Cz

ę

stotliwo

ść

 pracy:

2 GHz

Sensoryka

Sensoryka

:

:



Nowe materiały:

krzem, ceramika, ...



Integracja:

elektronika w obiekcie (na miejscu)



Miniaturyzacja:

np. czujniki poduszek powietrznych

Aktuatoryka/ elektronika mocy:



Małe oporno

ś

ci własne (straty):

10 m

dla 10 A



Małe czasy zał

ą

czania:

100 ns



Integracja:

elektronika w obiekcie

Mechanika:



Nowe materiały, lekka budowa:

kompozyty

Systemy mechatroniczne w samochodach przyczyniaj

ą

 si

ę

 do zwi

ę

kszenia bezpiecze

ń

stwa oraz 

optymalizacji pracy silnika lub zu

Ŝ

ycia paliwa. Umo

Ŝ

liwiaj

ą

 one równie

Ŝ

 nowe usługi, w których 

wykorzystuje si

ę

 poł

ą

czenie telekomunikacji i informatyki (telematyki), np. zdaln

ą

 diagnostyk

ę

 w przypadku 

awarii lub szukanie skradzionych pojazdów. 

Wa

Ŝ

nym argumentem za stosowaniem systemów mechatronicznych w samochodach s

ą

 tak

Ŝ

e koszty. 

Odwzorowanie funkcji w oprogramowaniu jest bowiem znacznie korzystniejsze, ani

Ŝ

eli opracowanie i 

wytworzenie zespołu mechanicznego. Ponadto zastosowanie elektroniki i oprogramowania pozwala na 
zaoszcz

ę

dzenie miejsca i umo

Ŝ

liwia wi

ę

ksze zag

ę

szczenie funkcji. Poniewa

Ŝ

 cykle rozwojowe dla 

elektroniki i oprogramowania s

ą

 krótsze ni

Ŝ

 dla zespołów mechanicznych, to nowe funkcje mo

Ŝ

na szybciej 

zaimplementowa

ć

 nawet w zaawansowanym ju

Ŝ

 stadium rozwoju całego samochodu i tym samym 

elastycznie reagowa

ć

 na zapotrzebowanie rynku. Dlatego te

Ŝ

 wszyscy producenci nastawiaj

ą

 si

ę

 na to, 

Ŝ

w samochodach jest coraz wi

ę

cej techniki komputerowej. 

Pewnym problemem w rozwoju systemów mechatronicznych stosowanych w samochodach, oprócz ogólnie 
akceptowanego systemu operacyjnego, jest jeszcze brak modułów programowych dla okre

ś

lonych funkcji, 

które mogłyby by

ć

 przenoszone z jednego modelu samochodu na inny. Samo oprogramowanie w 

modelach samochodów tych samych producentów ró

Ŝ

ni si

ę

 cz

ę

sto od siebie w zale

Ŝ

no

ś

ci od tego, jakie 

komponenty i systemy dostarczył kooperant dla ka

Ŝ

dorazowych zespołów. Dlatego te

Ŝ

 konieczne jest 

opracowanie jednolitej platformy dla rozwoju oprogramowania, która umo

Ŝ

liwi zdefiniowanie i budow

ę

 

modułów programowych, które mog

ą

 by

ć

 wielokrotnie wykorzystywane. Jednak niew

ą

tpliwie trudniejsz

ą

 

spraw

ą

 ani

Ŝ

eli standaryzacja oprogramowania jest lepsze powi

ą

zanie ze sob

ą

 elementów mechanicznych, 

elektryczno/ elektronicznych i oprogramowania. Problemem jest tutaj to, 

Ŝ

e zespoły mechaniczne, składniki 

elektryczne i elektroniczne oraz oprogramowanie s

ą

 opracowywane w ró

Ŝ

nych działach i organizacjach, 

które nie pracuj

ą

 według jednakowych procesów. Cykle innowacyjne i cykle 

Ŝ

ycia opracowanych przez nie 

komponentów maj

ą

 ró

Ŝ

n

ą

 długo

ść

, co utrudnia uzyskanie przejrzystego zarz

ą

dzania wersjami i zmianami. 

Pracuj

ą

cy nad rozwojem zespołów mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych oraz oprogramowania 

tworz

ą

 i zarz

ą

dzaj

ą

 swoimi danymi dotycz

ą

cymi wyrobów w ró

Ŝ

nych systemach IT (ang. Information

Technology), pomi

ę

dzy którymi cz

ę

sto nie ma nawet interfejsów, aby mo

Ŝ

na było wymieni

ć

 informacje 

dotycz

ą

ce wersji i zmian. 

Problemy w rozwoju systemów mechatronicznych

background image

4

Analiza wymaga

ń

Moduły programowe i sprz

ę

towe

Eksploatacja i 

piel

ę

gnacja

Opis wymaga

ń

Specyfikacja

Specyfikacja 

Ogólny projekt

Opis architektury 

Szczegółowy projekt

Opis modułów

Konstrukcja i 

kodowanie

Certyfikowany system

Certyfikacja

System po walidacji

Testowanie systemu

Zintegrowany system

Integracja systemu

Przetestowane moduły

Testy modelu

Planowa-

nie testów

Planowa-

nie testów

Planowa-

nie testów

Planowa-

nie testów

Model Y rozwoju systemów technicznych

Model post

ę

powania w rozwoju systemów mechatronicznych

Analiza wymaga

ń

 

systemu

Projekt systemu

P

O

Z

IO

M

 

P

O

Z

IO

M

 

S

Y

S

T

E

M

U

S

Y

S

T

E

M

U

P

O

Z

IO

M

 

P

O

Z

IO

M

 

P

O

D

S

Y

S

T

E

M

U

P

O

D

S

Y

S

T

E

M

U

P

O

Z

IO

M

 

P

O

Z

IO

M

 

S

K

Ł

A

D

N

IK

Ó

W

S

K

Ł

A

D

N

IK

Ó

W

Analiza 

wymaga

ń

 i 

projekt IT

Test odbioru 

systemu

Integracja systemu 

i test systemu

Integracja IT 

i test IT

In

te

g

ra

c

ja

 

s

p

rz

ę

tu

 i

 

te

s

t

In

te

g

ra

c

ja

 

o

p

ro

g

ra

m

o

-

w

a

n

ia

te

s

t

Implementacja 

oprogramowania

A

n

a

liz

a

 i 

p

ro

je

k

s

p

rz

ę

tu

A

n

a

liz

a

 i 

p

ro

je

k

o

p

ro

g

ra

-

m

o

w

a

n

ia

A

n

a

liz

a

 i 

p

ro

je

k

c

z

ę

ś

c

m

e

c

h

a

n

ic

z

n

e

j

Wytwarzanie (prototypy)

Wytwarzanie modułów 

mechanicznych

Wytwarzanie modeli

T

e

s

s

k

ła

d

n

ik

ó

w

 

m

e

c

h

a

n

ic

z

n

y

c

h

T

e

s

s

k

ła

d

n

ik

ó

w

 

s

p

rz

ę

to

w

y

c

h

T

e

s

t

s

k

ła

d

n

 

o

g

ra

m

o

w

S

z

c

z

e

g

p

ro

je

k

o

p

ro

g

r.

L

a

y

o

u

t, 

s

c

h

e

m

a

p

o

ł

ą

c

z

e

ń

O

c

e

n

a

 c

z

ę

ś

c

m

e

c

h

a

n

ic

z

n

e

j

In

te

g

ra

c

ja

 i

 t

e

s

ty

 

c

z

ę

ś

c

m

e

c

h

a

n

ic

z

n

e

j

background image

5

Specyfikacja wymaga

ń

 - abstrakcja

Zasada abstrakcji

• uogólnienie,

• usuni

ę

cie indywidualnych szczegółów,

• przeciwnie do konkretyzacji,

Czarna skrzynka jest stosowana podczas rozwoju systemów 

mechatronicznych:

• poniewa

Ŝ

 systemy mechatroniczne s

ą

 zło

Ŝ

one i dlatego te

Ŝ

 trudne do zrozumienia,

• aby system znacznie upro

ś

ci

ć

,

• aby utworzy

ć

 zrozumiały przegl

ą

d całego systemu.

Input

(wej

ś

cie)

Output

(wyj

ś

cie)

Black

Black

-

-

Box

Box

Zasada strukturyzacji i modularyzacji

Zasada strukturyzacji:

• podział na podsystemy (komponenty, składniki),

• poł

ą

czenie podsystemów za pomoc

ą

 relacji,

• ponowne odwzorowanie całego systemu,

• słu

Ŝ

y do opanowania zło

Ŝ

ono

ś

ci.

Zasada modularyzacji:

• podział na moduły,

• ka

Ŝ

dy moduł obejmuje zamkni

ę

te funkcje,

• komunikacja pomi

ę

dzy  modułami odbywa si

ę

 tylko przez okre

ś

lone interfejsy,

• redukcja zło

Ŝ

ono

ś

ci, 

• wymaga wyizolowania bł

ę

dów,

• zwi

ę

ksza odmienno

ść

 i ponowne wykorzystanie.

background image

6

Integracja

Integracja



integracja jest miar

ą

 zale

Ŝ

no

ś

ci pomi

ę

dzy modułami,



mały stopie

ń

 integracji ułatwia piel

ę

gnacj

ę

 i sprawia, 

Ŝ

e system jest 

bardziej stabilny,



rodzaje integracji:

- integracja danych,

- integracja interfejsów,

- integracja struktury.

Cel:

Cel:

• redukcja poł

ą

cze

ń

,

• poł

ą

cze

ń

 nie mo

Ŝ

na zredukowa

ć

 do zera,

• unikni

ę

cie sprz

ę

gania danych,

• unikni

ę

cie ł

ą

czenia struktury.

Mechatroniczny rozwój wyrobów – modelowanie 

i symulacja

Okre

ś

lenie  celu,  tzn.  specyfikacja  wymaga

ń

  dotycz

ą

cych  wyrobu  (np.  maszyny)  powinno  by

ć

  dokonane  na 

pocz

ą

tku przedsi

ę

wzi

ę

cia. Wielko

ś

ciami charakterystycznymi s

ą

 takie parametry jak np. maksymalne pr

ę

dko

ś

ci, 

przyspieszenia, obci

ąŜ

enia, produktywno

ść

 itp. 

Istotn

ą

 rol

ę

 w rozwoju składników maszyny lub jej podsystemów spełnia symulacja, któr

ą

 mo

Ŝ

na szybko i tanio 

przeprowadzi

ć

, uzyskuj

ą

c ju

Ŝ

 we wczesnych fazach rozwoju  podstaw

ę

 do wyboru odpowiednich rozwi

ą

za

ń

.

Obecnie  coraz  cz

ęś

ciej  typow

ą

  faz

ą

  rozwoju  maszyn  jest  to, 

Ŝ

e  p

ę

tle  optymalizacyjne  s

ą

  wykonywane  na 

wirtualnych  maszynach.  Natomiast  w  konwencjonalnych  sposobach  post

ę

powania  optymalizacyjne  miały 

miejsce  dopiero  na  rzeczywistych  prototypach,  tzn.  za  pó

ź

no,  przy  du

Ŝ

ych  nakładach  i  z  małymi  szansami  na 

dokonanie istotnych zmian. 

Dzi

ę

ki  wirtualnemu  prototypowaniu  optymalizacja  jest  przeprowadzana  w  najwcze

ś

niejszym  z  mo

Ŝ

liwych 

terminów.  Dzi

ę

ki  wsparciu mechatronicznemu uzyskuje si

ę

 informacje o tym,  w  jakim  stopniu  postawione  cele 

s

ą

  uzyskiwane  i  to  w  sposób  ci

ą

gły  oraz  towarzysz

ą

cy  procesowi  rozwoju  wyrobu.  Po  ka

Ŝ

dej  p

ę

tli 

optymalizacyjnej projekt mo

Ŝ

na dalej kontynuowa

ć

 z uzyskanymi wynikami lub go zako

ń

czy

ć

P

ę

tlami  optymalizacyjnymi  s

ą

:  tworzenie  modelu  maszyny/  zespołu  maszyny,  przebieg  symulacji,  omówienie 

wyników symulacji, propozycje  zmian  dotycz

ą

cych konstrukcji, dopasowanie  modelu do  przewidzianych  zmian 

konstrukcji,  przeprowadzenie  ponownej  symulacji  oraz  rozpatrzenie  wyników.  P

ę

tle  te  s

ą

  wykonywane  tak 

długo, a

Ŝ

 wyniki symulacji nie b

ę

d

ą

 odpowiadały okre

ś

lonym celom.

Model  powinien  odwzorowywa

ć

  maszyn

ę

  (wyrób)  wraz  z  jej  składnikami  mechanicznymi  i  elektrycznymi 

(elektronicznymi),  aby  mo

Ŝ

liwa  była  symulacja  całego  systemu.  Projektanci  w  budowie  maszyn  wykorzystuj

ą

 

obecnie  systemy  3D CAD (ang. Computer  Aided  Design)  w  opracowaniu  konstrukcji,  a  tak

Ŝ

e  tworz

ą

  modele 

metod

ą

  elementów  sko

ń

czonych  MES,  np.  dla  analiz  wytrzymało

ś

ciowych.  Szczególne  znaczenie  ma  jednak 

tworzenie  takich  modeli,  które  ł

ą

cz

ą

  w  sobie  wszystkie  elementy  maszyny,  ł

ą

cznie  z  nap

ę

dami  i  obwodami 

regulacji. 

Podczas 

symulacji 

mo

Ŝ

na 

wówczas 

zidentyfikowa

ć

 

własno

ś

ci 

dynamiczne 

systemu

mechatronicznego

background image

7

Konfigurowanie zamiast programowania

Wzrost zastosowa

ń

 układów mechatronicznych w budowie wyrobów powoduje konieczno

ść

 opracowania 

nowych rozwi

ą

za

ń

 dotycz

ą

cych sterowania, a szczególnie rozwoju oprogramowania.

I  tak  np.  elastyczne  rozwi

ą

zania  automatyzacji  – tworzone  zwykle  z  wykorzystaniem  robotów  jako  baz

ą

 

dla  aplikacji  manipulacyjnych  – s

ą

  coraz  cz

ęś

ciej  stosowane  tak

Ŝ

e  w  takich  obszarach  jak  przemysł 

opakowa

ń

 czy technika pomiarowa. W takich przypadkach systemy zrobotyzowane nie s

ą

 rozpatrywane 

jako  j

ą

dro  aplikacji,  lecz  s

ą

  bardziej  składnikiem,  który  jako

ś

ciowo  odpowiada  własno

ś

ciom  »Plug and 

Run«.  Zastosowany  układ  sterowania  musi  wnosi

ć

  maksimum  elastyczno

ś

ci  dla  ró

Ŝ

nych  układów 

manipulacyjnych,  struktur  kinematycznych  czy  składników  sterowników  komputerowych  PLC  (ang.
Programmable  Logical  Controller).  Z  drugiej  strony  integracja  całego  systemu  powinna  przebiega

ć

sposób mo

Ŝ

liwie automatyczny, co oznacza prost

ą

 konfiguracj

ę

 i wł

ą

czenie w istniej

ą

ce struktury. 

Nakłady zwi

ą

zane z opracowaniem oprogramowania podczas realizacji projektów automatyzacji wynosz

ą

 

obecnie  od  50  do  70%  całkowitych  kosztów  rozwojowych  robocizny,  z  czego    zwykle  70%  z  nich  jest 
zwi

ą

zanych z uruchamianiem i usuwaniem bł

ę

dów. Szczególnie w maszynach specjalnych lub projektach 

automatyzacji,  w  których  musz

ą

  by

ć

  integrowane  układy  manipulacyjne  jako  zaawansowane  jednostki 

zasilaj

ą

ce, udział ten jeszcze wzrasta, poniewa

Ŝ

 integrator systemu nie jest szczegółowo zaznajomiony z

Ŝ

norodnymi  „zewn

ę

trznymi”  układami  sterowania.  Wyst

ę

puj

ą

ce  w  wyniku  tego  nieprodukcyjne  i 

wymagaj

ą

ce  wiele  czasu  prace  na  dopasowanie  i  uruchomienie  mo

Ŝ

na byłoby  znacznie  zredukowa

ć

 

przez  zastosowanie  przelotowej  i  rzeczywi

ś

cie  kompatybilnej  techniki  sterowania.  Jest  to  zwi

ą

zane  z 

takimi  zagadnieniami  jak:  sterowanie  komputerowe,    zastosowanie  PC  (ang. Personal  Computer)  w 
sterowaniu,  norma  PN-EN  61131-3  dotycz

ą

ca  j

ę

zyków  programowania  sterowników  PLC,  czy 

programowalne sterowniki automatyki PAC (ang. Programmable Automation Controller). Jednak obecnie 
nie  ma  jeszcze 

Ŝ

adnego  całkowicie niefirmowego rozwi

ą

zania  takiego  systemu  wspomagaj

ą

cego  dla 

budowy  maszyn  i  integracji  systemów.  Ze  wzgl

ę

du  na  wymagania  dotycz

ą

ce  oprogramowania,  które  w 

aplikacjach  automatyzacji  prawie  zawsze  wymagaj

ą

  rozwi

ą

za

ń

  zwi

ą

zanych  z  PC,  technika  ta  stała  si

ę

 

dominuj

ą

ca.  Dalszymi  istotnymi  cechami  s

ą

  standardowe  interfejsy,  jedna  baza  danych  dla  zmiennych 

procesu, a tak

Ŝ

e jednolita platforma rozwojowa. Architektura systemu powinna by

ć

 modułowa i otwarta. 

Wymagania ujednolicenia w technice sterowania

Jednym z przykładów praktycznego rozwi

ą

zania problemów zwi

ą

zanych z integracj

ą

 urz

ą

dze

ń

 

automatyzacji jest system Aico.Control opracowany przez firm

ę

 Manz Automation (Reutlingen/ 

Niemcy). Jego mo

Ŝ

liwo

ś

ci konfiguracyjne pozwalaj

ą

 ju

Ŝ

 obecnie zaoszcz

ę

dzi

ć

 do 30% czasu 

podczas realizacji projektu.

Aktualna analiza rynku dotycz

ą

ca 

ś

rodków stosowanych w wytwarzaniu takich jak: moduły 

manipulacyjne, jednostki procesowe, maszyny specjalne itp. wykazała, 

Ŝ

e wyst

ę

puje wyra

ź

nie 

zaznaczone wymaganie dotycz

ą

ce przelotowej technologii sterowania. Jednak przedsi

ę

biorstwa  

budowy maszyn cz

ę

sto podlegaj

ą

 silnym naciskom, aby nie stosowa

ć

optymalnych rozwi

ą

za

ń

Cz

ę

sto to klient ko

ń

cowy (zamawiaj

ą

cy maszyn

ę

) dyktuje, jakie składniki musz

ą

 by

ć

 zastosowane, 

albo te

Ŝ

 wyst

ę

puj

ą

 historycznie narosłe struktury, które jest trudno przełama

ć

.

Tym bardziej wa

Ŝ

ne jest, 

Ŝ

eby oprócz szerokiej funkcjonalno

ś

ci były zastosowane równie

Ŝ

 mo

Ŝ

liwie 

wszystkie otwarte i standardowe interfejsy. Daje to integratorowi mo

Ŝ

liwo

ść

 stopniowego zbli

Ŝ

ania 

si

ę

 do idealnego rozwi

ą

zania i pomimo tego uwzgl

ę

dnienia wymaga

ń

klienta. 

Podstawowy element rozwi

ą

zania systemu automatyzacji, a mianowicie sam układ sterowania 

(sterownik) powinien by

ć

 traktowany jako zachowywana jednostka stała. Natomiast takie składniki jak 

nap

ę

dy, moduły wej

ść

 i wyj

ść

 oraz inne urz

ą

dzenia peryferyjne mog

ą

 by

ć

 wymieniane, o ile s

ą

 one 

wykonane zgodnie ze standardowymi interfejsami. Standardowymi interfejsami s

ą

 obecnie wszystkie 

protokoły otwarte sieci przemysłowych (ang. Fieldbus), interfejsy szeregowe oraz odmiany sieci 
komunikacyjnej Ethernet z protokołem TCP/IP. 

Wraz z rosn

ą

c

ą

 zło

Ŝ

ono

ś

ci

ą

 projektów automatyzacji musi si

ę

 tak

Ŝ

e rozwija

ć

 sterowanie. Wymagane 

s

ą

 dodatkowe funkcje i coraz wi

ę

ksze zestawy danych. Ponadto znacznie zwi

ę

ksza si

ę

 zakres 

zada

ń

, które s

ą

 stawiane pracownikom w zakładach budowy maszyn. Dla spełnienia tych wymaga

ń

 

szczególnie istotne znaczenie maj

ą

 aspekty dotycz

ą

ce opracowywania oprogramowania oraz 

uruchamiania. 

background image

8

Szczególnie  w  obszarze  robotyki  i  sterowania  ruchem  MC  (ang.  Motion  Control)  istotne  jest  efektywne 

rozwi

ą

zywanie  problemów  dotycz

ą

cych  integracji  systemów,  poniewa

Ŝ

zast

ą

pienie  mechanicznych 

składników  przez  układy  elektroniczne  i  oprogramowanie  pozwala  na  znaczne  zmniejszenie  kosztów 
rozwoju/ uruchamiania wtedy, gdy koncepcja sterowania spełnia nast

ę

puj

ą

ce wymagania: 



szeroka funkcjonalno

ść

na wszystkich poziomach,



pełna pionowa integracja od ERP (ang. Enterprise Resource Planning) a

Ŝ

do silnika,



modułowo

ść

zgodnie z wymaganiami aplikacyjnymi (mo

Ŝ

liwo

ś

ci obliczeniowe jednostki centralnej CPU

(ang. Central Processor Unit), interfejsy, itp.,



jedna platforma dla MC, robotyki, PLC, procesu, przetwarzania obrazów itd.,



wspomaganie istniej

ą

cych układów kinematycznych,



sterowanie wszystkich wariantów serwo-silników i nap

ę

dów bezpo

ś

rednich,



wspomaganie układów sprz

ęŜ

e

ń

zwrotnych,



krótszy takt interpolacji i mały Jitter,



przelotowe narz

ę

dzia do rozwoju i diagnostyki,



przyjazne dla u

Ŝ

ytkownika 

ś

rodowisko rozwojowe (aplikacji),



biblioteki oprogramowania dla robotyki, MC, systemów wizyjnych,



proste narz

ę

dzie do konfiguracji (dla wszystkich powtarzalnych składników aplikacji jak interfejsy, interfejs 

człowiek-maszyna HMI (ang. Human Machine Interface), PLC (interfejs Fieldbus), MC, itd.,



zintegrowane oprogramowanie symulacyjne,



dost

ę

pno

ść

 składników w długim okresie czasu (im wi

ę

kszy jest udział oprogramowania, tym mniejsze jest 

ryzyko).

Wymagania dotycz

ą

ce rozwoju wyrobów mechatronicznych

I tak opracowana przez firm

ę

 Manz, oparta na PC koncepcja 

sterowania  Aico.Control

w  znacznym  stopniu  spełnia 

wymagania  rozwoju 

systemów  mechatronicznych.  Za 

pomoc

ą

  zawartych  w  tym  systemie  narz

ę

dzi  sprz

ę

towych  i 

programowych  mo

Ŝ

na  realizowa

ć

  szeroki  zakres  wymaga

ń

 

dotycz

ą

cych  projektów.  Istotnym  elementem  systemu  jest

generyczna

koncepcja 

interfejsów 

oraz 

narz

ę

dzie 

konfiguracyjne  Aico.Assist.  Umo

Ŝ

liwia  to  programi

ś

cie  lub 

uruchamiaj

ą

cemu,  bez  gł

ę

bszej  znajomo

ś

ci  systemu  w 

krótkim  czasie  samodzielne  skonfigurowanie  zło

Ŝ

onych 

wieloosiowych  aplikacji  w  taki  sposób, 

Ŝ

e  gdy  zastan

ą

  one 

ą

czone  do  całego  systemu,  to  nie  wyst

ę

puj

ą

  ju

Ŝ

 

Ŝ

adne 

ę

dy  sprz

ę

towe  (okablowanie,  konfiguracja  nap

ę

dów  i 

moduły  I/O  (ang. Input/ Output).  Nast

ę

pnie  wykonuj

ą

cy 

aplikacj

ę

  mo

Ŝ

e  gotowy  ju

Ŝ

  program,  który  najpierw  został 

przetestowany  w  symulacji,  doł

ą

czy

ć

  do  rzeczywistego 

systemu i prowadzi

ć

 dalsze prace rozwojowe.

Ponadto w tym systemie zintegrowano tak

Ŝ

e wiele podprogramów obsługi bł

ę

dów, które mog

ą

 by

ć

 elastycznie 

wykorzystywane. Dzi

ę

ki  temu  opracowuj

ą

cy  oprogramowanie  mo

Ŝ

e  si

ę

  skoncentrowa

ć

  na  wła

ś

ciwym 

przebiegu  programu  steruj

ą

cego,  a  nie  zajmowa

ć

  si

ę

  obsług

ą

  podstawowych  bł

ę

dów. System  (ang. 

Framework) Aico.Control jest tak zbudowany, 

Ŝ

e w zale

Ŝ

no

ś

ci od wybranej konfiguracji ładowane (doł

ą

czane) 

s

ą

  odpowiednie  biblioteki,  np.  do  uczenia  robotów,  zjazdu  na  punkt  referencyjny  osi,  ruchy  kontrolowane  za 

pomoc

ą

  czujników,  identyfikacja  I/O,  komunikacja  HMI,  itp.  Wszystkie  moduły  oprogramowania  maj

ą

 

udokumentowane  interfejsy,  dzi

ę

ki  czemu  mo

Ŝ

na  je  łatwo  rozszerzy

ć

  lub  dopasowa

ć

  do  wymaga

ń

.  W 

zale

Ŝ

no

ś

ci od aplikacji przy doborze składników mo

Ŝ

na kierowa

ć

 si

ę

 albo funkcjonalno

ś

ci

ą

 albo te

Ŝ

 kosztami.

Najwi

ę

ksze  oszcz

ę

dno

ś

ci  na  kosztach  podczas  rozwoju  aplikacji  uzyskuje  si

ę

  wtedy,  gdy  stosowane  s

ą

 

modułowe składniki oparte na PC, które zawieraj

ą

 standardowe interfejsy, umo

Ŝ

liwiaj

ą

ce łatwe ich wł

ą

czenie w 

struktur

ę

 całego systemu automatyzacji. 

Przykład 

ś

rodowiska do rozwoju obiektów mechatronicznych

background image

9

Udział składników w systemach automatyzacji

Automatyzacja  wi

ąŜ

e  si

ę

  z  długim  ła

ń

cuchem  działa

ń

,  które  rozci

ą

gaj

ą

  si

ę

  od  modelowania  i  symulacji 

obiektu  i  procesu,  poprzez  konstrukcj

ę

,  wytwarzanie  cz

ęś

ci,  zakup  urz

ą

dze

ń

,  monta

Ŝ

  zespołów  i 

maszyny,  programowanie,  wizualizacj

ę

  a

Ŝ

  do  piel

ę

gnacji.  Coraz  wi

ę

ksze  znaczenie  ma  przelotowo

ść

 

rozwi

ą

za

ń

  (przepływ danych). Udział prac in

Ŝ

ynierskich w realizacji projektów automatyzacji stale ro

ś

nie i 

w  zakresie  opracowania  oprogramowania  stanowi  obecnie  ok.  50%  całkowitych  nakładów.  Dlatego  te

Ŝ

 

konieczne  jest  d

ąŜ

enie  do  zmniejszenia  tych  kosztów  przez  efektywne  tworzenie  oprogramowania. 

Oprogramowanie  to  powinno  by

ć

  oparte  na  standardowych  rozwi

ą

zaniach  oraz  realizowane  w  sposób 

intuicyjny, wzgl. nawet samoczynnie generowane.

60%

35%

30%

10%

15%

50%

Oprogra-
mowanie

Sprz

ę

t

100%

100%

1980

2005

Uruchamianie

Wizualizacja/ 

HMI

Programowanie 

(np. PLC)

Konfiguracja 

sprz

ę

tu

Rok

33%

50%

17%

100%

50%

Oprogramowanie

Innowacyjne koncepcje rozwi

ą

za

ń

 wyrobów, np. w budowie maszyn, s

ą

 jednym z istotnych wymaga

ń

 utrzymania si

ę

 na 

rynku dla wielu przedsi

ę

biorstw w poszczególnych bran

Ŝ

ach. Jedn

ą

z mo

Ŝ

liwo

ś

ci innowacji w budowanych maszynach 

jest zastosowanie nap

ę

dów bezpo

ś

rednich. Dzi

ę

ki temu wpływ na funkcjonalno

ść

 maszyny przenosi si

ę

 z obszaru 

mechaniki w kierunku elektrotechniki. Maszyna z bezpo

ś

rednimi nap

ę

dami jest prostsza w zakresie zespołów 

mechanicznych, natomiast stawia bardzo wysokie wymagania odno

ś

nie do techniki regulacji. W konwencjonalnych 

rozwi

ą

zaniach gotowy silnik jest wbudowywany w maszyn

ę

. Natomiast w przypadku nap

ę

dów bezpo

ś

rednich nap

ę

powstaje dopiero po jego integracji w maszynie. Ponadto elektroniczna regulacja poło

Ŝ

enia i pr

ę

dko

ś

ci ma rozstrzygaj

ą

cy 

wpływ na własno

ś

ci dynamiczne i dokładno

ść

 maszyny. Zatem funkcjonalno

ść

 rozwi

ą

zania z nap

ę

dem bezpo

ś

rednim 

wynika w szczególnym stopniu ze współdziałania elektrotechniki i mechaniki, a istotnym zadaniem jest odpowiednie 
zaprojektowanie i optymalizacja systemu mechatronicznego. Przej

ś

cie na technik

ę

 bezpo

ś

redniego nap

ę

du (liniowego i 

obrotowego) jest dobrym przykładem zastosowania mechatroniki. Bezpo

ś

redni nap

ę

d liniowy zast

ę

puje takie 

mechaniczne elementy przenoszenia nap

ę

du jak np. toczna 

ś

ruba poci

ą

gowa, natomiast w przypadku bezpo

ś

redniego 

nap

ę

du obrotowego zb

ę

dne staj

ą

 si

ę

 przekładnie. 

Wirtualne prototypowanie

Tak jak dawniej, tak i jeszcze obecnie w wielu budowanych maszynach zespoły elektryczne projektuje i montuje si

ę

 

dopiero wtedy, gdy gotowa jest ju

Ŝ

 cz

ęść

 mechaniczna maszyny. Jednak wtedy cz

ę

sto dopiero w ko

ń

cowej fazie budowy 

prototypu okazuje si

ę

, czy takie rozwi

ą

zanie maszyny spełnia zało

Ŝ

one wymagania. Mo

Ŝ

na wówczas spróbowa

ć

 poprawi

ć

 

własno

ś

ci maszyny za pomoc

ą

 

ś

rodków elektrycznych. Jednak takie post

ę

powanie w przypadku zastosowania 

bezpo

ś

rednich nap

ę

dów nie jest optymalne i najcz

ęś

ciej jest znacznie dro

Ŝ

sze. Lepsz

ą

 alternatyw

ą

 jest mechatroniczne 

podej

ś

cie do rozwoju maszyn. Wówczas od pocz

ą

tku rozwoju nowej maszyny opracowywana jest konstrukcja zarówno 

zespołów mechanicznych jak i elektrycznych (elektronicznych), a tak

Ŝ

e oprogramowania.

Składni-

ki elektry-

czne

Projekto-

wanie 

mecha-

niczne

Prototyp

Faza testowania

Faza testowania

Zmiany w prototypie

Czas, nakłady, koszty

Wynik

Wynik

Konwencjonalny sposób post

ę

powania

Konwencjonalny sposób post

ę

powania

:

: konstrukcja mechaniczna

Oszcz

ę

dno

ść

Oszcz

ę

dno

ść

:

:

czasu i zasobów

Pewno

ść

 osi

ą

gni

ę

cia 

celu

Wynik

Wynik

:

:

wirtualna 

maszyna

Modelo-

wanie i 

symulacja 

cało

ś

ci

Prototyp

Wynik

Wynik

Wirtualne prototypowanie

Wirtualne prototypowanie

:

: szybciej mo

Ŝ

na wprowadzi

ć

 maszyn

ę

 na rynek 

background image

10

Wymagania dotycz

ą

ce rozwoju systemów mechatronicznych

Integracja ró

Ŝ

nych 

warstw

Regulowany 

przepływ informacji

Zarz

ą

dzanie 

informacjami

Wysokie uzgodnienie 

zapotrzebowania

Zwi

ą

zane z rozwojem 

zarz

ą

dzanie wymaganiami

Tworzenie 

modelu  ponad-

domenowego

Szerokie wspomaganie 

symulacj

ą

Szerokie wspomaganie 

symulacj

ą

Wirtualne 
prototypy

Przejrzysto

ść

 topologii 

systemu

Modularyzacja

Efektywne wykorzystanie 

danych rozwojowych

Modelowanie niezale

Ŝ

ne 

od implementacji

Dokładna specyfikacja 

funkcjonalno

ś

ci systemu

Σ

Mechanika

Elektrotechnika

Oprogramowanie

Systemy mechatroniczne odznaczaj

ą

 si

ę

 wysokim stopniem integracji składników 

mechanicznych, elektrycznych i informatycznych. Zast

ą

pienie mechanicznych no

ś

ników 

funkcyjnych rozwi

ą

zaniami elektrycznymi i informatycznymi umo

Ŝ

liwia popraw

ę

, wzgl

ę

dnie

rozszerzenie funkcjonalno

ś

ci wyrobów.

Dzi

ę

ki konstrukcyjnej integracji poszczególnych składników w mechatroniczne moduły, w 

porównaniu z dotychczasowymi rozwi

ą

zaniami, uzyskuje si

ę

 wy

Ŝ

szy stopie

ń

 miniaturyzacji, przy 

jednocze

ś

nie wy

Ŝ

szych ich mo

Ŝ

liwo

ś

ciach. W ten sposób daje si

ę

 opracowywa

ć

 standardowe 

składniki systemów o wy

Ŝ

szej zło

Ŝ

ono

ś

ci funkcyjnej, które przez prost

ą

konfiguracj

ę

 programów 

steruj

ą

cych daje si

ę

 dopasowa

ć

 do ka

Ŝ

dorazowego przypadku zastosowania.

Konstruktor ma w ten sposób do dyspozycji efektywne i stosunkowo przyjazne rozwi

ą

zania dla 

zada

ń

rozwojowych o wysokich wymaganiach technologicznych. 

Zło

Ŝ

one zale

Ŝ

no

ś

ci pomi

ę

dzy elementami mechanicznymi, elektrycznymi i informatycznymi 

wymaga wykraczaj

ą

cej poza te dziedziny współpracy podczas rozwoju systemów 

mechatronicznych. Wła

ś

nie w fazach specyfikacji i projektowania niezb

ę

dne jest 

interdyscyplinarne post

ę

powanie, aby przez brak kompetencji nie spowodowa

ć

Ŝ

e nie zostanie 

znalezione optymalne rozwi

ą

zanie.

Rozwój systemów mechatronicznych stawia zatem z jednej strony szczególnie wysokie 
wymagania dotycz

ą

ce organizacji przebiegu rozwoju i komunikacji pomi

ę

dzy uczestnicz

ą

cymi w 

pracach działami specjalistycznymi. Z drugiej strony wyst

ę

puj

ą

  równie

Ŝ

 nowe wymagania 

dotycz

ą

ce zastosowania techniki symulacji dla przewidywania własno

ś

ci wyrobów. Ocena 

projektu systemu wymaga zintegrowanego tworzenia modelu i symulacji, które umo

Ŝ

liwia pełn

ą

 

analiz

ę

 wszystkich istotnych własno

ś

ci całego systemu mechatronicznego.

Systemy mechatroniczne - wymagania

background image

11

Modelowanie funkcji i optymalizacja dynamiczna 

podczas projektowania systemu

Fazy rozwoju

Specyfikacja

Koncepcja

Projekt

Uszczegółowienie

Tworzenie mode-
lu i symulacja

Zadanie

Realizacja

Obja

ś

nienie zadania

Okre

ś

lenie struktury funkcyjnej

Opracowanie projektu

Szukanie zasad rozwi

ą

za

ń

Podział na realizowalne moduły

Kształtowanie modułów

Kształtowanie całego wyrobu

1

2

3

4

5

6

7

Modelowanie 

funkcji

Optymalizacja 

dynamiczna

Kalkulacja 

kosztów

Zachowanie si

ę

 całego systemu mechatronicznego, w sensie spełniania funkcji, jest okre

ś

lone głównie przez 

jego cało

ś

ciow

ą

 koncepcj

ę

. Koncypowanie systemu obejmuje najpierw szczegółow

ą

 specyfikacj

ę

 i strukturyzacj

ę

 

pełnej, wymaganej przez u

Ŝ

ytkownika funkcjonalno

ś

ci. Na tej podstawie poszukuje si

ę

 zasad rozwi

ą

zania i 

nast

ę

pnie integruje si

ę

 je w cało

ś

ciowe rozwi

ą

zanie.

Pomocne jest tutaj zastosowanie odpowiedniej metodyki modelowania struktury funkcyjnej systemu 
mechatronicznego. Dzi

ę

ki wykorzystaniu niezale

Ŝ

nej od rozwi

ą

zania notacji wspomagana jest interdyscyplinarna 

praca i poszukiwanie koncepcji. Po okre

ś

leniu koncepcji nast

ę

puje opracowanie projektu systemu. 

Oprócz zgodnego z wymaganiami ukształtowania i zwymiarowania poszczególnych no

ś

ników funkcji na plan 

pierwszy wysuwa si

ę

 tutaj optymalne spełnianie funkcji przez cały system. Rozstrzygaj

ą

ca jest przy tym wczesna 

ocena i optymalizacja projektu systemu. 

Na przykładzie obrabiarki sterowanej numerycznie CNC (p. nast

ę

pny slajd) pokazano oparty na modelowaniu i 

symulacji sposób post

ę

powania podczas analizy i oceny dokładno

ś

ci, a tak

Ŝ

e mo

Ŝ

liwo

ś

ci wynikaj

ą

cych z 

poł

ą

czenia zespołów mechanicznych, elektrycznych i komputerowego sterowania w budowie mechatronicznych 

maszyn.

Aby zachowa

ć

mechatroniczny charakter podczas rozwoju wyrobu konieczne wczesne wł

ą

czenie wszystkich 

specjalno

ś

ci. Tylko w ten sposób mo

Ŝ

na skutecznie opracowa

ć

 nowe interdyscyplinarne rozwi

ą

zania. Jako punkt 

wyj

ś

cia do zintegrowanego procesu rozwoju systemu mechatronicznego słu

Ŝ

y model funkcyjny, który 

odwzorowuje poszczególne aspekty bior

ą

cych udział domen (zespołów) i obszarów specjalno

ś

ciowych, które 

nast

ę

pnie stopniowo si

ę

 uszczegóławia. Model funkcyjny jest abstrakcyjnym opisem aspektów odniesionych do 

przebiegów i struktury projektowanego systemu. Do tego celu stosowane s

ą

 ró

Ŝ

ne typy diagramów, które 

umo

Ŝ

liwiaj

ą

 rozpatrzenie graficznej reprezentacji zasadniczych cz

ęś

ci zarówno całego systemu, jak równie

Ŝ

 

wzajemnych ich relacji. Do odwzorowania aspektów strukturalnych stosowany jest np. schemat kinematyczny, 
który okre

ś

la wymagan

ą

 liczb

ę

 i zasadnicze ustawienie osi NC obrabiarki. Niezb

ę

dne do realizacji funkcji 

zał

ą

czania elementy s

ą

 opisywane za pomoc

ą

 schematu technologicznego, który zawiera wszystkie istotne dla 

działania czujniki i aktuatory oraz ich przyporz

ą

dkowanie. Schematy kinematyczny i technologiczny s

ą

 

uzupełniane diagramem blokowym i schematem przebiegu, aby opisa

ć

ą

czenie zastosowanych elementów w 

przebieg pracy maszyny.

Opis systemów mechatronicznych

background image

12

Modelowanie systemów mechatronicznych  na 

przykładzie obrabiarki sterowanej numerycznie

Hierarchia 

funkcji

Koncepcja 

całkowita

Maszyna i system 

automatyzacji

Struktura 

funkcji

Układ 

kinematyczny

Przebieg 

funkcyjny

PLC

CNC

Drzewo 

funkcji

Schemat 

technologiczny

Schemat 

przebiegu

Szkic 

technologiczny

Elementy modelu funkcyjnego, zgodnie z ich stopniem abstrakcji, s

ą

 wykorzystywane w ró

Ŝ

nych fazach 

procesu rozwoju systemu mechatronicznego. Punktem wyj

ś

cia do budowy modelu funkcyjnego s

ą

 

poszczególne przebiegi (operacje), które s

ą

 niezb

ę

dne do realizacji zadania wymaganego przez 

u

Ŝ

ytkownika systemu. Na podstawie schematów blokowych tych przebiegów ze wzgl

ę

du na realizacj

ę

 

procesu obróbki rozró

Ŝ

niane s

ą

 funkcje główne i pomocnicze obrabiarki (maszyny). Zasadniczym 

problemem przy okre

ś

laniu funkcji głównych (ruchy skrawania, prowadzenie i przemieszczanie narz

ę

dzia 

wzgl. przedmiotu) jest dobór struktury kinematycznej, która opisuje liczb

ę

 i wzajemne poło

Ŝ

enie osi 

obrabiarki. Do wizualizacji układu kinematycznego stosowany jest schemat kinematyczny, który dostarcza 
pierwszego przegl

ą

du ła

ń

cucha kinematycznego systemu produkcyjnego.

Równolegle z uszczegóławianiem funkcji głównych przeprowadza si

ę

 tak

Ŝ

e uszczegółowianie funkcji 

pomocniczych (przygotowanie narz

ę

dzi, chłodzenie itp.). Opis funkcji pomocniczych odbywa si

ę

 na 

podstawie schematu blokowego, w którym funkcje pomocnicze s

ą

 rozbijane na małe, funkcjonalne 

jednostki. I tak np. funkcja pomocnicza „przygotowanie narz

ę

dzia” jest rozbijana na funkcje „chwytanie”, 

orientowanie”, „pochylanie” i „wymienianie”.

Dla ka

Ŝ

dej jednostki funkcyjnej w nast

ę

pnym kroku okre

ś

lana jest zasada realizacji funkcji i jej 

dokumentowanie na szkicu technologicznym. I tak np. funkcja „orientowanie” przez ła

ń

cuchowy magazyn 

narz

ę

dzi jest realizowana przez wiele czujników i aktuatorów. Do opisu zasady działania funkcji tworzony 

jest diagram przebiegu, który odwzorowuje zale

Ŝ

no

ś

ci pomi

ę

dzy poszczególnymi czujnikami i aktuatorami 

na poziomie sygnałów. Dla funkcji „orientowanie” oznacza to, 

Ŝ

e w diagramie przebiegu nast

ę

puje 

zatrzymanie, a wymian

ę

 narz

ę

dzia mo

Ŝ

na wykona

ć

 dopiero wtedy, gdy zostało rozpoznane wła

ś

ciwe 

narz

ę

dzie. Szkic technologiczny i zwi

ą

zane z nim diagramy przebiegu tworz

ą

 razem schemat 

technologiczny.

Od tego czasu nast

ę

puje przej

ś

cie z czysto funkcjonalnego rozpatrywania systemu do zorientowanego na 

składniki. Funkcja „orientowanie” jest przyporz

ą

dkowywana abstrakcyjnemu składnikowi „magazyn 

ła

ń

cuchowy”, przy czym najpierw jest zakre

ś

lana jedynie zasada fizyczna, a nie okre

ś

lanie wykonania 

sprz

ę

towego, a w przypadku handlowych zespołów wybór producenta.

Struktura modeli funkcyjnych

background image

13

Modelowanie funkcyjne w procesie rozwoju

Przebieg 
wytwarzania

Przemieszczanie

Przemieszczanie

Prowadzenie

Prowadzenie

Skrawanie

Skrawanie

A
Z
X

Układ 
kinematyczny

F

u

n

k

c

je

 g

łó

w

n

e

F

u

n

k

c

je

 p

o

m

o

c

n

ic

z

e

Orientowanie

Orientowanie

Przygotowanie narz

ę

dzia

Koncepcja 

całkowita

A

S

Magazyn ła

ń

cuchowy

Schemat technologiczny

Y

Wynikiem tego kroku modelowania jest model funkcyjny, który odwzorowuje zasadnicze elementy i 
własno

ś

ci opracowywanego systemu produkcyjnego. Taka forma opisu jest niezale

Ŝ

na od sprz

ę

tu oraz 

konkretnego rozwi

ą

zania  i wspomaga ona koncepcj

ę

 struktury modułowej, która nie jest zdominowana 

przez jedn

ą

 dyscyplin

ę

, ale w której na plan pierwszy wysuwa si

ę

zgodne z wymaganiami spełnienie 

funkcji poszczególnych składników systemu, wzgl. całkowitego systemu mechatronicznego. Do realizacji 
interdyscyplinarnych warstw i zapewnienia spójnego modelu danych niezb

ę

dna jest informacyjna 

integracja podstawowych struktur danych oraz narz

ę

dzi rozwojowych.

Rdze

ń

 zarz

ą

dzania informacjami tworzy zintegrowany model wyrobu, który szczegółowo opisuje 

cało

ś

ciow

ą

 struktur

ę

 elementów i specyficzne przebiegi rozwijanego systemu produkcyjnego oraz tworzy 

powi

ą

zania pomi

ę

dzy poszczególnymi warstwami. Powi

ą

zania te mog

ą

by

ć

 zło

Ŝ

one w obiektowo 

zorientowanym modelu danych, który jest zarz

ą

dzany z systemu zarz

ą

dzania produktami PDM (ang. 

Product Data Management). Do przyspieszenia procesu rozwoju wyrobów cz

ę

sto wykorzystywane 

składniki mog

ą

 by

ć

 zło

Ŝ

one w bibliotece i w ten sposób zapewniony szybki dost

ę

p do wewn

ę

trznego

Know-how firmy.

Okre

ś

lona w modelu funkcyjnym struktura wyrobu tworzy baz

ę

 do pó

ź

niejszych, specyficznych dla 

dziedziny kroków procesu rozwoju. Do tego celu stosowany jest schemat struktury kinematycznej, aby 
wygenerowa

ć

 pierwsz

ą

 struktur

ę

 podstawow

ą

 dla modelowania 3D CAD. Natomiast opisane w postaci 

diagramów przebiegu poszczególne jednostki funkcyjne słu

Ŝą

 jako podstawa do tworzenia programu dla 

opracowuj

ą

cego sterowanie. Okre

ś

lone w szkicach technologicznych składniki mog

ą

 by

ć

 wykorzystane 

do tworzenia schematów poł

ą

cze

ń

. Dzi

ę

ki wykraczaj

ą

cemu poza specjalistyczne działy modelowi 

funkcyjnemu uzyskuje si

ę

 do dyspozycji przejrzysty, interdyscyplinarny sposób opisu do odwzorowania 

funkcji systemu, który słu

Ŝ

y szczególnie jako podstawa komunikacji podczas wczesnych faz rozwoju i w 

ten sposób pomaga unikn

ąć

 problemów z brakiem uzgodnie

ń

. Przyporz

ą

dkowanie wszystkich funkcji w 

pewnej abstrakcyjnej, niezale

Ŝ

nej od rozwi

ą

zania strukturze wyrobu wspomaga interdyscyplinarny rozwój 

modułów funkcyjnych. Dzi

ę

ki takiemu post

ę

powaniu mo

Ŝ

na opanowa

ć

 zło

Ŝ

ono

ść

 systemów 

mechatronicznych i przyspieszy

ć

 proces ich rozwoju.

Wspomaganie rozwoju systemów mechatronicznych

background image

14

Struktura technologiczna podsystemu posuwu dla 

obrabiarki sterowanej numerycznie NC

Obrabiarka

Obrabiarka

Układ nap

ę

du posuwu

Układ nap

ę

du posuwu

Pulpit obsługi

Program 

NC

Układ 

sterowania 

NC, 

moduły 

regulacji 

osi

Napi

ę

cie 

silnika

Sanie

Ś

ruba 

poci

ą

gowa

Silnik 

serwo

Poło

Ŝ

enie 

sa

ń

Pr

ę

dko

ść

 

obrotowa 

silnika

Układ 

pomiarowy

Sprawdzenia, czy system mechatroniczny b

ę

dzie miał wymagane własno

ś

ci mo

Ŝ

na dokona

ć

 

na wirtualnej maszynie.

Wizualizacja 3D

Sterowanie

Symulacja

W wirtualnej maszynie rzeczywisty układ sterowania jest w taki sposób sprz

ę

gany z symulacj

ą

 

maszyny, 

Ŝ

e system symulacyjny otrzymuje sygnały do aktuatorów, realizuje działania i 

wirtualne sygnały sensorów w czasie rzeczywistym przesyła z powrotem do układu sterowania. 
Ponadto dane geometryczne s

ą

 pobierane z systemu CAD, tak 

Ŝ

eby mo

Ŝ

na było wizualizowa

ć

 

ruchy, albo bezpo

ś

rednio do układu symulacji lub dalej do układu sterowania przekazywa

ć

 

sygnały (działania) z urz

ą

dze

ń

, jak np. „wci

ś

ni

ę

cie wył

ą

cznika awaryjnego” lub „kolizja narz

ę

dzi 

z przedmiotem”. 

Symulacja – maszyna wirtualna

background image

15

Wykorzystanie modelowania i symulacji podczas rozwoju 

systemów mechatronicznych

Je

Ŝ

eli s

ą

 do dyspozycji :

• poprawne modelowanie,

• odpowiednie narz

ę

dzia oraz

• dokładne dane,

to przez zastosowanie techniki modelowania i symulacji mo

Ŝ

na 

uzyska

ć

 nast

ę

puj

ą

ce korzy

ś

ci:

• krótsze czasy rozwoju,

• ni

Ŝ

sze koszty rozwojowe,

• lepsze wyniki rozwoju,

• wy

Ŝ

sze bezpiecze

ń

stwo.

Je

Ŝ

eli jednak nie ma jeszcze odpowiednich do

ś

wiadcze

ń

, to nakłady 

(czas i koszty) dla pierwszego modelowania i symulacji s

ą

 zwykle

bardzo du

Ŝ

e.

Przykład modelu symulacyjnego 

systemu mechatronicznego

Dynamika ruchu pojazdu samochodowego

Charaktery-

styka silnika

Charakterysty-

ka przekładni

Karoseria 

samochodu

Wpływ 

wiatru

sin

+

+

-

-

-

-

Pedał gazu

Pedał hamulca

Nachylenie drogi

Pr

ę

dko

ść

Przyspieszenie

background image

16

Optymalizacja dynamiczna podczas projektowania 

systemu mechatronicznego

Omówiona wcze

ś

niej metodyka modelowania funkcyjnego z przyporz

ą

dkowaniem fizycznych zasad rozwi

ą

za

ń

 przy 

pomocy schematów technologicznych prowadzi w sposób systematyczny do mechatronicznej koncepcji cało

ś

ciowej. 

Dynamiczne przebiegi całkowite systemu mechatronicznego wynikaj

ą

 ze zło

Ŝ

onych zmiennych oddziaływa

ń

 pomi

ę

dzy 

własno

ś

ciami mechanicznymi, elektrycznymi i informatycznymi. Na te zale

Ŝ

no

ś

ci mo

Ŝ

na znacznie wpływa

ć

 przez 

koncepcj

ę

 i projektowanie systemu. Dlatego te

Ŝ

 szczególne znaczenie ma stosowanie wspomagania przez wczesne 

zastosowanie symulacji przy zestawianiu i optymalizacji całego systemu. 
Mo

Ŝ

na to rozpatrze

ć

 na przykładzie doboru nap

ę

du posuwu NC obrabiarki. Podczas rozwoju obrabiarek wyst

ę

puje 

Ŝą

danie 

mo

Ŝ

liwie du

Ŝ

ej mocy (pr

ę

dko

ś

ci) nap

ę

du dla uzyskania ekonomicznego wytwarzania przy zachowaniu wymaga

ń

 wysokiej 

dokładno

ś

ci i tym samym uzyskanie konkurencyjno

ś

ci maszyny na rynku. Dlatego te

Ŝ

 dobór i optymalizacja przebiegów 

dynamicznych sterowanych numerycznie (NC) osi posuwów jest podstawowym zadaniem producenta obrabiarek. Na 
wcze

ś

niejszym slajdzie pokazano struktur

ę

 podsystemu posuwu NC nowoczesnych obrabiarek. Dzi

ę

ki modułowej budowie 

tego podsystemu u producenta obrabiarek przeprowadzane s

ą

 nast

ę

puj

ą

ce prace rozwojowe:

specyfikacja układu sterowania NC i jednostek regulacji osi oraz wymiarowanie elektrycznych składników nap

ę

du,

kształtowanie i wymiarowanie mechanicznego układu przeniesienia nap

ę

du i prowadnic obrabiarki,

uruchamianie i parametryzacja układu sterowania i nap

ę

dów.

Uzyskiwane własno

ś

ci dynamiczne s

ą

 ograniczone przebiegami drga

ń

układu mechanicznego. Do optymalizacji własno

ś

ci 

dynamicznych w fazie konstruowania stosowana jest analiza słabych miejsc tego układu oparta na zastosowaniu metody 
elementów sko

ń

czonych MES. Obejmuje ona analizy obliczeniowe w obszarze cz

ę

stotliwo

ś

ci i przez wzgl

ę

dne porównanie 

Ŝ

nych rozwi

ą

za

ń

 konstrukcyjnych układu umo

Ŝ

liwia wybór wariantu o najlepszych własno

ś

ciach dynamicznych.                      

Bezwzgl

ę

dne warto

ś

ci uzyskanych danych zale

Ŝą

 od dynamicznych oddziaływa

ń

 układu sterowania NC, modułów regulacji 

osi, elektrycznych składników nap

ę

du i układu mechanicznego. Optymalizacj

ę

 parametrów regulacji poło

Ŝ

enia mo

Ŝ

na 

natomiast przeprowadzi

ć

 dopiero podczas uruchamiania nap

ę

du. Odbywa si

ę

 to na drodze prób przy przyj

ę

ciu kryterium 

mo

Ŝ

liwie małego uchybu nad

ąŜ

ania wzgl. wysokiej warto

ś

ci maksymalnej pr

ę

dko

ś

ci. W wyniku rosn

ą

cego pobudzania do 

drga

ń

 układu mechanicznego wskutek zwi

ę

kszania parametrów regulatora uzyskuje si

ę

 warto

ś

ci krytyczne, których 

przekroczenie powoduje przeregulowanie (przekroczenie) warto

ś

ci zadanej poło

Ŝ

enia wzgl. niestabilnych przebiegów 

regulacji. I tak np. współczynnik wzmocnienia pr

ę

dko

ś

ciowego K

V

regulatora poło

Ŝ

enia, który jest wska

ź

nikiem uzyskiwanej 

maksymalnej pr

ę

dko

ś

ci posuwu, jest w zasadzie okre

ś

lony cz

ę

stotliwo

ś

ci

ą

 własn

ą

 (pierwsz

ą

 harmoniczn

ą

) mechanicznego 

układu nap

ę

dowego.

Aby ju

Ŝ

 w fazie projektowania umo

Ŝ

liwi

ć

 oszacowanie mo

Ŝ

liwych do nastawienia parametrów 

regulatora i tym samym tak

Ŝ

e dynamicznych mo

Ŝ

liwo

ś

ci obrabiarki, mo

Ŝ

na si

ę

 posłu

Ŝ

y

ć

 

modelowaniem i symulacj

ą

 przebiegów całego systemu mechatronicznego zespołu maszyny. Na 

bazie modelu Metody Elementów Sko

ń

czonych (MES) pełnej struktury mechanicznej przeprowadza 

si

ę

 zintegrowane okre

ś

lenie własno

ś

ci dynamicznych nap

ę

du posuwu obrabiarki. 

Poło

Ŝ

enie 

zadane

w

Wielko

ść

 

wiod

ą

ca

u

Wielko

ść

 

wej

ś

ciowa silnika

Inter-

polator

Zad                 
x           U_q    
n           U_d  
i

U_q       Ua           
U_d       Ub 
theta     Uc

N  
Ua           M

Ub         i_q 
Uc

j_rz                      
i_rz       j_kont

i_kont

n_rz    x _kont 
x_rz

Moduł 

regulatora

Moduł 

mocy

Serwosilnik

Układ mechaniczny

M             n 

x                  

F              j

n

x

j

i

Pr

ę

dko

ść

 

obrotowa 

silnika

Poło

Ŝ

enie 

sa

ń

K

ą

t obrotu 

silnika

Chwilowa 

warto

ść

  

pr

ą

du

Elektryczny układ 

nap

ę

du i sterowania

Mechaniczny układ 

przeniesienia nap

ę

du 

i moduł sa

ń

Schemat blokowy układu nap

ę

du posuwu obrabiarki NC

background image

17

Cechy systemów projektowanych 

konwencjonalnie  i mechatronicznie

Projektowanie konwencjonalne

Projektowanie konwencjonalne

Dodawanie cz

ęś

ci składowych

Dodawanie cz

ęś

ci składowych

1. Obszerno

ść

 (zajmowanie du

Ŝ

o miejsca).

2. Zło

Ŝ

one mechanizmy. 

3. Problemy z kablami.

4. Poł

ą

czone cz

ęś

ci składowe.

Projektowanie 

Projektowanie 

mechatroniczne

mechatroniczne

Integracja cz

ęś

ci składowych

Integracja cz

ęś

ci składowych

1. Zwarto

ść

 (kompaktowo

ść

).

2. Proste mechanizmy.

3. Magistrale (ang. Bus) lub komunikacja bezprzewodowa.

4. Jednostki autonomiczne.

Proste sterowanie

Proste sterowanie

5. Sztywna konstrukcja. 

6. Sterowanie według prognozy, liniowe, 

analogowe.

7. Precyzja przez małe tolerancje.

8. Wielko

ś

ci niemierzalne zmieniaj

ą

 si

ę

 

dowolnie.

9. Proste monitorowanie.

10. Zdolno

ś

ci ustalone, niezmienne.

Integracja przez przetwarzanie informacji

Integracja przez przetwarzanie informacji

5. Elastyczna konstrukcja z tłumieniem elektronicznym.

6. Sterowanie według sprz

ęŜ

enia zwrotnego, nieliniowe, 

cyfrowe.

7. Precyzja przez pomiary i sterowanie ze sprz

ęŜ

eniem 

zwrotnym.

8. Sterowanie oszacowanymi wielko

ś

ciami niemierzalnymi.

9. Nadzór z diagnostyk

ą

 uszkodze

ń

.

10. Zdolno

ść

 uczenia si

ę

.

Mechatroniczny sposób post

ę

powania podczas 

rozwoju maszyn

Konwencjonalny sposób post

ę

powania

Konwencjonalny sposób post

ę

powania

Mechatroniczny

Mechatroniczny

sposób post

ę

powania

sposób post

ę

powania

Konstrukcja 

mechaniczna

Konstrukcja 

elektryczna

Prototyp

Zmiany w 

prototypie

Wynik

Faza testowania

Układy 

mechaniczne, 

elektryczne i 

sterowanie

Wirtualna 

maszyna

Prototyp   

= wynik

Skrócenie   

Time to market

Symulacja/ faza 

testowania

Interdyscyplinarne 

projektowanie

Szybsze wytworzenie maszyny i szybsze jej wprowadzenie na rynek dzi

ę

ki zastosowaniu

Virtual Prototyping

background image

18

Wprowadzenie

Wprowadzenie

Opracowanie

Opracowanie

Realizacja

Realizacja

Cz

ęś

ci, 

zespoły

Narz

ę

dzia 

Teoria

Koncepcje

Obliczenia

Symulacja

Budowa

Uruchamianie

Dokumentacja

Przebieg prac podczas wykonywania projektów 

mechatronicznych

Czynniki wyst

ę

puj

ą

ce w zintegrowanym rozwoju 

systemów mechatronicznych

Uczestnicz

ą

ce dziedziny:

Uczestnicz

ą

ce dziedziny:

elektrotechnika, mechanika, technika pomiarowa, sterowanie, 
regulacja, informatyka, technika mikrosystemów …

Cykl 

Ŝ

ycia wyrobu:

Cykl 

Ŝ

ycia wyrobu:

koncepcja, konstrukcja, wytwarzanie, uruchamianie, eksploatacja,
piel

ę

gnacja, naprawa, recykling, ...

Rozpatrywane aspekty dotycz

ą

ce systemu:

Rozpatrywane aspekty dotycz

ą

ce systemu:

koszty, efektywno

ść

, funkcyjno

ść

, bezpiecze

ń

stwo, niezawodno

ść

Metody:

Metody:
koncypowanie, obliczenia, eksperymenty, modelowanie, 
symulacja, …

Narz

ę

dzia:

Narz

ę

dzia:

CAD, PDM, FEM, MKS, CFD, …

background image

19

Etapy projektowania mechatronicznego

12.

11.

10.

9.

8.

7.

6.

5.

4.

3.

2.

1.

Nr 

etapu

Komponenty, cały system

Weryfikacja eksperymentalna

Modelowanie, identyfikacja, symulacja (równie

Ŝ

 hardware-in-the 

loop), optymalizacja (CAD) funkcji

Zastosowanie szczególnych

narz

ę

dzi projektowania

Wczesne rozpoznawanie uszkodze

ń

, redundancja, fail-safe

rekonfiguracja

Podniesienie niezawodno

ś

ci

i bezpiecze

ń

stwa

Kinematyka, nap

ę

dy zdecentralizowane, bez linearyzacji, bez 

pami

ę

ci po

ś

redniej

Uproszczenie konstrukcji

podstawowej

dopasowanie funkcji podstawowych, tłumienie elektroniczne, 
linearyzacja przez algorytmy, wpływ na wielko

ś

ci niemierzalne, 

du

Ŝ

e zakresy pracy przez algorytmy adaptacyjne, wła

ś

ciwo

ś

ci 

ucz

ą

ce, diagnoza uszkodze

ń

Funkcjonalna integracja procesu i 
elektroniki przez przetwarzanie informacji

zadania, wymagania, koncepcja rozwi

ą

zania, struktura 

oprogramowania, implementacja (kodowanie),walidacja, j

ę

zyk 

(zale

Ŝ

ny od procesora), zdolno

ść

 do pracy w czasie rzeczywistym

Oprogramowanie

mikroprocesory (standardowe, specjalne), struktura podstawowa 
(centralna, zdecentralizowana), magistrala systemowa

Architektura sprz

ę

tu komputerowego

posta

ć

 konwencjonalna, nowe mo

Ŝ

liwo

ś

ci

Obsługa, interfejsy człowiek-

maszyna

sterowanie, regulacja, nadzór, koordynacja, optymalizacja

Podstawowe funkcje przetwarzania 
informacji

zasady, integracja konstrukcyjna, zdecentralizowana obróbka 
sygnału (komponenty „inteligentne”)

Sensoryka, aktuatoryka, energia 
pomocnicza

przetwarzanie procesowe, przetwarzanie informacji

Pierwszy podział na funkcje podstawowe

mechanika, elektrotechnika, termodynamika

Pierwsza podstawowa konstrukcja procesu

Tre

ść

 etapu, przykłady

Nazwa etapu

Etapy 1 – 3 rozwoju systemu mechatronicznego

Etapy 1 i 2:

Etapy 1 i 2: Pierwsza podstawowa konstrukcja procesu i podział na funkcje podstawowe systemu 
mechatronicznego                                                
Pierwsza podstawowa konstrukcja procesu, jaki ma by

ć

 realizowany w projektowanym systemie mechatronicznym, 

wychodzi zwykle ze znanych rozwi

ą

za

ń

 podprocesu mechanicznego i zwi

ą

zanych z nim podprocesów elektrycznych, 

termodynamicznych czy chemicznych. Z tym wi

ąŜ

e si

ę

 równie

Ŝ

 pierwszy podział funkcji podstawowych mi

ę

dzy 

przetwarzanie procesowe i przetwarzanie informacji. Oznacza to, 

Ŝ

e nale

Ŝ

y rozwa

Ŝ

y

ć

 w „sensie mechatronicznym”, jakie 

funkcje – poza głównym strumieniem energii lub poza przenoszeniem siły – mo

Ŝ

na zrealizowa

ć

 pro

ś

ciej, lepiej lub taniej 

na drodze cyfrowo-elektronicznej.

Etap 3:

Etap 3: Wybór sensoryki, aktuatoryki i energii pomocniczej 
Istotn

ą

 rol

ę

 podczas podziału na funkcje podstawowe odgrywaj

ą

 zastosowane sensory (a przez to technika pomiarowa) i

aktuatory oraz przynale

Ŝ

na energia pomocnicza, jako interfejsy mi

ę

dzy procesem i elektronik

ą

. Rozpatruje si

ę

 przy tym czy 

przez uzupełnienie wielko

ś

ci pomiarowych i nastawczych mo

Ŝ

na dodatkowo wpływa

ć

 na proces w celu, np. zwi

ę

kszenia 

wydajno

ś

ci czy niezawodno

ś

ci, rozszerzenia zakresu pracy czy realizacji nowych funkcji. Uzupełnienie procesu wi

ę

ksz

ą

 

liczb

ą

 sensorów czy aktuatorów zwi

ę

ksza liczb

ę

 stopni swobody, a przez to elastyczno

ść

 i zdolno

ść

 dopasowywania si

ę

 

pierwotnej konstrukcji podstawowej. Wybieraj

ą

c sensory dla mierzonych wielko

ś

ci elektrycznych (np. napi

ę

cie, pr

ą

d, 

nat

ęŜ

enie pola) i wielko

ś

ci mechanicznych (np. droga, pr

ę

dko

ść

, przyspieszenie, siła, moment obrotowy, ci

ś

nienie) oraz 

termicznych (np. temperatura), rozpatruje si

ę

 rzecz z wielu punktów widzenia. W tym kontek

ś

cie szczególne znaczenie w 

systemach mechatronicznych maj

ą

 takie cechy, jak: integracja z procesem, dynamika, rozdzielczo

ść

, funkcjonalno

ść

 

mechaniczna i termiczna, niewielkie zu

Ŝ

ycie, bezdotykowo

ść

, miniaturyzacja i łatwe przej

ś

cie do cyfrowego przetwarzania 

sygnałów. Interesuj

ą

ca jest równie

Ŝ

 integracja funkcji sensorycznych i przetwarzania sygnału w jednym wspólnym no

ś

niku 

sygnału. Mo

Ŝ

e to zwi

ę

kszy

ć

 niezawodno

ść

, umo

Ŝ

liwi

ć

 bezpo

ś

rednie przej

ś

cie do sygnałów cyfrowych lub magistral 

systemowych oraz pomóc przeprowadzi

ć

 (zdecentralizowane) przetwarzanie sygnału, np. filtrowanie, linearyzacj

ę

, korekcj

ę

 

wielko

ś

ci zakłócaj

ą

cych („inteligentne” komponenty sensora). Okre

ś

lone z przetwarzania informacji wielko

ś

ci nastawcze 

maj

ą

 niewielk

ą

 energi

ę

 i dlatego s

ą

 one przetwarzane przez aktuatory w strumienie energii procesowej. Istotnymi 

elementami konstrukcyjnymi s

ą

: nap

ę

d nastawczy i człon nastawczy. Moc, wymagana do nastawienia, pobierana jest w 

postaci mocy pomocniczej – elektrycznej, pneumatycznej lub hydraulicznej. Wa

Ŝ

na jest tutaj konstrukcyjna integracja 

aktuatorów z procesem. Ich obszary zastosowania wynikaj

ą

 z wielu wła

ś

ciwo

ś

ci, np. z rodzaju energii pomocniczej, 

liniowo

ś

ci lub nieliniowo

ś

ci charakterystyk, dynamiki, translacyjnej lub rotacyjnej wielko

ś

ci wyj

ś

ciowej, proporcjonalnej lub 

całkowej charakterystyki, siły nastawiania, drogi nastawiania, szybko

ś

ci nastawiania, stosunku mocy do ci

ęŜ

aru. Przez 

oparte na modelu przetwarzanie informacji mo

Ŝ

na skompensowa

ć

 niektóre negatywne cechy w postaci regulacji cyfrowej i 

implementowa

ć

 wczesne rozpoznawanie uszkodze

ń

background image

20

Etap 4:

Etap 4: Ustalenie podstawowych funkcji przetwarzania informacji         
Na podstawie wybranych wielko

ś

ci mierzonych i nastawianych mo

Ŝ

na ustali

ć

 podstawowe funkcje przetwarzania 

informacji. Na najni

Ŝ

szym poziomie jest to sterowanie i regulacja, na 

ś

rednim – nadzór z wczesnym rozpoznawaniem 

ę

dów i ewentualnie diagnoz

ą

 bł

ę

dów, a na wy

Ŝ

szych poziomach – ogólne zarz

ą

dzanie procesem np. z zadaniami 

koordynacji, optymalizacji ró

Ŝ

nych stanów pracy (start, praca, stop) itd. Do projektu tych funkcji i do parametryzacji 

algorytmów potrzebna jest obszerna wiedza o procesie. Istotne s

ą

tutaj te statyczne i dynamiczne charakterystyki 

procesu, na które mo

Ŝ

na wpływa

ć

 konstrukcyjnie. Przez korzystne konstrukcyjne ukształtowanie procesu mo

Ŝ

na silnie 

wpływa

ć

 na osi

ą

galn

ą

 jako

ść

 sterowania, regulacji, optymalizacji itd. Czyni si

ę

 to najlepiej przez teoretyczne modelowanie 

komponentów. Przetwarzanie informacji w systemach mechatronicznych jest bardzo ró

Ŝ

norodne.

Etap 5:

Etap 5: Ustalenie interfejsu człowiek-maszyna HMI                                                     
Powstaje równie

Ŝ

 wiele nowych mo

Ŝ

liwo

ś

ci dla sposobu obsługi i ukształtowania interfejsu mi

ę

dzy człowiekiem i maszyn

ą

Dotyczy to np. przedstawienia informacji w postaci wła

ś

ciwie ukształtowanych wy

ś

wietlaczy lub ekranów oraz 

elektronicznie dopasowanych elementów obsługowych, takich jak np. pulpity, koła kierownicze, dr

ąŜ

ki czy pedały.

Etap 6:

Etap 6: Wybór architektury sprz

ę

tu komputerowego 

Architektura sprz

ę

tu komputerowego charakteryzuje si

ę

 wieloma mo

Ŝ

liwo

ś

ciami wynikaj

ą

cymi z rozwoju mikroelektroniki. 

W przypadku mniejszych systemów mechatronicznych w gr

ę

 wchodz

ą

 głównie procesory standardowe lub specjalizowane 

układy przeł

ą

czaj

ą

ce. W realizacjach ze sprz

ę

tem standardowym preferuje si

ę

 mikroprocesory, bo s

ą

 one uniwersalne i 

elastyczne w stosowaniu. W poł

ą

czeniu z takimi modułami zewn

ę

trznymi, jak moduł pami

ę

ci RAM/ROM, sterowniki 

(kontrolery) urz

ą

dze

ń

 peryferyjnych, moduły do wysterowania, rejestratory warto

ś

ci pomiarowych oraz koprocesory 

arytmetyczne, powstaj

ą

 odpowiednie karty komputerowe dopasowane do problemu. Komponentami specjalnie 

zaprojektowanymi dla przetwarzania danych w czasie rzeczywistym s

ą

 tzw. mikrokontrolery, w których wszystkie wa

Ŝ

ne 

elementy s

ą

 zintegrowane w jednym chipie. Specjaln

ą

 architektur

ę

do maksymalnego przepływu danych podczas działa

ń

 

arytmetycznych maj

ą

 tzw. procesory sygnałowe DSP, które wymagaj

ą

 jednak dodatkowego interfejsu procesowego. Obok 

procesorów standardowych coraz wi

ę

ksz

ą

 rol

ę

 odgrywaj

ą

 układy przeł

ą

czaj

ą

ce projektowane dla konkretnych zastosowa

ń

 

(ASIC). W układach tych na jednym chipie umieszczone s

ą

 pełne systemy mikrokomputerowe, dopasowane do danego 

problemu. Rozró

Ŝ

nia si

ę

 tu programowalne urz

ą

dzenia logiczne (PLD), odpowiednie dla prototypów lub małych serii oraz 

tzw. semi-custom-devices (np. gate-arrays) dla 

ś

rednich serii i tzw. custom-devices dla du

Ŝ

ych serii produktu. Elementy 

mikroelektroniczne, naniesione bezpo

ś

rednio na systemy mechaniczne, podlegaj

ą

 wysokim obci

ąŜ

eniom mechanicznym i 

cieplnym, a mog

ą

 by

ć

 tak

Ŝ

e zabrudzone przez kurz, wod

ę

, olej. Dlatego decyduj

ą

ce znaczenie ma mechaniczne 

powi

ą

zanie tych elementów z systemem. W wi

ę

kszych systemach mechatronicznych stosowane s

ą

 architektury 

podzielone hierarchicznie z komponentami mikroelektroniki powi

ą

zanymi odpowiednimi systemami magistral. 

Etapy 4 – 6 rozwoju systemu mechatronicznego

Etap 7:

Etap 7: Projekt oprogramowania 
Oprogramowanie jest projektowane metodycznie, według zasad in

Ŝ

ynierii oprogramowania. Rozró

Ŝ

nia si

ę

 przy 

tym in

Ŝ

ynieri

ę

 wymaga

ń

 (ang. requirements-engineering), w której skład wchodz

ą

: postawienie zadania, 

wymagania i zorientowana na zastosowanie koncepcja rozwi

ą

zania; sporz

ą

dzenie struktury oprogramowania 

wraz z ustaleniem j

ę

zyka (zale

Ŝ

nego od procesora) i na koniec implementacja (kodowanie) z testami i walidacj

ą

.                  

Etap 8:

Etap 8: Funkcjonalna integracja procesu i elektroniki                  
Podczas funkcjonalnej integracji procesu i elektroniki nale

Ŝ

y rozró

Ŝ

nia

ć

 integracj

ę

 hardware’ow

ą

(z punktu 

widzenia sprz

ę

tu komputerowego), integracj

ę

 konstrukcyjn

ą

 komponentów oraz integracj

ę

software’ow

ą

(przetwarzanie informacji). Po przej

ś

ciu przez etapy 2-7 nale

Ŝ

y tutaj jeszcze raz rozpatrzy

ć

 system jako cało

ść

 i 

podział funkcji mi

ę

dzy proces i przetwarzanie informacji oraz, ewentualnie, dokona

ć

 modyfikacji w cyklu 

iteracyjnym. Typowymi mechatronicznymi punktami widzenia s

ą

 przy tym np. tłumienie elektroniczne, linearyzacja 

przez algorytmy, wpływanie na wielko

ś

ci niemierzalne, wła

ś

ciwo

ś

ci ucz

ą

ce itp.                                                   

Etap 9:

Etap 9: Uproszczenie konstrukcji podstawowej                            
Nale

Ŝ

y teraz sprawdzi

ć

, czy mo

Ŝ

na upro

ś

ci

ć

 konstrukcj

ę

 podstawow

ą

? Na przykład jej kinematyk

ę

 (przez 

zdecentralizowane, oddzielne silniki nap

ę

dowe, przez odrzucenie liniowych przekładni mechanicznych) i 

kompensacj

ę

 nieliniowej charakterystyki (przez odpowiednie algorytmy), przez zastosowanie konstrukcji lekkich, 

usuni

ę

cie mechanicznych członów tłumienia lub pami

ę

ci po

ś

redniej i tłumienia na drodze elektronicznej oraz 

przez mniejsze wymagania co do precyzji sterowanych przebiegów przez pomiar i regulacj

ę

.                                        

Etap 10:

Etap 10: Podniesienie niezawodno

ś

ci i bezpiecze

ń

stwa                     

Z powodu rosn

ą

cego obszaru funkcji, spełnianych w systemach mechatronicznych przez sensoryk

ę

mikroelektronik

ę

 i aktuatoryk

ę

, coraz wi

ę

ksze znaczenie ma niezawodno

ść

i bezpiecze

ń

stwo. Zaczyna si

ę

 to z 

reguły od metod wczesnego rozpoznawania uszkodze

ń

 we wszystkich komponentach, szczególnie cz

ęś

ciach 

elektronicznych. Niezawodno

ść

, ogólnie bior

ą

c, mo

Ŝ

na poprawi

ć

 dwoma przedsi

ę

wzi

ę

ciami: perfekcj

ą

 i 

tolerancj

ą

. Perfekcja polega na unikaniu uszkodze

ń

 i awarii przez odpowiednie rozplanowanie, wysok

ą

 jako

ść

mniej poł

ą

cze

ń

 kablowych, sprawdzanie itd. Tolerancja powinna chroni

ć

 przed skutkami bł

ę

dów i awarii. Do tego 

mo

Ŝ

na zastosowa

ć

 ró

Ŝ

ne zasady redundancji (nadmiarowo

ś

ci) w celu tolerowania uszkodze

ń

, np. w sprz

ę

cie 

komputerowym przez redundancj

ę

 statyczn

ą

, dynamicznie pasywn

ą

 czy dynamicznie aktywn

ą

. Celem takiego 

działania jest utrzymanie pracy systemu lub osi

ą

gni

ę

cie bezpiecznego stanu procesu. Do tego mog

ą

 słu

Ŝ

y

ć

 

równie

Ŝ

 przedsi

ę

wzi

ę

cia rekonfiguracyjne, a wi

ę

c np. zmiany struktury w przypadku pracy awaryjnej.

Etapy 7 – 10 rozwoju systemu mechatronicznego

background image

21

Etapy 11 – 12 rozwoju systemu mechatronicznego

Etap 11:

Etap 11: Dopasowanie komponentów przez specjalistyczne narz

ę

dzia 

projektowania

Systematyczne, wzajemnie zgrane projektowanie wszystkich komponentów 
systemu mechatronicznego ułatwiaj

ą

 specjalistyczne narz

ę

dzia projektowania. 

Dotyczy to szczególnie równoległego (współbie

Ŝ

nego) w czasie opracowywania 

komponentów. Mo

Ŝ

na przy tym zastosowa

ć

 np. nast

ę

puj

ą

ce systemy 

oprogramowania: projekt konstrukcyjny komponentów mechanicznych i 
elektrycznych (CAD, CAE), modelowanie charakterystyk statycznych i 
dynamicznych, identyfikacja i szacowanie parametrów, komputerowo
wspomagane projektowanie regulacji, symulacja systemu całkowitego i tzw. 
symulacja HIL (ang. hardware-in-the-loop) do opracowania i wypróbowania 
komponentów.

Etap 12:

Etap 12: Eksperymentalna weryfikacja systemu

Eksperymentalna weryfikacja systemu mechatronicznego dotyczy zarówno 
sprawdzenia funkcji oraz niezawodno

ś

ci i bezpiecze

ń

stwa za pomoc

ą

 

sprawdzonych metod badania jako

ś

ci. Cz

ę

sto stosuje si

ę

 do tego celu 

stanowiska badawcze, a tak

Ŝ

e przebiegi próbne w normalnej eksploatacji. 

Szczególnie wa

Ŝ

na jest tutaj wspomagana komputerowo technika bada

ń

 

eksperymentalnych.

Rozwój dowolnego systemu mechatronicznego mo

Ŝ

na rozpatrywa

ć

 jako proces zawieraj

ą

cy nast

ę

puj

ą

ce fazy:

1. Okre

ś

lenie zapotrzebowania – proces rozwoju rozpoczyna si

ę

 od rozpoznania mo

Ŝ

liwego zapotrzebowanie 

na wyroby ze strony kupuj

ą

cego lub klienta. Mo

Ŝ

e si

ę

 to odbywa

ć

 np. przez badania rynkowe w celu 

stwierdzenia wymaga

ń

 potencjalnych klientów.

2. Analiza problemu – pierwsza faza rozwoju koncepcji wyrobu (zespołu, systemu) obejmuje identyfikacj

ę

 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci postawienia zada

ń

, tj. ich analiz

ę

. Chodzi przy tym o wa

Ŝ

n

ą

 faz

ę

, poniewa

Ŝ

 gdy problem nie 

zostanie dokładnie zdefiniowany to działania, które b

ę

d

ą

 nast

ę

pnie prowadzone spowoduj

ą

 poniesienie 

niepotrzebnych nakładów (czasu i kosztów).

3. Utworzenie specyfikacji – po przeprowadzeniu analizy mo

Ŝ

na sporz

ą

dzi

ć

 specyfikacj

ę

 wymaga

ń

W specyfikacji sformułowany jest problem, uwzgl

ę

dnione ograniczenia dotycz

ą

ce jego rozwi

ą

zania oraz 

wymienione kryteria, które nale

Ŝ

y wzi

ąć

 pod uwag

ę

 przy ocenie jako

ś

ci koncepcji rozwi

ą

zania. Razem z 

postawieniem zadania powinny by

ć

 równie

Ŝ

 wyspecyfikowane wszystkie wymagane funkcje systemu oraz 

po

Ŝą

dane własno

ś

ci. Mog

ą

 to by

ć

 np. dane dotycz

ą

ce wymaganej masy, wymiarów (gabarytów), typów i 

wymaganego zakresu ruchów oraz dokładno

ś

ci, wymaga

ń

 cz

ęś

ci (zespołów) składowych, interfejsów, 

zapotrzebowania mocy, warunków pracy oraz istotnych standardów i praktycznych zasad post

ę

powania.

4. Pokazanie mo

Ŝ

liwo

ś

ci rozwi

ą

zania – ta faza jest cz

ę

sto nazywana faz

ą

 konceptualn

ą

. Tworzone s

ą

 

szkicowe rozwi

ą

zania, które s

ą

 wystarczaj

ą

ce do tego, 

Ŝ

eby pokaza

ć

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci uzyskania wymaganych 

funkcji, np. przybli

Ŝ

one wielko

ś

ci, kształty, materiały i koszty. Ta faza obejmuje równie

Ŝ

 poszukiwanie 

odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób podobne zadania zostały wcze

ś

niej rozwi

ą

zane.

5. Wybór odpowiedniego rozwi

ą

zania – oceniane s

ą

 ró

Ŝ

ne mo

Ŝ

liwo

ś

ci rozwi

ą

za

ń

 i wybierane z nich najlepsze 

rozwi

ą

zanie.

6. Opracowanie szczegółowego projektu – w tej fazie wykonywany jest szczegółowy projekt systemu. Mo

Ŝ

e to 

tak

Ŝ

e wymaga

ć

 wytworzenia modeli lub prototypów, aby okre

ś

li

ć

 optymalne szczegóły rozwi

ą

zania. 

7. Wykonanie dokumentacji wytwórczej – z wybranego projektu jest nast

ę

pnie wykonywana dokumentacja 

zwi

ą

zana z wytwarzaniem (np. rysunki wykonawcze cz

ęś

ci), schematy układów itp., która stanowi  podstaw

ę

 

wytwarzania systemu mechatronicznego.

Fazy procesu rozwoju wyrobów

background image

22

Projektowanie systemu mechatronicznego jest zło

Ŝ

onym procesem z interakcjami pomi

ę

dzy 

wieloma obszarami i dziedzinami. Rozpatruje si

ę

 podstaw

ę

 budowy i działania wyrobów 

mechatronicznych jako powi

ą

zanie mechaniki, elektroniki i technik komputerowych. I tak np. waga 

łazienkowa mo

Ŝ

e by

ć

 zbudowana na zasadzie 

ś

ciskania spr

ęŜ

yny z mechanizmem do 

przetwarzania ruchu w obrót wałka i wynikaj

ą

cego z tego ruchu wskazówki na skali pomiarowej. 

Problemem, który musi by

ć

 uwzgl

ę

dniony podczas rozwoju wagi jest to, 

Ŝ

e wskazywany ci

ęŜ

ar 

nie mo

Ŝ

e zale

Ŝ

e

ć

 od pozycji człowieka na wadze. Przy pomocy mechatroniki mo

Ŝ

na wzi

ąć

 pod 

uwag

ę

 inne mo

Ŝ

liwo

ś

ci budowy wagi łazienkowej. I tak np. spr

ęŜ

yny mo

Ŝ

na zast

ą

pi

ć

 elementami 

czujnikowymi z tensometrami. Sygnały wielko

ś

ci wyj

ś

ciowych z mostka tensometrycznego za 

pomoc

ą

 mikroprocesora mog

ą

 wskazywa

ć

 ci

ęŜ

ar na wy

ś

wietlaczu ciekłokrystalicznym LCD. 

Dzi

ę

ki temu zbudowane w taki sposób wagi s

ą

 prostsze pod wzgl

ę

dem mechanicznym, gdy

Ŝ

 

zawieraj

ą

 one mniej zespołów i ruchomych cz

ęś

ci. Zło

Ŝ

one zadania s

ą

 przy tym przenoszone na 

oprogramowanie. 

Konwencjonalnym sposobem regulacji temperatury w domowej instalacji centralnego ogrzewania 
jest umieszczenie termostatu z bimetalu w obwodzie regulacji. Je

Ŝ

eli zmienia si

ę

 temperatura w 

mieszkaniu, to zmienia si

ę

 tak

Ŝ

e odkształcenie elementów bimetalicznych, które jest 

wykorzystywane do uruchomienia wył

ą

cznika instalacji grzewczej. Natomiast rozwi

ą

zaniem 

mechatronicznym tego problemu mogłoby by

ć

 zastosowanie sterowanego mikroprocesorowo 

układu np. z termo-diod

ą

 jako sensorem. Taki system, w porównaniu z termostatem 

bimetalicznym, ma wiele zalet. Termostat bimetaliczny jest stosunkowo prymitywny i temperatura 
nie jest dokładnie regulowana. Ponadto opracowanie metod do uzyskiwania ró

Ŝ

nych temperatur 

w ró

Ŝ

nych okresach czasu z takim czujnikiem jest zło

Ŝ

one i trudne w realizacji. System 

mikroprocesorowy mo

Ŝ

e natomiast łatwo zapewni

ć

 dokładno

ść

 i przebieg czasowy regulacji 

temperatury. Zatem taki system jest znacznie bardziej elastyczny w porównaniu z 
konwencjonalnymi układami.

Systemy konwencjonalne i mechatroniczne

Model post

ę

powania / model procesu:

Model post

ę

powania / model procesu:



model post

ę

powania okre

ś

la, w jaki sposób s

ą

 

zorganizowane poszczególne fazy w procesie rozwoju,



przykłady:

- model kaskadowy (wodospadowy),

- model V, 

- model spiralny,

- model prototypów,

- zunifikowany proces (ang. Unified Process),

- model pomocniczy.

Modele rozwoju oprogramowania

background image

23

Model kaskadowy



Ka

Ŝ

da aktywno

ść

 jest przeprowadzana w odpowiedniej kolejno

ś

ci i 

pełnym zakresie,



P

ę

tle sprz

ęŜ

enia zwrotnego pomi

ę

dzy stopniami:

- sprz

ęŜ

enia zwrotne s

ą

 ograniczone do okre

ś

lonych stopni,



Wyniki uzyskane w jednej fazie maj

ą

 wpływ na nast

ę

pn

ą

 faz

ę

 (tak jak w 

kaskadzie), 



Zalety:

- jasne zadania dla ka

Ŝ

dej z faz,

- dokładne planowanie przy małych nakładach,



Wady:

- wymagania na pocz

ą

tku s

ą

 cz

ę

sto bardzo niejasne                

i niestabilne,

- powrót do wcze

ś

niejszej fazy wi

ąŜ

e si

ę

 z du

Ŝ

ymi nakładami,

- problemy s

ą

 rozpoznawane z opó

ź

nieniem

.

Wymagania systemowe

Wymagania oprogramowania

Analiza

Projektowanie

Kodowanie

Testowanie

Eksploatacja



Rozwój odbywa si

ę

 po spirali od 

ś

rodka na zewn

ą

trz,



Ka

Ŝ

da spirala jest iteracyjnym, 

ewolucyjnym cyklem z jednakowymi 
fazami,



Cele cyklu oraz ocena ryzyka s

ą

 

okre

ś

lane z wyników ostatniego cyklu.





Zalety:

Zalety:

- minimalizacja ryzyka we wszystkich 
fazach i dla wszystkich składników,

- model elastyczny: model post

ę

powania 

jest okre

ś

lony oddzielnie dla ka

Ŝ

dego 

cyklu i ka

Ŝ

dego składnika.





Wady:

Wady:

- wysokie nakłady na zarz

ą

dzanie, 

poniewa

Ŝ

 cz

ę

sto uzyskuje si

ę

 nowe 

rozstrzygni

ę

cia.

Model spiralny rozwoju oprogramowania

Analiza

Analiza

Projekt

Projekt

Zastosowanie

Zastosowanie

Realizacja

Realizacja

background image

24

Historyczny rozwój metod programowania

1950

1960

1970

1980

1990

2000

2010

2020

Rok

Programowanie jako sztuka

Strukturalne/ zorientowane na funkcje

Zorientowane obiektowo

Oparte na komponentach

Zorientowane agentowo

Bastein?

Systematyczne 

opracowywanie od nowa

Konfigurowanie Samoorganizacja

Metamodel komponentu mechatronicznego

Obiekt 

mechatroniczny

Obiekt 

mechatroniczny

Zespół

Zespół

Obiekt 

konstrukcyjny

Obiekt 

konstrukcyjny

Pod-

zespół

Pod-

zespół

Cz

ęść

Cz

ęść

Materiał

Materiał

Sygnał

Sygnał

Energia

Energia

Komponent 

mechaniczny

Komponent 

mechaniczny

Komponent 

programowy

Komponent 

programowy

Komponent 

elektryczny

Komponent 

elektryczny

Warstwa

Warstwa

Mecha-

nika

Mecha-

nika

Elektro-

nika

Elektro-

nika

Hydrau-

lika

Hydrau-

lika

Stero-

wanie

Stero-

wanie

Warstwa 

komponentu

Warstwa 

komponentu

Warstwa         

funkcji

Warstwa         

funkcji

Opis                        

funkcji

Opis                        

funkcji

opisuje

opisuje

zawiera

zawiera

zawiera

zawiera

zawiera

z

a

w

ie

ra

z

a

w

ie

ra

jest

jest

jest

jest

jest

je

s

t

je

s

t

je

s

t

je

s

t

je

s

t

je

s

t

je

s

t

ma

je

s

t

ma dost

ę

p do

ma 

dost

ę

p do

m

a

 

d

o

s

t

ę

p

 

d

o

opisuje

implementuje

im

p

le

m

e

n

tu

je

im

p

le

m

e

n

tu

je