2014-01-09 

1 

OCENA STANU 

ŚWIADOMOŚCI

 

 

SKALA GLASGOW 

Otwieranie oczu  
• 4 punkty – spontaniczne 
• 3 punkty – na polecenie 
• 2 punkty – na bodźce bólowe 
• 1 punkt – nie otwiera oczu 
 

Kontakt słowny:  
• 5 punktów – odpowiedź logiczna, pacjent 

zorientowany  co  do  miejsca,  czasu  i 
własnej osoby 

• 4  punkty  –  odpowiedź  splątana,  pacjent 

zdezorientowany 

• 3  punkty  –  odpowiedź  nieadekwatna,  nie 

na temat lub krzyk 

• 2  punkty  –  niezrozumiałe  dźwięki, 

pojękiwanie 

• 1 punkt – bez reakcji 
 

Reakcja ruchowa:  
• 6  punktów  –  spełnianie  ruchowych  poleceń  słownych, 

migowych 

• 5  punktów  –  ruchy  celowe,  pacjent  lokalizuje  bodziec 

bólowy 

• 4  punkty  –  reakcja  obronna  na  ból,  wycofanie,  próba 

usunięcia bodźca bólowego 

• 3  punkty  –  patologiczna  reakcja  zgięciowa,  odkorowania 

(przywiedzenie  ramion, 

zgięcie  w  stawach  łokciowych  i 

ręki, przeprost w stawach kończyn dolnych) 

• 2 

punkty 

– 

patologiczna 

reakcja 

wyprostna, 

odmóżdżenie(odwiedzenie  i  obrót  ramion  do  wewnątrz, 
wyprost  w  stawach 

łokciowych,  nawrócenie  przedramion  i 

zgięcie stawów ręki, przeprost w stawach kończyn dolnych, 
odwrócenie stopy) 

• 1 punkt – bez reakcji 

Interpretacja wyniku: 
13 

– 15 – łagodne zaburzenia przytomności 

9 

– 12 – umiarkowane zaburzenia 

przytomności 
< 8 

– śpiączka 

SKALA AVPU 

AVPU  ocena 

przytomności  –  schemat 

kolejno  ocenianych  reakcji  na 

bodźce 

zewnętrzne,  stosowany  w  celu  oceny 
stanu 

przytomności 

poszkodowanego/chorego.  

• A (Alert) – przytomny, skupia uwagę 
• V (Verbal) – reaguje na polecenia głosowe 
• P (Pain) – reaguje na bodźce bólowe 
• U  (Unresponsive)  –  nieprzytomny,  nie 

reaguje na 

żadne bodźce. 

 

2014-01-09 

2 

SKALA RTS 

Skala  oceny 

ciężkości urazów, RTS (ang. 

Revised  Trauma  Score)  jest  stosowana  do 
określania stanu zdrowia poszkodowanego i 
prawdopodobieństwa jego przeżycia. 

GCS 

SBC 

RR 

Ilość 

punktów 

13 

– 15 

> 89 

10 

– 29 

4 

9 

– 12 

76 

– 89 

> 29 

3 

6 

– 8 

50 -75 

6 

– 9 

2 

4 

– 5 

1 

– 49 

1 

– 5 

1 

3 

0 

0 

0 

Uzyskane punkty za poszczególne składowe 
mnoży się i dodaje według wzoru: 
RTS = 0.9368 (GCS) + 0.7326 (SBP) + 
0.2908 (RR) 
gdzie: 
GCS

– Skala oceny przytomności wg 

Glasgow 
SBP 

– skurczowe ciśnienie tętnicze 

RR 

– częstość oddechów 

Zakres  punktacji  wynosi  od  0  do  7.8408 
punktów.  Pacjenci  z  RTS  <  4  powinni  być 
leczeni w centrach urazowych 

TRIAGE 

Triage 

(fr. 

triage 

–  segregowanie, 

sortowanie) 

- 

procedura 

medyczna 

stosowana  w  medycynie  ratunkowej, 
umożliwiająca 

służbom 

medycznym 

segregację 

rannych 

w 

wypadku 

masowym  w 

zależności  od  stopnia 

obrażeń oraz rokowania. 

 

2014-01-09 

3 

W  systemie  START  (ang.  Simple  Triage 

And  Rapid  Treatment) 

wyróżnia  się 

cztery 

kategorie 

poszkodowanych, 

którym odpowiadają cztery kolory opasek 
lub  plakietek  przyznawane  na  miejscu 
zdarzenia,  w 

zależności  od  stanu  ich 

zdrowia i poniesionych 

obrażeń.  

 

Grupy wg START: 
• czarny (poniżej 4 pkt.) - brak oddechu i 

tętna, 

• czerwony - transportować w pierwszej 

kolejności. 

• żółty - transportować w drugiej kolejności, 
• zielony - transportować jako ostatni. 
 

 

System segregacji medycznej START ma za 

zadanie 

umożliwić 

przeżycie 

jak 

największej 

liczbie 

osób 

z 

grona 

poszkodowanych. 

W 

przypadku 

wypadków  masowych  najgorszą  rzeczą 
jest  zabranie  pierwszej  rannej  napotkanej 
osoby  do  szpitala, 

ponieważ  może  ona 

być ranna w takim stopniu, że nie przeżyje 
24  godzin  lub,  wprost  przeciwnie, 

może 

poradzić  sobie  bez  specjalistycznej  opieki 
medycznej, 

której  z  kolei  mogą  wymagać 

inne ranne osoby. 

 

W  Polsce  standardy 

postępowania  w 

zdarzeniach 

masowych 

i 

prowadzenia 

segregacji  ma  jedynie  Krajowy  System 
Ratowniczo-

Gaśniczy, 

który 

stosuje 

zmodyfikowaną  wersję  systemu  START. 
W  przypadku,  gdy 

segregację  pierwotną 

prowadzą  osoby  nie  będące  lekarzami, 
osoby  bez 

tętna  i  oddechu  otrzymują  kolor 

żółty,  a  decyzja  ta  jest  weryfikowana  w 
segregacji 

wtórnej  przez  personel  stricte 

medyczny pod nadzorem lekarzy.