background image

Krzywa cenowo-konsumpcyjna:

Dobra substytucyjne – wzrasta cena dobra X, automatycznie zwiększa się popyt na dobro Y.

Dobra komplementarne – wzrasta cena dobra X – wzrasta cena dobra Y.

Dobra Giffena

 

  – Giffen zaobserwował, że w wyniku zarazy ziemniaków w Irlandii, cena 

ziemniaków znacząco wzrosła, (...)

UJEMNY EFEKT DOCHODOWY PRZEWAŻA NAD EFEKTEM SUBSTYTUCYJNYM

PRZEDSIĘBIORSTWO – PRODUKCJA I PRODUKCYJNOŚĆ
Funkcja produkcji:

Produkcja = f (pracy, kapitału, zasobów naturalnych)

Określa relację między wielkością produkcji a liczbą zaangażowanych czynników produkcji.

Wielkość produkcji z danego czynnika w jednostce czasu – produkcyjność.

Czynniki produkcji:

Stałe

Nie ulegają zmianie – pewne nakłady musimy uwzględnić, jeśli chcemy prowadzić jakąś 
produkcję

Zmienne

Zależą od ilości produkcji

Czas krótki

Czas długi

Produkt całkowity:

Nie rośnie w sposób nieograniczony. Jesteśmy w stanie wyprodukować określony produkt 

całkowity.

Produkt:

Krańcowy – zmiana Pc spowodowana zmianą (wzrostem lub spadkiem) nakładów 

czynników wytwórczych o jednostkę.

Przeciętny wielkość Pc przypadająca na jednego zatrudnionego.

Typowa funkcja produkcji:

Faza 1.

Nakład czynnika zmiennego rośnie do Pp max; produkt przeciętny rośnie

Faza 2.

Pp spada, Pk spada, ale pozostaje dodatni

Faza 3.

Pp spada, Pk przyjmuje wartości ujemne, Pc spada

Wnioski:

Pc – przy nakładach pracy 0 - L* rośnie; tempo różne, na poziomie L*max

Pk rośnie szybciej niż Pp i przecina krzywą Pp w jej punkcie max

Dla zatrudnienia L* Pc osiąga maximum, Pk = 0

Dla zatrudnienia > L* Pc spada, a Pk < 0

Dwuczynnikowa funkcja produkcji:

Czynniki produkcji:

Zmienne (np. praca) – L

Stałe (pozostałe) – K

P=f(L,K)

Izokwanta – krzywa jednakowego produktu, zbiór kombinacji L, K, pozwalających osiągnąć 

background image

te same rozmiary produkcji.

Przemieszczanie się izokwant – wzrost rozmiarów produkcji Q2>Q1>Q0, bez zmiany 
technologii.

Przesuwanie się po izokwancie – techniczna substytucja (zastępowanie pewnej ilości 
jednego czynnika pewną ilością drugiego).

Jeżeli jest drogi czynnik pracy, staramy się szukać tańszego.

Marginalna stopa technicznej substytucji:

Relacja ΔK/ΔL opisuje stosunek, zgodnie z którym można zastąpić jeden czynnik (pracę) 

drugim czynnikiem (kapitałem) tak, aby większość produkcji była constans

Izokwanta jest wklęsła

Izokoszta:

Linia jednakowego kosztu, kombinacja czynników wytwórczych przy danym kapitale 
finansowym i danych cenach czynników produkcji.

Równowaga przedsiębiorstwa:

Punkt styczny izokwanty i izokoszty:

optymalna kombinacja czynników wytwórczych (L,K), dostępna przy danych 

ograniczeniach finansowych i umożliwiająca wytworzenie max produkcji (na najwyższej 
izokwancie).