Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
1
ZAWARTOŚĆ OPRACOWANIA
Poz.
Tytuł
Nr str.
SPIS ZAWARTOŚCI OPRACOWANIA
1
CZĘŚĆ OPISOWA
1.
INWESTOR
2
2.
NAZWA PROJEKTU
2
3.
PODSTAWA OPRACOWANIA
2
4.
NORMY, WYTYCZE I OPRACOWANIA WYKORZYSTANE
2
5.
PRZEDMIOT I ZAKRES OPRACOWANIA
3
6.
OPIS ROZWIĄZAŃ PROJEKTOWYCH
3
Tab. nr 1
ZAKRES ZASTOSOWANYCH WZMOCNIEŃ PODŁOśA
7
CZĘŚĆ RYSUNKOWA
Nr rys.
1.
ZBROJENIE SKARP ORAZ WZMOCNIENIE PODŁOśA NASYPÓW – PLAN SYTUACYJNY
2.
SCHEMATY WZMOCNIENIA PODŁOśA I ZBROJENIA SKARP
3.
ZBROJENIE SKARP ORAZ WZMOCNIENIE PODŁOśA NASYPÓW – PROFIL PODŁUśNY
Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
2
CZĘŚĆ OPISOWA
1. INWESTOR
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Łodzi: 90-056 Łódź ul. Roosvelta 9.
2. NAZWA PROJEKTU
„STATECZNOŚĆ SKARP I NOŚNOŚĆ PODŁOśA”
3. PODSTAWA OPRACOWANIA
Umowa pomiędzy:
Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Łodzi,
90-056 Łódź ul. Roosvelta 9,
a firmą:
Arcadis Sp. z o.o., ul. Puławska 182, 02 - 670 Warszawa
4. NORMY, WYTYCZNE I OPRACOWANIA WYKORZYSTANE
[1] Dokumentacja geologiczno-inŜynierska dla potrzeb ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia
obiektów budowlanych dla zadania: „Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-
pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II ODCINEK 3 OD
WĘZŁA „PIĄTEK” DO WĘZŁA „STRYKÓW” km 273+400 – 291+000”.
[2] BS 8006:1995 Strenghtened/reinforced soil nad other fills.
[3] Geosynthetic Design and Construction Guidelines. FHWA. kwiecień 1998.
[4] Nordic Guidelines for Reinforced Soils and Fills. NGG. maj 2003
[5] DIN 4084:2002-11 Subsoil - Calculation of embankment failure and overall stability of retaining structures
2002.
[6] PN-B-06050 Roboty ziemne – Geotechnika - wymagania i badania.
[7] PN-S-02205 Roboty ziemne – Drogi samochodowe - wymagania i badania.
[8] PN-81/B-03020 Grunty Budowlane – Posadowienie bezpośrednie budowli.
[9] PN-83/B-03010 Ściany oporowe. Obliczenia statyczne i projektowanie.
[10] Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.03.1999 r. w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
[11] Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30.05.2000 r. w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inŜynierskie i ich usytuowanie.
[12] Materiały informacyjne dotyczące geosyntetyków firmy Huesker i Tensar.
[13] Instrukcja obserwacji i badań osuwisk drogowych. Warszawa 1999.
[15] Wytyczne wzmacniania podłoŜa gruntowego w budownictwie drogowym.
[16] IBDiM. Katalog typowych konstrukcji nawierzchni podatnych i półsztywnych – Warszawa 1997r.
[17] Molisz R.: Nasypy na gruntach organicznych. WKŁ. Warszawa 1986.
[18] Wiłun Z.: Zarys geotechniki. WKŁ. Warszawa 2001.
[19] Koerner R.: Designing with geosynthetics . (Fifth Edition). New Jersey 2005.
[20] Rolla S.: Projektowanie nawierzchni . WKŁ. 1979.
[21] Priebe H.: The Design of vibroreplacment. Ground Engineering. 1995
Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
3
5. PRZEDMIOT I ZAKRES OPRACOWANIA
Przedmiotem opracowania jest stateczność skarp i nośność podłoŜa pod nasypami w ramach projektu:
„ Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków od km
230+817 do km 295+850 – Zadanie II ODCINEK 2: WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK, SEKCJA 1 od km
245+800 do km 261+000
Projekt swoim zasięgiem obejmuje:
−
stabilizację cementem podłoŜa rodzimego pod niskimi nasypami (do ok. 2m),
−
przeciąŜenie nasypów nadkładem o wysokości 2m powyŜej projektowanej niwelety na okres 6 miesięcy,
−
wzmocnienie podłoŜa pod nasypami o wysokości powyŜej 2m przy pomocy 0.5m warstwy kruszywa
naturalnego o wskaźniku nośności CBR>20% układanego na geowłókninie separacyjnej,
−
wymiana gruntów słabonośnych,
−
zwiększenie stateczności skarp wysokich nasypów (>4m) poprzez wykonanie konstrukcji z gruntu
zbrojonego.
6. OPIS ROZWIĄZAŃ PROJEKTOWYCH
6.1. Stabilizacja podłoŜa pod niskimi nasypami na gruntach spoistych
W przypadku, gdy niweleta projektowanej drogi przebiega w nasypie o wysokości do ok. 2m, a w
podłoŜu pod nasypami zalegają grunty spoiste, zaprojektowano zastabilizowanie 20cm warstwy gruntu rodzimego
przy pomocy cementu. Zaprojektowane rozwiązanie jest podyktowane duŜym ryzykiem związanym z
moŜliwością znacznego pogorszenia parametrów wytrzymałościowych gruntów spoistych na skutek
niekorzystnych warunków atmosferycznych, oraz ryzykiem nie uzyskania wymaganej zgodnie z przepisami
minimalnej wartości wskaźnika zagęszczenia I
s
≥1.0 w podstawie nasypu o wysokości poniŜej 2m.
W procesie stabilizacji szczególną uwagę naleŜy zwrócić na prawidłowe rozdrobnienie i wymieszanie
gruntu z cementem tak, aby nie związane z cementem cząstki gruntu nie stanowiły bryłek rozsadzających
cementogrunt w przypadku zamoczenia lub zamroŜenia. Wytrzymałość na ściskanie warstwy gruntu rodzimego
stabilizowanego cementem powinna być nie mniejsza niŜ R
m
≥2,5MPa.
Procentowa zawartość cementu w stosunku do gruntu rodzimego zostanie określona przez Wykonawcę.
Wykonawca mając na względzie posiadany potencjał techniczny oraz na podstawie badań wilgotności naturalnej
gruntu rodzimego, które naleŜy wykonać w trakcie prowadzenia robót, sporządzi szczegółowy projekt
technologiczny stabilizacji podłoŜa cementem. Na podstawie badań laboratoryjnych powinien on określić
procentową zawartość cementu w celu optymalnego zagęszczenia cementogruntu i otrzymania wymaganej
wytrzymałości na ściskanie.
Etapy wykonywania stabilizacji gruntu cementem podłoŜa rodzimego:
Etap 1: Przygotowanie podłoŜa poprzez wyrównane i spulchniane gruntu rodzimego.
Etap 2: Rozkład i mieszanie cementu z gruntem przy pomocy gruntomieszarki.
Etap 3: Po wymieszaniu cementu z gruntem dozowanie wody i powtórne mieszanie.
Etap 4: Po powtórnym wymieszaniu zagęszczanie walcami. (Zagęszczenie powinno nastąpić zanim rozpocznie
się proces wiązania cementu. NaleŜy przy tym pamiętać, Ŝe prawidłowe zagęszczanie gruntu oraz wykonanej
stabilizacji wymaga osiągnięcia tzw. wilgotności optymalnej.)
Etap 5. Pielęgnacja wykonanej stabilizacji np. przez zraszanie wodą.
Zaproponowane rozwiązanie ulepszenia podłoŜa rodzimego poprzez stabilizację chemiczną przyjęto ze
względu na chęć jak największego ograniczenie kłopotliwych robót ziemnych związanych z wymianą gruntu.
Projektant dopuszcza jednak moŜliwość zamiany stabilizacji chemicznej podłoŜa na wymianę gruntu, jeśli koszt
wymiany nie przekroczy wartości stabilizacji podłoŜa załoŜonej w przedmiarze. Grubość wymiany i rodzaj
kruszywa powinny być dobrane przez Wykonawcę tak, aby w podstawie nasypu spełniony był warunek
E
2
≥60MPa oraz I
s
≥1.0.
Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
4
6.2. PrzeciąŜenie nasypów
W miejscach, gdzie w podłoŜu pod nasypami zalegają grunty organiczne bądź grunty mineralne o
miąŜszości ok.1-4m) ograniczone od góry i dołu gruntami niespoistymi o wysokiej przepuszczalności,
zaprojektowano przeciąŜenie nasypu na okres 6 miesięcy nadkładem o wysokości 2.0m powyŜej projektowanej
niwelety(moŜliwe skrócenie czasu konsolidacji w przypadku zastosowania kolumn Ŝwirowych bądź geodrenów).
Zadaniem przeciąŜenia będzie przyspieszenia procesu konsolidacji oraz wyeliminowanie ryzyka kontynuacji
nierównomiernych osiadań w trakcie eksploatacji drogi warstw gruntów słabonośnych, których parametry
odkształceniowe mogą być bardzo zmienne.
Wszelkie roboty związanie z instalacją urządzeń w nasypie(np. kanalizacja deszczowa) oraz formowanie
górnych warstw konstrukcji nawierzchni naleŜy wykonywać po zakończeniu procesu konsolidacji (rzeczywisty
czas konsolidacji podłoŜa wskaŜe prowadzony monitoring geodezyjny). W trakcie wykonywania robót naleŜy
prowadzić ścisły monitoring geodezyjny dla rejestracji osiadań w czasie. Zaobserwowanie wypłaszczenia krzywej
konsolidacji (niewielkie przyrosty osiadań pomiędzy kolejnymi pomiarami geodezyjnymi) pozwoli na podjęcie
decyzji o zakończeniu procesu przeciąŜenia.
Wykonawca powinien tak skonstruować harmonogram prac, aby w pierwszej kolejności przystąpić do
wykonywania odcinka projektowanego nasypu wraz z przeciąŜeniem, tak aby czas związany z konsolidacją
podłoŜa nie wpłynął na wydłuŜenie okresu realizacji zapisanego w kontrakcie. Wykonawca powinien ponadto
uwzględnić zwiększenie ilości robót ziemnych związanych z osiadaniami i poszerzeniem nasypów w trakcie
budowy. Po zakończeniu procesu konsolidacji, nadkład naleŜy zebrać i wbudować w nasypy na innym odcinku.
6.3. Wzmocnienie podłoŜa pod nasypami przy pomocy 0.5m warstwy kruszywa naturalnego o wskaźniku
nośności CBR>20% układanego na geowłókninie separacyjnej
W miejscach zalegania w podłoŜu pod wysokimi nasypami(powyŜej 2.0m) gruntów spoistych, projektuje
się wzmocnienie podłoŜa przy pomocy 0.5m warstwy kruszywa naturalnego o wskaźniku nośności CBR>20%
układanego na geowłókninie separacyjnej o wysokich właściwościach filtracyjnych.
Geowłóknina separacyjna powinna spełniać następujące wymagania:
Klasa wg. międzynarodowej klasyfikacji CBR
min.
3
Siła przy przebiciu (metoda CBR) (x – s)
N
min.
2250
Wytrzymałość na rozciąganie: wzdłuŜ / wszerz pasma wyrobu
kN/m
min.
13/13
WydłuŜenie: wzdłuŜ / wszerz pasma wyrobu
%
max.
50/50
Warstwę kruszywa naleŜy formować bezpośrednio po zdjęciu humusu na wyrównanym podłoŜu
rodzimym. W celu uniknięcia mieszania się kruszywa warstwy wzmacniającej z gruntem rodzimym zalegającym
w podłoŜu naleŜy do separacji zastosować geowłókninę separacyjną. Geowłókninę naleŜy układać bezpośrednio
po zdjęciu humusu na wyrównanym podłoŜu rodzimym. Aby zapobiec przemieszczaniu np. przez wiatr, pasma
naleŜy przymocować (np. wbitymi w grunt prętami w kształcie U) lub chwilowo obciąŜyć (np. pryzmami gruntu,
workami z gruntem itp.). Niedopuszczalny jest ruch pojazdów gąsienicowych, walców okołkowanych i innych
cięŜkich maszyn bezpośrednio po ułoŜonym materiale geotekstylnym. Wymagana jest warstwa zasypki, co
najmniej 15cm. W przypadku duŜych spadków poprzecznych podłoŜe naleŜy ukształtować poprzez wykonanie
schodkowania. Pomiędzy sąsiednimi pasmami geowłókniny naleŜy stosować zakłady o szerokości 0.5m
(najpowszechniej stosowana wielkość zakładu zalecana praktycznie przez wszystkich producentów
geosyntetyków). Wymagany zgodnie z normą PN-S-02205 wtórny moduł odkształcenia E
2
w podstawie nasypu
naleŜy odbierać na 0.5 m warstwie wzmacniającej jak dla gruntów niespoistych.
Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
5
Rys.1. Zgęszczanie kruszywa na powierzchni gesoyntetyku
6.4. Wymiana gruntów słabonośnych
W miejscach gdzie w podłoŜu pod nasypami zalegają warstwy gruntów słabonośnych o małej miąŜszości
zaprojektowano wymianę powierzchniową na grunty przydatne do budowy nasypów. W celu niedopuszczenia do
pogarszania parametrów wytrzymałościowych gruntu rodzimego, prace związane z wymianą gruntu naleŜy
poprzedzić wykonaniem sprawnego systemu odwadniającego. Odwodnienie ma zapewnić obniŜenie zwierciadła
wody gruntowej i szybki odbiór wody opadowej z powierzchni terenu w trakcie prowadzonych robót.
W miejscach gdzie pod nasypami zalegają warstwy gruntów słabonośnych o duŜej miąŜszości zaprojektowano
wymianę głęboką do ok. 4m poprzez bagrowanie bez obniŜania zwierciadła wody gruntowej. W celu uniknięcia
ryzyka utraty stateczności skarp, wymiana powinna być wykonywana krótkimi odcinkami (20m) umoŜliwiającymi
natychmiastowe wypełnienie i zagęszczenie wykopu gruntami z dokopu o wysokich parametrach
wytrzymałościowych. W przypadku baraku moŜliwości zagęszczania gruntu z dokopu warstwami naleŜy wykonać
zagęszczenie gruntu poprzez wibroflotację. Rozstaw punktów wibrozagęszczenia musi zapewnić osiągnięcie
stopnia zagęszczenia I
Dmin
=0.55 (Is=0.97) w całej objętości gruntu. Górne warstwy (grubości 0.50 m) naleŜy
dogęścić poprzez odpowiednią ilość przejść walca. Sprawdzenie uzyskanych parametrów zagęszczenia zostanie
przeprowadzone za pomocą sondowania dynamicznego.
6.4.1.Technologia wykonania wibroflotacji:
Wibroflotację wykonuje się z powierzchni roboczej do głębokości określonej w Dokumentacji
Technicznej. W przypadku duŜych oporów pogrąŜania wibratora naleŜy uŜyć płuczkę wodną lub powietrzną.
PogrąŜaniu wibratora w podłoŜe oraz stopniowemu podciąganiu do góry towarzyszy zmiana upakowania cząstek
gruntu, który ulega zagęszczeniu w strefie oddziaływania wibroflotu. Na powierzchni roboczej tworzy się lej,
który naleŜy sukcesywnie wypełniać dodatkowym materiałem mineralnym, sypanym do leja z poziomu
roboczego. Projektowy rozstaw punktów wibroflotacji naleŜy zweryfikować na budowie poprzez kontrolę
osiągniętego stopnia zagęszczenia gruntu dla róŜnych rozstawów punktów zagęszczenia. Wyniki próbnego
zagęszczanie przedstawia się do akceptacji Projektantowi wzmocnienia gruntu i InŜynierowi Nadzoru. W
przypadku niewystarczającej efektywności zagęszczania, która nie spełnia wymagań określonych w Dokumentacji
Technicznej, Projektant moŜe zmienić odległość między punktami zagęszczania i/lub dokonać odpowiednich
zmian w technologii wibroflotacji oraz w składzie materiału zasypowego.
Wibrator składa się z części wibrującej, zawierającej silnik elektryczny oraz mimośród w postaci
ekscentrycznie zamocowanego walca o osi pionowej.
Liczba obrotów mimośrodu wynosi około 1400 na minutę, amplituda drgań poziomych około 10 – 20 mm, siła
pozioma wywołana drganiem – 120 – 160 kN. Część wibrująca jest połączona specjalnym przegubem z
nadbudową. Przegub pozwala na swobodne drgania części wibrującej oraz izoluje dynamicznie obudowę rurową.
Średnica części wibrującej wynosi ok. 350 mm., skrzydła kierujące z blachy stalowej mają około 600 mm.
Nadbudowa w kształcie rury o średnicy około 30cm mieści przewody doprowadzające pod ciśnieniem wodę, a
takŜe spręŜone powietrze. Nadbudowę moŜna przedłuŜyć od około 4 do 8 m i więcej, w zaleŜności od
Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
6
przewidywanej głębokości wibroflotacji. Wibrator jest opuszczany i podnoszony przez koparkę samojezdną na
gąsienicach.
W przypadku oporu przy pogrąŜaniu, podciąga się wibrator około1 –2 m do góry i swobodnie opuszcza w dół. Z
chwilą osiągnięcia stropu zagęszczonych piasków wibrator pogrąŜa się bardzo wolno.
Ziarna kruszywa szczelnie
układają się na skutek drgań wibratora. Ubytek piasku uzupełnia się zasypką. O dostatecznym zagęszczeniu
kruszywa (Ŝwiru, piasku) świadczy zwiększenie mocy silnika elektrycznego i zwiększenie zapotrzebowania
energii elektrycznej. Stale jest mierzony pobór mocy na amperomierzu. Dodatkowym sprawdzeniem jest
wykonanie sondowań między punktami zagęszczeń. Wyniki sondowań piasków nawodnionych naleŜy sprowadzić
do ich nominalnych wartości w piaskach nienawodnionych wykorzystując wzory i współczynniki podane przez
profesora Zenona Wiłuna w jego ksiąŜce pt. Zarys Geotechniki.
6.5. Zwiększenie stateczności skarp wysokich nasypów (>4m) poprzez wykonanie konstrukcji z gruntu
zbrojonego w postaci przekładek z geosiatki
Dla zwiększenia współczynnika stateczności skarp do wymaganego F
min
=1,5 zaprojektowano zbrojenie
skarp nasypów (o wysokości większej niŜ 4m) konstrukcją z gruntu zbrojonego wkładkami z geosiatki o
wytrzymałości obliczeniowej długoterminowej F
dmin
=18 kN/m (jest to wytrzymałość po uwzględnieniu wszystkich
współczynników materiałowych).
Geosiatka powinna spełniać następujące wymagania:
Wytrzymałość obliczeniowa geosiatki
≥
kN/m
18
WydłuŜenie przy zerwaniu
max
%
12
Typ polimeru
PES
Zbrojenie nasypu naleŜy układać warstwami w rozstawie poziomym co 1.5m. Długość i ilość
poszczególnych wkładek jest uzaleŜniona od wysokości nasypu oraz pochylenia skarpy i została szczegółowa
scharakteryzowana na załączonych schematach rysunkowych. Od strony krawędzi skarpy geosiatkę zakotwiono
poprzez wywinięcie (wywinięcie naleŜy wykonać przy pomocy szalunków). Wewnątrz wywinięć naleŜy umieścić
wkładkę z geowłókniny która zapobiegnie przesypywaniu się materiału nasypowego przez geosiatkę. NaleŜy
stosować zakłady o szerokości 0.5 metra pomiędzy sąsiednimi pasmami geosyntetyku.
6.6. Zabezpieczenie powierzchniowe skarp wysokich nasypów (>4m) przy uŜyciu geosyntetyków do
zazieleniania
W celu wyeliminowania lokalnych obsunięć na powierzchni skarp nasypów, których wysokość
przekracza 4m zaprojektowano zabezpieczenie powierzchniowe w postaci siatki antyerozyjnej. Zabezpieczenie
powierzchniowe stanowi dopełnienie zbrojenia skarp przy pomocy gesiatek. Zadaniem siatki antyerozyjnej jest
stabilizacja warstwy ziemi urodzajnej na powierzchni skarpy do momentu rozrostu i ukorzenienia się trawy na
powierzchni skarpy.
Po rozłoŜeniu i zagęszczeniu na powierzchni skarpy warstwy ziemi urodzajnej (humusu) i wysianiu
mieszanki traw i delikatnym zwilŜeniu powierzchni naleŜy przystąpić do rozkładania geosyntetyku.
Rozkładanie geosiatki do zazieleniania naleŜy rozpocząć od zakotwienia geosiatki w górnym elemencie
kotwiącym tzw. rowku kotwiącym. Po zakotwieniu górnej krawędzi geosiatki naleŜy poprowadzić bryt w dół,
naciągnąć moŜliwie mocno i zamocować w dolnym elemencie kotwiącym (rowku kotwiącym). Kolejne pasy
geosiatki do zazieleniania powinny być układane ściśle i dokładnie obok siebie, ewentualnie z zakładem – „pas na
pas” - równym 5 cm.
W celu zapewnienia dokładnego przylegania geosiatki naleŜy zastosować system docisku geosiatki do
powierzchni skarpy przy pomocy szpilkowania i sznurowania. W tym celu na powierzchni skarpy naleŜy w
odpowiednim rozstawie wbić specjalne kotwy. Kotwy naleŜy wbijać z drabin ustawionych na geosiatkach, starając
się jednocześnie nie dopuścić do przesunięcia drabin ani geosiatek. Nad geosiatką naleŜy pozostawić około 5 cm
wystającej kotwy dla następującego po czynności kotwienia mocowania sznurków. Sznurki przeznaczone są do
dociśnięcia powierzchni geosiatek do powierzchni humusu. Sznurek powinien być w trakcie jego instalacji bardzo
dobrze naciągnięty, dla zapewnienia dokładnego przylegania geosiatki do podłoŜa. Po naciągnięciu sznurka i
Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
7
owinięciu nim kotwy, naleŜy dobić do podłoŜa równo z terenem, a nawet lekko zagłębiając je w głąb warstwy
humusu (max. do 5 cm).
Dla przyśpieszenia wegetacji trawy, obłoŜone geosiatką do zazieleniania powierzchnie naleŜy obficie
zraszać w okresie minimum 6 tygodni od daty obsiewu. Zraszania naleŜy wykonywać pod ciśnieniem wody
wykorzystując do tego celu np. beczkowóz ze zraszaczem i z pompą mechaniczną. Przez dalszy okres, aŜ do
uzyskania pełnego wzrostu traw obłoŜone geosiatką do zazieleniania powierzchnie powinny być równieŜ zraszane
z częstotliwością dostosowaną do aktualnie panujących warunków klimatycznych.
Tab.1 Zakres zastosowanych wzmocnień podłoŜa - sekcja 1
Trasa główna A1:
km
dł. odcinka
RODZAJ ZASTOSOWANEGO WZMOCNIENIA:
od
do
[m]
245+800
246+040
240
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
246+130
246+420
290
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
246+555
246+950
395
stabilizacja cementem gr. rodzimego
246+950
247+050
100
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%
247+050
247+405
355
stabilizacja cementem gr. rodzimego
247+405
247+490
85
wymiana 0.5 m warstwy gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa
niespoistego o CBR>20%
247+490
248+000
510
stabilizacja cementem gr. rodzimego
248+000
248+180
100
wymiana 0.5 m warstwy gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa
niespoistego o CBR>20%
248+100
248+520
420
stabilizacja cementem gr. rodzimego
248+520
249+050
530
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
249+225
249+400
175
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
249+400
249+640
240
stabilizacja cementem gr. rodzimego
250+035
250+160
125
stabilizacja cementem gr. rodzimego
250+195
250+770
575
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
250+770
251+255
485
stabilizacja cementem gr. rodzimego
251+445
251+810
365
stabilizacja cementem gr. rodzimego
251+810
252+383
573
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
252+416
252+690
274
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
252+860
252+900
40
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
252+990
253+555
565
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
253+555
253+640
85
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%
253+640
253+940
300
stabilizacja cementem gr. rodzimego
253+940
254+055
115
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%
254+055
254+365
310
stabilizacja cementem gr. rodzimego
254+425
254+655
230
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%
254+655
254+850
195
stabilizacja cementem gr. rodzimego
254+955
255+110
155
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%
255+110
255+635
525
stabilizacja cementem gr. rodzimego
255+635
255+775
140
wymiana gruntów miękkoplastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o
CBR>20%
255+830
255+980
150
wymiana gruntów miękkoplastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o
CBR>20%
Autostrada A1 na odcinku granica województwa kujawsko-pomorskiego/łódzkiego do węzła Stryków
od km 230+817 do km 295+850 – Zadanie II
ODCINEK 2 ODCINEK WĘZEŁ SÓJKI - WĘZEŁ PIĄTEK
SEKCJA 1
od km 245+800 do km 261+000
8
256+240
256+750
510
przeciąŜenie nasypu nadkładem o wysokości 2m na okres 6 miesięcy
256+505
256+565
60
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
257+050
257+095
45
stabilizacja cementem gr. rodzimego
257+730
258+200
470
stabilizacja cementem gr. rodzimego
258+200
258+540
340
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
258+540
258+815
275
stabilizacja cementem gr. rodzimego
258+985
259+050
65
stabilizacja cementem gr. rodzimego
259+050
259+320
270
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
259+155
259+320
165
zebranie gruntów organicznych
259+880
259+935
55
wymiana gruntów plastycznych po przez bagrowanie i dogęszczenie za pomoca
wibroflotacji
260+000
260+190
190
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
Drogi poprzeczne i łącznice:
km
dł. odcinka
RODZAJ ZASTOSOWANEGO WZMOCNIENIA:
od
do
[m]
droga poprzeczna przy WD 203:
00+383
00+420
37
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
droga poprzeczna przy WD 204:
00+060
00+150
90
0,5 m warstwa kruszywa o CBR>20% na geowłókninie separacyjno-filtracyjnej
droga poprzeczna przy WD 205:
00+060
00+160
100
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%
droga poprzeczna przy DK 2:
01+130
01+340
210
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%
droga poprzeczna przy WD 212:
00+560
00+625
65
wymiana gruntów plastycznych na zasypkę z kruszywa niespoistego o CBR>20%