background image

Jerzy Winczek,  
Politechnika Częstochowska 
IMiPKM 

 

ŚRODKI CIĘŻKOŚCI 

 
1. Wprowadzenie 
 
Dowolne  ciało  sztywne  możemy  uważać  za  zbiór  bardzo  dużej  liczby  cząstek  na  które 
działają  siły  ciężkości.  Siły  te  są  skierowane  do  środka  ziemi.  Ponieważ  wymiary  ciał,  z 
którymi mamy do czynienia w mechanice są znikomo małe z promieniem kuli ziemskiej (ok. 
6370  km),  możemy  uważać,  że  siły  ciężkości  przyłożone  do  tychże  cząstek  są  równoległe. 
Środek sił równoległych w odniesieniu do sił ciężkości nazywamy środkiem ciężkości. 
 
2. Wzory ogólne 
 

c

V

A

y

z

x

x

y

z

c

i

G

G

i

x

i

y

c

c

i

z

i

i

 

 
Jeżeli  całe  ciało  podzielimy  na    małych  objętości  to  współrzędne  środka  ciężkości 
określimy wzorami: 

n

i

i

n

i

i

i

C

G

G

x

x

1

1

  ,                       

n

i

i

n

i

i

i

C

G

G

y

y

1

1

   ,                      

n

i

i

n

i

i

i

C

G

G

z

z

1

1

gdzie 

i

G

  jest  siłą  ciężkości  cząsteczki  o  współrzędnych 

i

i

i

z

y

x

,

,

.  Wartość  siły  ciężkości 

działającej na cząsteczkę 

i

wynosi  

i

i

i

V

G

gdzie 

i

V

 jest objętością cząsteczki, a 

i

 oznacza jej ciężar właściwy. 

Wówczas zapisujemy: 

background image

n

i

i

i

n

i

i

i

i

C

V

V

x

x

1

1

                         

n

i

i

i

n

i

i

i

i

C

V

V

y

y

1

1

                           

n

i

i

i

n

i

i

i

i

C

V

V

z

z

1

1

 

 
 
3. Środek ciężkości bryły. 
 
Przy  założeniu  jednorodności  rozpatrywanego  ciała,  to  znaczy,  że  ciężar  właściwy  jest 
jednakowy dla każdej cząsteczki i wynosi  , otrzymujemy: 

V

V

x

x

n

i

i

i

C

1

                       

V

V

y

y

n

i

i

i

C

1

                         

V

V

z

z

n

i

i

i

C

1

gdzie przez  oznaczono całkowita objętość ciała. 
 
 
4. Środek ciężkości figury płaskiej 
 
W  przypadku  figury  płaskiej,  której  grubość  jest  stała  i  znikomo  mała  w  porównaniu  z 
pozostałymi  wymiarami,  możemy  tak  obracać  osiami  układu  współrzędnych,  by  figura  ta 
znalazła się w płaszczyźnie 

y

x,

, jak na rysunku. 

c

A

y

x

x

(x , y )

G

G

i

y

c

c

i

i

i

 

Wówczas wzory na współrzędne środka ciężkości figury płaskiej przyjmą postać: 

A

A

x

x

n

i

i

i

C

1

                              

A

A

y

y

n

i

i

i

C

1

 , 

gdzie  przez 

i

A

  oznaczono pola  powierzchni  figur  elementarnych,  a  przez 

A

  całkowite  pole 

powierzchni figury płaskiej. 
 
Oznaczając momenty statyczne odpowiednio przez 

x

S

 i 

y

S

 mamy: 

n

i

i

i

y

A

x

S

1

 - moment statyczny względem osi 

y

background image

n

i

i

i

x

A

y

S

1

 - moment statyczny względem osi  

Przy  tych  oznaczeniach  wzory  na  współrzędne  środka  ciężkości  figury  płaskiej  możemy 
zapisać w następującej postaci: 

A

S

x

y

C

                              

A

S

y

x

C

 . 

 

Jeżeli  figura ma oś symetrii to środek masy figury znajduje się na tej osi. 
 
Moment  statyczny  figury  płaskiej  względem  osi  przechodzącej  przez  jej  środek  masy  jest 
równy zero. 
 
Wzory szczegółowe dla podstawowych figur płaskich: 

-  kwadrat o boku a 

c

y

x

x

y

c

c

a

 

2

a

x

C

,    

2

a

y

C

 

background image

-  trójkąt 
 

c

y

x

x

y

c

c

h

a

 

3

a

x

C

,    

3

h

y

C

 

-  półkole: 

c

y

x

x

y

c

c

=r

 

r

x

C

      ,     

3

4r

y

C

 

 

background image

4. Środek ciężkości linii materialnej 
 
Jednorodną  linią  materialną  nazywamy  ciało  jednorodne  o  stałym  przekroju  poprzecznym, 
którego  długość  jest  znacznie  większa  od  wymiarów  przekroju  poprzecznego,  na  przykład 
drut czy długi pręt. 
Wzory położenia środka ciężkości linii na płaszczyźnie są następujące: 
 

c

y

x

x

G

G

2

y

c

c

G

n

G

1

c

c

c

n

n

1

2

l

l

l

2

1

 

l

l

x

x

n

i

i

i

C

1

                              

l

l

y

y

n

i

i

i

C

1

 , 

 

Wzory na współrzędne środka masy półokręgu: 

 

c

y

x

x

y

c

c

r

 

r

x

C

    ,     

r

y

C

2

 

background image

Literatura obowiązkowa: 
 

1.  J. Misiak, Zadania z mechaniki ogólnej. Statyka WN-T, Warszawa 2009 
2.  J. Nizioł: Metodyka rozwiązywania zadań z mechaniki, WNT Warszawa 2006 
3.  M.  Niezgodziński,  T.  Niezgodziński:  Zbiór  zadań  z  mechaniki  ogólnej,  PWN 

Warszawa 2003 

4.  J. Leyko; J. Szmelter: Zbiór zadań z mechaniki ogólnej, PWN Warszawa 1976 (t. 1) 
5. 

http://www.plan-rozwoju.pcz.pl/wyklady/mechatronika/Zadania_z_mechaniki.pdf

 

6. 

http://www.przeklej.pl/plik/giergiel-gluch-lopata-zbior-zadan-z-mechaniki-metodyka-
rozwiazan-pdf-0018mv34540i?err=referr

 

 

Literatura dodatkowa: 
 

1.  F.P.Beer,  E.  Russell  Johnston:  Vector  Mechanics  for  Engineers.  McGraw-Hill 

Publishing Company, 2004 

2.  I. W. Mieszczerski: Zbiór zadań z mechaniki. PWN Warszawa 1969 
3. 

http://psych.iteffect.pl/archive/ukw/Mechanika/cw1_2Mech.pdf

 

4. 

http://www.matthewz.republika.pl/zad5.htm

 

5. 

http://www.matthewz.republika.pl/statyk14.htm

 

6. 

http://www.youtube.com/watch?v=j_Kz13JidA0

 

7. 

www.tzc.net/lectures/statykawyklad6.doc

 

8. 

http://www.youtube.com/watch?v=vYbBakL9Cj8