background image

 

 

Wspó

áczynniki poprawkowe dla gruntu o rezystywnoĞci cieplnej wiĊkszej niĪ 2,5 K

˜

m/W s

ą podane 

w  tablicy  52-D3

”,  skoro  w  oryginale  jest  napisane  dla  gruntu  o  rezystywno

Ğci  cieplnej  innej  niĪ 

2,5 K

˜

m/W

.  Czy  chodzi  o  to,  by  polskich  elektryków  maj

ących  do  czynienia  niemal  wyáącznie  z 

gruntami o rezystywno

Ğci cieplnej znacznie mniejszej niĪ 2,5 K

˜m/W zniechĊciü do korzystania ze 

wspó

áczynników poprawkowych albo zabroniü im tego? A przecieĪ w normie IEC 60287-3-1 stro-

na polska wyra

Ĩnie podaáa 1,0 K

˜m/W jako Ğrednią rezystywnoĞü cieplną polskich gruntów stoso-

wan

ą w obliczeniach (zaáącznik 1). Grupa sabotaĪowa Flisowskiego tego nie wie, czy nie rozumie? 

Je

Ğli ukáadany pojedynczo bezpoĞrednio w ziemi kabel YKY o trzech obciąĪonych Īyáach ma 

przewodzi

ü  prąd  260 A,  to  w  myĞl  dotychczasowych  przepisów  (PBUE,  zeszyt  10,  tabl.  16)  po-

trzebny  by

á  przekrój  70  mm

2

,  a  wed

áug  arkusza  523  (tabl.  52-C3)  –  potrzebny  jest  przekrój  240 

mm

2

. Czy 

Īaden z profesorów i doktorów nauk, który to akceptowaá, nie puknąá siĊ w gáowĊ? Czy 

w taki sposób chce sobie zas

áuĪyü tylko na dotacjĊ do kolejnej broszurki propagującej zwiĊkszenie 

popytu  na  mied

Ĩ,  czy  moĪe  juĪ  na  spiĪowy  pomnik  ufundowany  z  wdziĊcznoĞci  przez  koncern 

miedziowy?  Zaleca

ábym  ostroĪnoĞü,  bo  moĪe  siĊ to skoĔczyü stalowymi kratkami, kiedy sprawą 

zainteresuje si

Ċ prokurator. 

Reasumuj

ąc, polska wersja arkusza 523 jest bublem normalizacyjnym nie nadającym siĊ do 

stosowania przez elektryków odpowiedzialnych za swoje poczynania. 

 
 

5. Obci

ąĪalnoĞü zwarciowa cieplna przewodów 

 

Przyjmuje si

Ċ, Īe energia cieplna wydzielona w czasie zwarcia T

k

 nie przekraczaj

ącym 3 lub 

5 sekund przez rzeczywi

Ğcie páynący prąd zwarciowy i

k

 (lub pr

ąd zwarciowy zastĊpczy cieplny I

th

), 

której miar

ą jest skutek cieplny (caáka Joule’a) 

 

   

T

 

I

 

 

=

dt 

i

 

k

2
th

T

0

2
k

k

³

 

(16)

 

w ca

áoĞci zostaje zuĪyta na adiabatyczne nagrzewanie Īyáy przewodu o przekroju s i dáugoĞci l, od 

temperatury przed zwarciem 

W

pz

 do temperatury granicznej dopuszczalnej przy zwarciu 

W

dz

 

pz

dz

sr

k

2
th

IJ

IJ

c

l

s

  

  

s

Ȗ

l

T

I



˜

˜

˜

 

˜

˜

˜

 

(17) 

 

przy czym 

  ciepáo wáaĞciwe materiaáu Īyáy w  J/(cm

3

˜K), 

 

J

sr

 

  konduktywnoĞü materiaáu Īyáy w temperaturze W

sr

 w  m/(

:˜mm

2

).  

 

Skoro zak

áada siĊ liniową zmianĊ rezystancji przewodu wraz z temperaturą, to dla rozpatry-

wanego  procesu  nagrzewania  nale

Īy  przyjąü  zastĊpczą  rezystywnoĞü  bądĨ  konduktywnoĞü  Īyáy 

w temperaturze b

Ċdącej Ğrednią arytmetyczną temperatury początkowej i temperatury koĔcowej 

 

2

IJ

IJ

IJ

dz

pz

sr



 

 

(18)

 

Znaj

ąc przyrost temperatury dopuszczalny przy zwarciu 

T

dz

 = 

W

dz

 - 

W

pz

  i  w

áasnoĞci materiaáu 

Īyáy moĪna obliczyü 

najwi

Ċkszą dopuszczalną jednosekundową gĊstoĞü prądu

 k [A/mm

2

] czyli 

(

Ğrednią kwadratową) gĊstoĞü prądu, jaką w Īyle przewodu moĪna dopuĞciü podczas zwarcia trwa-

j

ącego T

k

 

= 1 s. 

 

 

13 

 

background image

 

 

k

pz

dz

sr

th

T

IJ

IJ

c

Ȗ

  

  

s

I

  

k  



 

 

 

(19)

 

Na  przyk

áad  dla  przewodu  aluminiowego  (

J

20

  =  34  m/

:˜mm

2

U

  =  2,7  g/cm

3

,  c  =  2,48 

J/cm

3

˜K) o izolacji polwinitowej (

W

dz

 = 160 

qC, 

W

pz

 = 

W

dd

 = 70

qC) Ğrednia arytmetyczna temperatury 

pocz

ątkowej i temperatury koĔcowej przy nagrzewaniu prądem zwarciowym wynosi 

 

C

 

115

   

2

70

160

  

2

IJ

IJ

IJ

o

dz

pz

sr

 



 



 

 

a konduktywno

Ğü aluminium w tej temperaturze 

 

2

20

mm

ȍ

m

47

,

24

  

   

)

20

115

(

0040

,

0

1

0

,

34

  

  

)

20

(

1

  

  

˜

 



˜



 



˜



 

sr

sr

W

D

J

J

 

 

Najwi

Ċksza dopuszczalna jednosekundowa gĊstoĞü prądu k w takim przewodzie wynosi (po 

sprawdzeniu jednostek, bo warto

Ğci liczbowe nie są wyraĪone w jednostkach podstawowych ukáadu 

SI): 

 

2

k

pz

dz

sr

mm

A

  

74

  

   

1

0

7

60

1

48

,

2

24,47

   

   

T

IJ

IJ

c

Ȗ

   

k  

 



˜

˜

 



 

 

 

Inne przyk

áadowe wartoĞci najwiĊkszej dopuszczalnej jednosekundowej gĊstoĞci prądu są ze-

stawione w tabl. 8. 

 

Tablica 8. Najwi

Ċksza dopuszczalna jednosekundowa gĊstoĞü prądu k [A/mm

2

] dla przewodów izolo-

wanych  

 

Materia

á Īyá 

Materia

á izolacji 

mied

Ĩ 

aluminium 

polwinit 

115 

74 

guma naturalna, guma butylowa, 
guma etylenowo-propylenowa 

135 

87 

 

 

L i t e r a t u r a 

 

1.  Bladowski St.: Przep

áyw ciepáa z kabli uáoĪonych w ziemi. Energetyka, 1965, nr 2, s. 36-39, nr 

3, s. 76-80. 

2.  Brakelmann H.: Belastbarkeit der Energiekabel. Berechnungsmethoden und Parameteranalysen. 

VDE-Verlag, Berlin-Offenbach, 1985. 

3.  Fischer M.: Neue Verlegearten und Strombelastbarkeit von Kabeln und Leitungen. Elektroprak-

tiker, 1999, nr 6, s. 530-532. 

4.  Hirsch  H.:  Überlast-  und  Kurzschlußschutz  von  Leitungen  und  Kabeln.  ETZ-A,  1974,  nr  3, 

s. 174-181. 

5.  Morgan  V.  T.:  Thermal  behaviour  of  electrical  conductors.  Steady,  dynamic  and  fault-current 

ratings. Research Studies Press Ltd., John Wiley & Sons Inc., New York, 1991. 

6.  Senkbeil H.: Querschnittbestimmung von Kabeln und Leitungen. Elektropraktiker, 2000, nr 12, 

s. 8-11, 2001, nr 1, s. 9-13, 2001, nr 2, s. 8-11. 

7.  W

áodarski E.: Nagrzewanie siĊ kabli elektroenergetycznych uáoĪonych w ziemi. Wyd. Politech-

niki Warszawskiej, Warszawa, 1963. 

 

14