background image

Macierz odwrotna 

 

Macierz odwrotna do macierzy kwadratowej nieosobliwej 

Na ogół iloczyn macierzy AB nie ma sensu. Jeszcze rzadziej moŜna macierze dzielić. 

MoŜna dzielić tylko przez macierz kwadratową i tylko, gdy jest ona „nieosobliwa" (dzielenie 

przez macierz osobliwą odpowiada dzieleniu liczb przez zero).  

 

Dopełnienie algebraiczne elementu a

ij

 macierzy A

n

 

 Niech A

n

 będzie macierzą kwadratową. Najpierw z macierzy A

n

 wyrzucamy (skreśla-

my) wiersz o numerze  oraz kolumnę o numerze ( ten wiersz oraz kolumnę wskazują 

wskaźniki elementu a

ij

). Otrzymujemy podmacierz, której wyznacznik oznacza się  det A

ij

 .  

 

Liczba D

ij

 = (-1)

i+j

 . det A

ij

  nazywa się 

                dopełnieniem algebraicznym elementu a

ij

 macierzy A.  

 

Przykład 1. 

D

23

 macierzy 

4

7

4

1

5

1

0

3

2

 obliczamy następująco: 

1. Skreślamy wiersz 2 i kolumnę 3 otrzymujemy macierz 

7

4

3

2

 

2. Obliczamy wyznacznik det 

7

4

3

2

 = 14 – 12 = 2 

3. Obliczamy D

23

 = (-1)

2+3

 det 

7

4

3

2

 = - 2.  

 

Definicja 

Jeśli A

n

 jest macierzą kwadratową nieosobliwą, to macierzą odwrotną A

n

-1

 do macierzy  

           A

nazywamy macierz, która spełnia

 

warunek  

         A

n

 A

n

-1

 = A

n

-1

 A

n

 = I

,  

             gdzie I

n

 jest macierzą jednostkową wymiaru n. 

 

Inaczej iloczyn macierzy danej i odwrotnej jest macierzą jednostkową. 

 

background image

 

Algorytm wyznaczania macierzy odwrotnej do danej: 

Niech A

n

 będzie macierzą kwadratową nieosobliwą. 

1.

 

Obliczamy wyznacznik macierzy A

n

 , czyli det A

n

.  

2.

 

Wyznaczamy dopełnienia kaŜdego wyrazu macierzy A

n

3.

 

Tworzymy macierz D otrzymanych dopełnień. 

4.

 

Transponujemy macierz D ; otrzymujemy macierz D

T

5.

 

Dzielimy kaŜdy wyraz macierzy D

T

 przez det A

n

 – otrzymujemy macierz A

n

-1

 

inaczej mówiąc macierz odwrotną

 

A

n

-1

 

wyznaczamy ze związku

 

 

                            A

n

-1

 

 = 

n

A

det

1

D

T

 . 

 

Przykład 2.  

         Dana jest macierz A = 

1

0

1

1

2

1

3

1

0

 

1.

 

Wyznacznik macierzy A, czyli det A = -6.  

Wniosek A jest macierzą nieosobliwą. Istniej zatem macierz A

-1

  odwrotna do ma-

cierzy A. 

2.

 

Obliczamy dopełnienia wyrazów macierzy A: 

D

11

 = (-1)

1+1

 

1

0

1

2

 = -2 

D

12

 = 0 

D

13

 = -2 

D

21 = 1 

D

22

 = -3 

D

23

 = 1 

D

31

 = -5

 

D

32

 = -3

 

D

33

 = 1 

3.

 

Tworzymy macierze D i  D

T

 

D =

1

3

5

1

3

1

2

0

2

  

background image

      D

 = 

1

1

2

3

3

0

5

1

2

 

4.

 

Wyznaczamy macierz A

-1

 = 

n

A

det

1

D

T

  = - 

6

1

1

1

2

3

3

0

5

1

2

 = 

6

1

6

1

3

1

2

1

2

1

0

5

5

6

1

3

1

.  

 

         Sprawdzenie:  A A

-1

 = 

1

0

1

1

2

1

3

1

0

6

1

6

1

3

1

2

1

2

1

0

5

5

6

1

3

1

1

0

0

0

1

0

0

0

1

 co potwierdza 

                      poprawność wyznaczenia A

-1

 

      Macierz A

-1

 moŜna równieŜ wyznaczyć metodą operacji elementarnych. W tym celu 

macierz A naleŜy zblokować z macierzą jednostkową I , czyli utworzyć macierz [A| I] . 

Następnie operacjami elementarnymi na wierszach (tylko na wierszach) doprowadzić ją 

do macierzy  [I | B].  Wtedy B = A

-1

.  

         

          Przykład 3. 

 

         Dana jest macierz  A = 

1

1

2

2

1

0

3

2

1

 

1.

 

Tworzę macierz [A| I ] , czyli 

                             [A| I ]  = 

1

0

0

1

1

2

0

1

0

2

1

0

0

0

1

3

2

1

 

2. Wykonuję kolejno na wierszach operacje elementarne („nowe” wiersze oznaczam z 

uŜyciem znaczka 

,

 ). 

        w

3

’ = w

3

 – 2w

       w

1

’ = w

1

 – 2w

background image

       w

3

’ = w

3

 + 3w

        w

1

’ = w

1

 + w

        w

2

’ = w

2

 – 2w

3.  W efekcie otrzymuję macierz 

                                

1

3

2

1

0

0

2

5

4

0

1

0

1

1

1

0

0

1

 

4.   Wydzielam (kreską) w niej dwie podmacierze 

                           

1

3

2

1

0

0

2

5

4

0

1

0

1

1

1

0

0

1

 

5.   Macierz A 

-1

1

3

2

2

5

4

1

1

1

 jest macierzą odwrotną do macierzy A.

  

___________________________________________________________ 

                      Ujęcie ogólne 

 

  Definicja  

          Niech A = [a

i j

] będzie macierzą kwadratową stopnia n > 1.  

           Dopełnieniem algebraicznym elementu a

i j 

macierzy A nazywamy liczbę  

                      D

i j

 = (-1)

i+j

 det A

i j

,  

          gdzie A

i j

 oznacza macierz stopnia n – 1 otrzymaną  przez skreślenie – tego wiersza  

           oraz j – tej kolumny macierzy A. 

 

Definicja 

         Macierz kwadratową A nazywamy macierzą nieosobliwą, gdy det A 

 0. 

   

Definicja  

         Niech A będzie macierzą kwadratową nieosobliwą.  

           Macierzą odwrotną do macierzy A nazywamy macierz oznaczaną przez A

-1

 , która             

          spełnia warunek  A A

-1

 = A

-1

 A = I. 

 

Twierdzenie 

           JeŜeli macierz A stopnia n jest nieosobliwa, to 

background image

 

                  A

-1

 = 

A

det

1

 

T

nn

n

n

n

n

D

D

D

D

D

D

D

D

D

...

...

...

...

...

...

...

2

1

2

22

21

1

12

11

 , gdzie D

i j

 oznacza dopełnienie            

                 algebraiczne elementu a

i j

 macierzy A. 

 

Ćwiczenia  

 

1. Wyznacz macierz odwrotną do danej. 

      a) [5] ,    b) 

4

0

1

2

 ,      c)  

1

0

0

1

 ,      d) 

0

1

1

0

 ,       e) 

a

a

a

a

cos

sin

sin

cos

 

     f) 

2

1

3

5

1

2

1

1

1

 ,           g) 

2

3

1

1

2

0

5

1

2

 ,                h) 

0

1

0

4

5

2

2

3

1

 . 

 

2.   RozwiąŜ równanie macierzowe wykorzystując operację odwracania macierzy. 

          a) 

1

0

2

3

 

X = 

1

0

1

5

 ,                        b)  X 

 

4

3

1

1

 = 

4

3

1

2

        

         c) 

3

2

1

2

 

 

2

0

1

1

 = 

0

2

5

3

 ,      d)  

1

2

1

3

 

 

2

1

3

1

 = 

2

2

3

3

 ,         

       e) X 

 

2

1

1

1

0

3

1

2

1

 = [3   -2    1] ,       f)   

1

0

0

2

1

2

 

 X 

 

1

2

5

1

 = 

1

0

2

1

2

5

 .