Podpis cyfrowy (elektroniczny)
W transakcjach wykonywanych za pomoc
ą
komputera podpis cyfrowy (zwany równie
ż
podpisem
elektronicznym) jest niezaprzeczalnym dowodem jej wykonania przez konkretn
ą
osob
ę
.
Podpis cyfrowy musi spełnia
ć
te same warunki co podpis odr
ę
czny, tzn. powinien by
ć
trudny lub
niemo
ż
liwy do podrobienia, umo
ż
liwia
ć
weryfikacj
ę
i na trwałe ł
ą
czy
ć
si
ę
z dokumentem.
Praktyczne formy podpisów cyfrowych stały si
ę
dost
ę
pne dzi
ę
ki rozwojowi kryptografii z kluczem
publicznym i polegaj
ą
na doł
ą
czeniu do dokumentu skrótu, zaszyfrowanego kluczem prywatnym
strony podpisuj
ą
cej.
Bezpieczny podpis cyfrowy jest bardziej wiarygodny od podpisu r
ę
cznego zło
ż
onego w placówce
banku.
Podpis cyfrowy jest jedn
ą
z metod zapewniaj
ą
cych bezpiecze
ń
stwo w transakcjach finansowych.
Uwierzytelnianie (np. za pomoc
ą
tokena) nie jest podpisem cyfrowym.
Definicja podpisu cyfrowego wg PN-I-02000 (Polska Norma)
"Przekształcenie kryptograficzne danych umo
ż
liwiaj
ą
ce odbiorcy danych sprawdzenie autentyczno
ś
ci i
integralno
ś
ci danych oraz zapewniaj
ą
ce nadawcy ochron
ę
przed sfałszowaniem danych przez
odbiorc
ę
."
Cztery główne warunki podpisu cyfrowego:
1. uniemo
ż
liwienie podszywanie si
ę
innych pod dan
ą
osob
ę
(uwierzytelnienie osoby,
autentyfikacja),
2. zapewnienie wykrywalno
ś
ci wszelkiej zmiany w danych transakcji (integralno
ść
transakcji),
3. zapewnienie niemo
ż
liwo
ś
ci wyparcia si
ę
podpisu przez autora,
4. umo
ż
liwienie weryfikacji podpisu przez osob
ę
niezale
ż
n
ą
.
Podpis cyfrowy to kilkana
ś
cie bajtów doł
ą
czonych do transakcji.
Działanie podpisu cyfrowego
Poni
ż
ej znajduje si
ę
uproszczony sposób działania podpisów cyfrowych z funkcj
ą
skrótu.
Do podpisu cyfrowego potrzebny jest klucz asymetryczny (tzw. para kluczy publiczny/prywatny). Klucz
prywatny jest znany tylko u
ż
ytkownikowi i jego poufno
ść
jest jednym z najwa
ż
niejszych elementów
bezpiecze
ń
stwa podpisu. Klucze u
ż
ywane do podpisu s
ą
inne ni
ż
klucze u
ż
ywane w protokole SSL.
Wszystkie dane operacji (np. kwota przelewu, numery rachunków) s
ą
formatowane w ci
ą
g bitów. Na
podstawie sformatowanych danych algorytm haszuj
ą
cy generuje unikaln
ą
krótk
ą
warto
ść
hash (np.
algorytm MD5 generuje warto
ść
128-bitow
ą
). Nast
ę
pnie hash jest szyfrowany za pomoc
ą
klucza
prywatnego u
ż
ytkownika (np. RSA). Zaszyfrowana warto
ść
hash jest podpisem cyfrowym danej
transakcji. Wszystko to powinno odbywa
ć
si
ę
na komputerze u
ż
ytkownika (czyli w
ś
rodowisku WWW
mo
ż
e to robi
ć
applet), nast
ę
pnie dane operacji wraz z elektronicznym podpisem s
ą
transmitowane do
serwera banku.
