1
Metale nieżelazne
Do metali nieżelaznych powszechnie stosowanych w technice należą: Cu, Ni, Al., Zn, Pb, Sn, Mg, Mn.
Różnią się one właściwościami fizycznymi i chemicznymi.
Podział:
1. Metale lekkie d < 3,6 g/cm
3
. Li, Na, K, Be, Ca, Rb, Mg, Al, Ba
2. Metale ciężkie d > 3.6 g/cm
3
a. Łatwo topliwe T < 650˚C. Hg, Sn, Bi, Zn, Cd, Sb
b. O średniej temp. topnienia 650-2000˚C. Ag, Au, Cu, Mn, Co, Ni, V, Pt, Cr, Ti
c. Bardzo trudno topliwe T>2000˚C. Wolfram
Więcej niż 2/3 metali zaliczamy do metali rzadkich.
Spośród ciężkich wyróżnia się szlachetne – Au, Ag i Pt.
Przejściowe pomiędzy żelaznymi a nieżelaznymi – Cr i Mn.
Pozyskiwanie metalu zależy od właściwości chemicznych i fizycznych.
Podstawowe:
Pirometalurgia – przy dużej zawartości pierwiastka w rudzie lub koncentracie (4%).
-> Większość Me rzadkich: Cu, Zn, Pb, Ni, Cd
Elektrometalurgia
Hydrometalurgia – wykorzystanie różnicy rozpuszczania w czymś
Podczas pirometalurgii Me nie może być zbyt aktywny w obecności tlenu czy węgla!
Procesy elektrochemiczne w piecach indukcyjnych stosuje się do przetapiania metali, zwłaszcza
łatwo utleniających się (np. Al). Zawartość w rudzie nie jest ważna.
Hydrometalurgia, przy małej zawartości w rudzie (1%) i równocześnie ruda zawiera inne metale,
których nie można oddzielić pirometalurgicznie.
Rudy metali nieżelaznych są wielometaliczne, a zawartość użytecznych wynosi zwykle poniżej 1%.
W wyniku wzbogacania otrzymujemy zazwyczaj kilka koncentratów.
Podział przygotowywania rud
I.
Wykorzystujące właściwości fizyczne
a. Rozdrabnianie i klasyfikacja
b. Wzbogacanie rud (grawitacyjne, magnetyczne, elektrostatyczne, flotacja)
c. Operacje wykańczające (zagęszczanie, filtrowanie, suszenie, brykietowanie,
grudkowanie)
II.
Przygotowywanie do właściwego procesu metalurgicznego
a. Zbrylanie przez spiekanie
b. Wzbogacanie ogniowe rud węglanowych
c. …
