Slajd 1

2012-05-09

ROZPORZĄDZENIE PE I RADY (WE)

NR 713/2009

z dnia 13 lipca 2009 r.

ustanawiające

Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki - ACER

(„Agencja”)

The Agency for the Cooperation of Energy Regulators

Weszło wżycie 3 marca 2011

Agencja ACER:

Organ UE, niezależny od Komisji, rządów

PC i firm energetycznych

Siedziba:

Lublana (Słowenia)

Inauguracja działalności:

3 marca 2011r.

Cel ustanowienia:

wspieranie organów regulacyjnych, w

wykonywaniu zadań regulacyjnych na poziomie wspólnotowym, które

wykonują one w państwach członkowskich, oraz koordynacja, w razie

potrzeby, działań tych organów.

Zadania:

• uzupełnianie i koordynacja pracy krajowych organów regulacyjnych,
• uczestnictwo w tworzeniu zasad eksploatacji sieci europejskich energii

elektrycznej i gazu (

opracowuje wytyczne

)

• podejmowanie, pod pewnymi warunkami, wiążących indywidualnych decyzji

w sprawie warunków dostępu i bezpieczeństwa eksploatacyjnego
infrastruktury transgranicznej,

• doradzanie instytucjom UE w zakresie różnych zagadnień związanych z energią,
• monitorowanie funkcjonowania rynku i opracowywanie raportów na temat zmian

na europejskich rynkach energii elektrycznej i gazu.

ROZPORZĄDZENIE PE I RADY (WE)

NR 713/2009

z dnia 13 lipca 2009 r.

ustanawiające

Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki - ACER

(„Agencja”)

The Agency for the Cooperation of Energy Regulators

Weszło wżycie 3 marca 2011

Agencja ACER:

Organ UE, niezależny od Komisji, rządów

PC i firm energetycznych

Siedziba:

Lublana (Słowenia)

Inauguracja działalności:

3 marca 2011r.

Cel ustanowienia:

wspieranie organów regulacyjnych, w

wykonywaniu zadań regulacyjnych na poziomie wspólnotowym, które

wykonują one w państwach członkowskich, oraz koordynacja, w razie

potrzeby, działań tych organów.

Zadania:

• uzupełnianie i koordynacja pracy krajowych organów regulacyjnych,
• uczestnictwo w tworzeniu zasad eksploatacji sieci europejskich energii

elektrycznej i gazu (

opracowuje wytyczne

)

• podejmowanie, pod pewnymi warunkami, wiążących indywidualnych decyzji

w sprawie warunków dostępu i bezpieczeństwa eksploatacyjnego
infrastruktury transgranicznej,

• doradzanie instytucjom UE w zakresie różnych zagadnień związanych z energią,
• monitorowanie funkcjonowania rynku i opracowywanie raportów na temat zmian

na europejskich rynkach energii elektrycznej i gazu.

Zadania ACER dotyczące współpracy

operatorów systemów przesyłowych:

• monitoruje wykonywanie zadań przez ENTSO,

• opiniuje projekt rocznego programu prac ENTSO oraz projekt planu

rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym oraz inne dokumenty

uwzględnieniem celów, jakimi są niedyskryminacja, skuteczna konkurencja oraz sprawne i bezpieczne

funkcjonowanie rynków wewnętrznych energii elektrycznej i gazu ziemnego.)

• przedstawia ENTSO, PE, Radzie oraz Komisji

opinie i zalecenia

, jeżeli

uzna, że projekt rocznego programu prac lub projekt planu rozwoju

sieci o zasięgu wspólnotowym nie przyczynia się do niedyskryminacji,
skutecznej konkurencji oraz sprawnego funkcjonowania rynku lub

wystarczającego poziomu wzajemnych połączeń transgranicznych z

dostępem dla stron trzecich lub jest niezgodny z odpowiednimi
przepisami III pakietu energetycznego.

• przedstawia Komisji opinię, w przypadku gdy ENTSO nie wdrożyło

kodeksu sieci.

• monitoruje i bada wdrażanie kodeksów sieci oraz wytycznych

przyjętych przez Komisję oraz postępy we wdrażaniu planów rozwoju

sieci o zasięgu wspólnotowym, współpracę regionalną operatorów

systemów przesyłowych oraz uwzględnia rezultaty tej współpracy przy

opracowywaniu opinii, zaleceń i decyzji.

Zadania w odniesieniu do krajowych organów

regulacyjnych

• może, zgodnie ze swoim programem prac lub na wniosek

Komisji, wydawać zalecenia, aby wspierać organy

regulacyjne i uczestników rynku w dzieleniu się dobrymi
praktykami;

• zapewnia ramy dla współpracy krajowych organów

regulacyjnych;

• na wniosek organu regulacyjnego lub Komisji przedstawia

opinię w sprawie zgodności decyzji podjętej przez organ
regulacyjny z wytycznymi;

• podejmuje decyzję w sprawie warunków dostępu do

infrastruktury elektroenergetycznej i gazowej łączącej co

najmniej dwa państwa członkowskie (infrastruktura

transgraniczna) oraz w sprawie warunków jej

bezpieczeństwa eksploatacyjnego.

2012-05-09

Zadania w odniesieniu do infrastruktury

transgranicznej

•

podejmuje decyzje w odniesieniu do infrastruktury transgranicznej tylko w tych

kwestiach, które należą do kompetencji krajowych organów regulacyjnych i które

mogą obejmować warunki dostępu do tej infrastruktury oraz warunki jej

bezpieczeństwa eksploatacyjnego jedynie:

– w przypadku gdy właściwe krajowe organy regulacyjne nie były w stanie osiągnąć

porozumienia w terminie sześciu miesięcy od przedłożenia sprawy ostatniemu z tych

organów regulacyjnych; lub

– na wspólny wniosek właściwych krajowych organów regulacyjnych.

•

warunki dostępu do infrastruktury transgranicznej obejmują:

– procedurę alokacji zdolności;
– ramy czasowe alokacji;
– podział dochodów pochodzących z procedur zarządzania ograniczeniami; oraz nakładanie

opłat na użytkowników infrastruktury,

Monitorowanie i sprawozdawczość

•

monitoruje rynki wewnętrzne energii elektrycznej i gazu ziemnego, a w szczególności

ceny detaliczne, dostęp do sieci, w tym dostęp do energii wytworzonej z

odnawialnych źródeł energii, oraz przestrzeganie praw konsumentów (we

współpracy z Komisją, PC i właściwymi organami krajowymi, w tym regulacyjnymi);

podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie, w którym wskazuje przeszkody w

budowaniu rynków energii elektrycznej i gazu ziemnego i może przedstawić PE i

Komisji opinię w sprawie środków, jakie można by podjąć w celu likwidacji

przeszkód.

Zadania ogólne:

Na wniosek PE, Rady lub Komisji lub z

własnej inicjatywy Agencja może przedkładać PE, Radzie oraz

Komisji opinię lub zalecenia w sprawie wszelkich kwestii

związanych z celami, do jakich została ustanowiona.

Zarządzanie ACER:

• Dyrektor

(Alberto Pototschnig

– Włochy - desygnowany przez RA; kadencja 5 lat + do 3 lat)

(powołuje RA z 3 kandydatów zaproponowanych przez Komisję i po pozytywnej opinii Rady Org. Reg.

• Rada Administracyjna (RA) - 9 członków wybranych przez:

– Komisję: 2+2 zastępców,
– PE: 2+2 zastępców,
– Radę: 5 + 5 zastępców ).

• Rada Organów Regulacyjnych

(27 członków + przeds. Komisji bez prawa glosu; Marek

Woszczyk, prezes URE, przedstawicielem Polski)

• Komisja Odwoławcza

(6 członków + 6 zastępców powołanych przez Radę

Administracyjną, kadencja 5 lat). Odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości UE

Kadencja 4 lata (1/2 pierwszego

składu 6 lat; decyzje większością

2/3 obecnych)

Rodzaje aktów wydawanych przez Agencję:

• opinie i zalecenia skierowane do operatorów systemów

przesyłowych;

• opinie i zalecenia skierowane do organów regulacyjnych;

• opinie i zalecenia skierowane do Parlamentu Europejskiego,

Rady lub Komisji;

• indywidualne decyzje w określonych przypadkach,

• niewiążące wytyczne ramowe przedstawiane Komisji.

URE

– polski organ regulacyjny

• Nowe obowiązki i uprawnienia:

– poszerza i pogłębia się zakres prowadzonego przez

URE monitoringu rynku energii. Wśród nowych

zagadnień, które zostaną poddane badaniom znajdą

się m.in.

• realizacja planów inwestycyjnych przedsiębiorstw
• jakość świadczonych usług.

– prowadzenie dochodzeń w sprawie funkcjonowania rynków

energii i gazu; podejmowanie decyzji i nakładanie wszelkich

niezbędnych i proporcjonalnych środków w celu
promowania efektywnej konkurencji i zapewnienia

właściwego funkcjonowania rynku.

– może nakładać sankcje na przedsiębiorstwa energetyczne i

gazowe, które nie wywiążą się ze zobowiązań nałożonych na nie

dyrektywami rynkowymi, czy też nie poddadzą się prawnie

wiążącym decyzjom organu regulacyjnego lub europejskiej
Agencji ACER.

Dyrektywa 2009/72/WE wzmacnia niezależność
Regulatorów krajowych:

• Każde PC wyznacza jeden organ regulacyjny.

• PC mają obowiązek zagwarantować niezależność organu

regulacyjnego i zapewnić mu wykonywanie uprawnienia w

sposób bezstronny i przejrzysty.

• Dlatego:

– organ regulacyjny powinien być prawnie odrębny i funkcjonalnie

niezależny od jakiegokolwiek innego podmiotu – publicznego lub

prywatnego a nie tylko od sektora energetycznego. To wyklucza wszelką

hierarchiczność pomiędzy organem regulacyjnym a innymi organami.

– PC zapewniają w szczególności autonomię budżetową oraz stosowne

zasoby kadrowe i finansowe do realizacji zadań.

– członek zarządu regulatora rynku powinien być powoływany na

odnawialny okres 5-

7 lat i może zostać zwolniony z pełnienia funkcji w

trakcie swojej kadencji jedynie w przypadku, gdy nie spełnia już

warunków określonych w przepisach dyrektywy lub dopuścił się

poważnego uchybienia.

ROZPORZĄDZENIE 715/2009

PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

(WE)

z dnia 13 lipca 2009 r.

Weszło wżycie 3 marca 2011

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego

uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005

2012-05-09

Cele rozporządzenia:

• Ustanowienie

(niedyskryminacyjnych)

zasad dostępu do systemów

przesyłowych gazu ziemnego i do instalacji LNG oraz

instalacji magazynowych z uwzględnieniem specyfiki rynków
krajowych i regionalnych :

– ustanawianie zharmonizowanych zasad dotyczących taryf, lub metod

ich kalkulacji, za dostęp do sieci,

– ustanowienie usług związanych z dostępem stron trzecich i

zharmonizowanych zasad alokacji zdolności i zarządzania
ograniczeniami,

– określenie wymogów w zakresie przejrzystości, zasad bilansowania

oraz opłat za niezbilansowanie, a także ułatwianie handlu

zdolnościami.

• Ułatwienie powstania dobrze funkcjonującego i przejrzystego

rynku hurtowego

(charakteryzującego się wysokim poziomem bezpieczeństwa dostaw gazu)

i zapewnienie mechanizmów harmonizacji zasad dostępu do
sieci transgranicznej wymiany gazu.

Ustanowienie ENTSO gazu

(ENTSOG)

• W celu zapewnienia optymalnego zarządzania siecią

przesyłu gazu w UE ustanowiono europejską sieć

operatorów systemów przesyłowych gazu

(European Network of

Transmission System Operators for Gas (ENTSOG).

• ENTSOG promuje dokończenie budowy wewnętrznego

rynku gazu ziemnego oraz zapewnienie optymalnego

zarządzania i eksploatacji sieci przesyłowej gazu

ziemnego, w tym jej właściwego rozwoju technicznego.

• Zadaniem ENTSOG jest również wypracowanie takich

mechanizmów, które zwiększą płynność rynku gazu

ziemnego i zagwarantują swobodny przesył tego
surowca na obszarze Unii Europejskiej.

• Członkiem i jednym ze współzałożycieli ENTSOG jest

GAZ-SYSTEM S.A.

•

Europejska prognoza dotycząca dostaw:

– obejmuje ogólną zdolność systemu gazowego do zaspokajania obecnego i przewidywanego

zapotrzebowania na gaz w następującym okresie pięcioletnim, a także w okresie między piątym a

dziesiątym rokiem od daty tej prognozy.

– opiera się na krajowych prognozach dotyczących dostaw, przygotowanych przez poszczególnych

operatorów systemów przesyłowych.

•

Roczny program prac zawiera:

– wykaz  i opis kodeksów  sieci, które mają zostać opracowane,
– plan koordynacji  eksploatacji  sieci,
– działania  w zakresie  badań i rozwoju,  które mają  zostać zrealizowane  w danym roku,
– orientacyjny  harmonogram.

•

Kodeksy sieci obejmują następujące obszary, uwzględniając w stosownych

przypadkach specyfikę regionu:

– zasady bezpieczeństwa i niezawodności sieci;
– zasady przyłączenia do sieci;
– zasady dostępu stron trzecich;
– zasady wymiany danych i rozliczeń;
– zasady interoperacyjności;
– procedury operacyjne w sytuacjach awaryjnych;
– zasady alokacji zdolności i zarządzania ograniczeniami;
– zasady dotyczące wymiany handlowej w odniesieniu do technicznej i eksploatacyjnej

organizacji usług dostępu do sieci i bilansowania systemu;

– zasady przejrzystości;
– zasady dotyczące bilansowania, w tym związane z siecią zasady dotyczące procedury

nominacji, zasady dotyczące opłat za niezbilansowanie oraz zasady dotyczące

bilansowania operacyjnego między systemami operatorów systemów przesyłowych;

– zasady dotyczące zharmonizowanych struktur taryf przesyłowych;
– efektywność energetyczna sieci gazowych.

• Kodeksy sieci są opracowywane dla kwestii transgranicznych związanych

z siecią oraz kwestii integracji rynku

• ENTSO gazu monitoruje i analizuje wdrażanie kodeksów sieci i

wytycznych przyjętych przez Komisję oraz ich wpływ na harmonizację

stosowanych zasad mających na celu ułatwienie integracji rynku.

• ENTSO gazu przyjmuje i publikuje co dwa lata plan rozwoju sieci o

zasięgu wspólnotowym, który obejmuje modelowanie zintegrowanej sieci,

opracowywanie scenariuszy, europejską prognozę dotyczącą dostaw oraz

ocenę odporności systemu na awarie.

• Plan rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym w szczególności:

– opiera się na krajowych planach inwestycyjnych, z uwzględnieniem

regionalnych planów inwestycyjnych, oraz — w stosownych przypadkach— na

wspólnotowych aspektów planowania sieci, w tym również wytycznych dla

transeuropejskich sieci energetycznych zgodnie z decyzją nr 1364/2006/WE
ParlamentuEuropejskiego i Rady;

– w odniesieniu do połączeń transgranicznych opiera się również na

uzasadnionych potrzebach różnych użytkowników sieci i obejmuje

długoterminowe zobowiązania inwestorów;

– identyfikuje luki inwestycyjne, zwłaszcza w odniesieniu do zdolności

transgranicznych.

• Do planu rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym może zostać

załączony przegląd barier hamujących wzrost transgranicznej

zdolności sieci wynikających z różnych procedur zatwierdzania

lub z różnych praktyk.

• Agencja dokonuje przeglądu krajowych dziesięcioletnich

planów rozwoju sieci i ocenia ich spójność z dziesięcioletnim

planem rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym. W przypadku

niespójności zaleca odpowiednią zmianę jednego z nich.

• Na wniosek Komisji, ENTSO gazu przekazuje Komisji swoje

uwagi w sprawie przyjęcia wytycznych.

2012-05-09

• Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. jest firmą

strategiczną dla polskiej gospodarki oraz bezpieczeństwa
energetycznego kraju.

• Kluczowym zadaniem GAZ-SYSTEM S.A. jest transport paliw

gazowych siecią przesyłową na terenie całego kraju, w celu ich

dostarczenia do sieci dystrybucyjnych oraz do odbiorców

końcowych podłączonych do systemu przesyłowego.

• PSE Operator S.A wydzielona z

PGE Polska Grupa

Energetyczna S.A

• W obydwu sektorach właściciele majątku sieciowego (PSE SA oraz

PGNiG SA) nie pełnią jednocześnie funkcji operatorów systemów

przesyłowych. Są nimi wyodrębnione z ich struktur firmy PSE −
Operator SA oraz Gaz

– System Sp. z o.o. W jednym i drugim

przypadku na podstawie umów dzierżawią one majątki sieciowe, z

tytułu których jego właściciele otrzymują stosowne wynagrodzenie.

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU

EUROPEJSKIEGO I RADY (WE)

714/2009

z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej

wymiany energii elektrycznej

uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003

Weszło wżycie 3 marca 2011

Cel dyrektywy
• ustanowienie sprawiedliwych zasad dotyczących transgranicznej

wymiany energii elektrycznej, zwiększając w ten sposób

konkurencję na rynku wewnętrznym energii elektrycznej, z

uwzględnieniem specyfiki rynków krajowych i regionalnych.

• Obejmie to ustanowienie rekompensat z tytułu transgranicznego

przepływu energii elektrycznej oraz ustanowienie

zharmonizowanych zasad w sprawie opłat za transgraniczne

przesyłanie energii elektrycznej oraz alokację dostępnych zdolności

połączeń wzajemnych między krajowymi systemami przesyłowymi;

• b) ułatwienie powstania sprawnie funkcjonującego i przejrzystego

rynku hurtowego charakteryzującego się wysokim poziomem

bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej. Przewiduje ono

mechanizmy harmonizacji zasad dotyczących transgranicznej
wymiany energii elektrycznej.

• Wszyscy operatorzy systemów przesyłowych współpracują na

poziomie Wspólnoty poprzez ENTSO energii elektrycznej, aby

promować dokończenie budowy i funkcjonowanie rynku

wewnętrznego energii elektrycznej i transgraniczny handel energią

oraz aby zapewnić optymalne zarządzanie europejską siecią

przesyłową energii elektrycznej, jej skoordynowaną eksploatację

oraz jej właściwy rozwój techniczny.

Zadania ENTSO energii elektrycznej:

• ENTSO energii elektrycznej opracowuje kodeksy sieci,

• ENTSO energii elektrycznej przyjmuje:

– wspólne narzędzia eksploatacji sieci w celu zapewnienia

koordynacji eksploatacji sieci w warunkach normalnych i w

sytuacjach nadzwyczajnych, w tym również wspólną skalę

klasyfikacji incydentów oraz plany badawcze;

– niewiążący dziesięcioletni plan rozwoju sieci o zasięgu

wspólnotowym („plan rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym”)

wraz z europejską prognozą wystarczalności mocy wytwórczych,
co dwa lata;

– zalecenia dotyczące koordynacji współpracy technicznej między

wspólnotowymi operatorami systemów przesyłowych i operatorami

systemów przesyłowych z krajów trzecich;

– roczny program prac;

– sprawozdanie roczne;

– coroczne letnie i zimowe prognozy wystarczalności mocy

wytwórczych.

Kodeksy sieci:

• zasady bezpieczeństwa i niezawodności sieci, w tym

dotyczące technicznej zdolności rezerwowej

zapewniającej bezpieczeństwo eksploatacyjne sieci;

• Zasady: przyłączenia do sieci, dostępu stron trzecich,

wymiany danych i rozliczeń, interoperacyjności;

• procedury operacyjne w sytuacjach awaryjnych;

• zasady alokacji zdolności i zarządzania ograniczeniami;

• zasady dotyczące wymiany handlowej w odniesieniu do

technicznej i eksploatacyjnej organizacji usług dostępu
do sieci i bilansowania systemu;

• zasady przejrzystości;

• zasady dotyczące bilansowania, w tym związane z siecią

zasady dotyczące rezerwy mocy;

• zasady dotyczące zharmonizowanych struktur taryf

przesyłowych wraz z sygnałami lokalizacyjnymi i rekompensat
dla operatorów działających między systemami przesyłowymi;

• efektywność energetyczna sieci elektroenergetycznych

2012-05-09

• Konsekwencją wejścia w życie nowych unijnych regulacji będzie

zwiększona przejrzystość rynków detalicznych i wzmocnienie
przepisów dotyczących ochrony konsumentów oraz skuteczniejszy
nadzór regulacyjny prowadzony przez niezależne krajowe organy
regulacyjne.

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU

EUROPEJSKIEGO I RADY (UE)

NR 994/2010

z dnia 20 października 2010 r.

w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo

dostaw gazu ziemnego

i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE

• Cel rozporządzenia

zapobieganie oraz łagodzenie

potencjalnych skutków kryzysu spowodowanego przerwaniem dostaw
gazu.

• Instytucje współodpowiedzialne za

bezpieczeństwo dostaw gazu:

– przedsiębiorstwa gazowe,

– PC za pośrednictwem ich „

właściwych

organów

”,

– Komisja.

• Termin wyznaczenia „właściwych organów”:

03.12.2011

(odpowiadają za wprowadzenie w życie środków wprowadzanych dyrektywą)

w granicach działalności i
kompetencji

• Zadania „właściwego organu”:

ocena ryzyka i

opracowanie na tej podstawie:

– planu działań zapobiegawczych,

– planu na wypadek sytuacji nadzwyczajnej,

– monitorowanie bezpieczeństwa dostaw gazu na szczeblu krajowym

– konsultacje z

„właściwymi organami” innych PC i Komisją na temat

projektów planów, zwłaszcza pomiędzy:

• sąsiednimi PC,

• odizolowanymi systemami tworzącymi wyspy energetyczne i

sąsiadującymi z nimi PC.

• wzajemne przekazanie projektów do 3 czerwca 2012.

• do 3 grudnia 2012 r. plany działań zapobiegawczych i plany na wypadek

sytuacji nadzwyczajnej, w tym

– jeżeli zajdzie taka potrzeba – wspólne

plany, zostają przyjęte i upublicznione.

• Współpraca m.in. następujących PC, w tym współpraca

obszarów sąsiedzkich w PC, może zwiększyć ich
indywidualne i wspólne bezpieczeństwo dostaw gazu

– Polska i trzy państwa bałtyckie (Estonia, Łotwa i Litwa),

– Półwysep Iberyjski (Hiszpania i Portugalia) i Francja,

– Irlandia i Zjednoczone Królestwo,

– Bułgaria, Grecja i Rumunia,

– Dania i Szwecja,

– Słowenia, Włochy, Austria, Węgry i Rumunia,

– Polska i Niemcy,

– Francja, Niemcy, Belgia, Niderlandy i Luksemburg,

– Niemcy, Republika Czeska i Słowacja,

– inne.

• Zadanie Komisji:

koordynacja, w razie konieczności,

działań właściwych organów na szczeblu regionalnym i
unijnym, m.in. w ramach Grupy Koordynacyjnej ds. Gazu, lub

grupy ds. zarządzania kryzysowego,

• Powinność PC:

wspieranie działań ukierunkowanych na

dywersyfikację źródeł energii oraz dróg i źródeł zaopatrzenia w
gaz.

• Zadanie przedsiębiorstw gazowych i właściwych organów

PC:

zagwarantowanie skutecznego funkcjonowania rynku

gazu przez jak najdłuższy czas w przypadku zakłóceń w

dostawach, zanim właściwy organ podejmie środki mające

zaradzić sytuacji, w której rynek nie jest w stanie dłużej

zapewnić wymaganych dostaw gazu.

2012-05-09

Standard w zakresie infrastruktury (formuła
standardu N-1)

– zadnie dla PC:

• Zapewnienie aby do dnia 03.12 2014 r. infrastruktura gazowa,

pozostała po wyłączeniu największej, posiadała zdolność
zaspokojenia na danym obszarze zapotrzebowania na gaz w dniu
nadzwyczajnie wysokiego zapotrzebowania.

• Do dnia 3 grudnia 2013 r. operatorzy systemów przesyłowych gazu

powinni dostosować funkcjonowanie części lub całości systemów

przesyłowych, aby umożliwić fizyczny dwukierunkowy przepływ

gazu na połączeniach transgranicznych.

• Luksemburg, Słowenia i Szwecja nie są związane tym wymogiem,

ale dokładają starań, aby zapewnić dostawy gazu do odbiorców
chronionych.

Standard w zakresie dostaw

Właściwy organ zobowiązuje określone przez siebie przedsiębiorstwa
gazowe do podjęcia środków w celu zapewnienia dostaw gazu

odbiorcom chronionym

z danego PC w następujących przypadkach:

– ekstremalnych temperatur w siedmiodniowym okresie szczytowego

zapotrzebowania, występującym z prawdopodobieństwem statystycznym
raz na 20 lat;

– każdego przynajmniej trzydziestodniowego okresu nadzwyczajnie

wysokiego zapotrzebowania na gaz występującego z
prawdopodobieństwem statystycznym raz na 20 lat; oraz

– przynajmniej trzydziestodniowego okresu w przypadku wystąpienia

zakłóceń w największej pojedynczej infrastrukturze gazowniczej w
przeciętnych warunkach w okresie zimowym.

Transgraniczny dostęp do infrastruktury

•

Trzy rodzaje sytuacji kryzysowej:

–

stan wczesnego ostrzeżenia,

–

stan alarmowy,

–

stan nadzwyczajny.

•

Gdy właściwy organ ogłosi jeden ze stanów

kryzysowych, wówczas

–

niezwłocznie powiadamia Komisję i przekazuje jej niezbędne

informacje, zwłaszcza dotyczące działań, które zamierza podjąć.

–

w przypadku sytuacji nadzwyczajnej, która może doprowadzić do

zwrócenia się o pomoc do Unii i PC, niezwłocznie powiadamia

Centrum Monitorowania i Informacji w zakresie Ochrony Ludności w
Komisji.

Komisja:

• może zwołać grupę ds. zarządzania kryzysowego, w której skład wchodzą

podmioty zarządzania kryzysowego z PC dotkniętych sytuacją
nadzwyczajną.

• regularne informuje Grupę Koordynacyjną ds. Gazu o pracach podjętych

przez Grupę ds. Zarządzania Kryzysowego.

Grupa Koordynacyjna ds. Gazu

Cel powołania:

ułatwienie koordynacji działań dotyczących

bezpieczeństwa dostaw gazu i wspieranie działań Komisji.

Skład:

przedstawiciele PC, w szczególności ich właściwe organy, a także

Agencji, ENTSO gazu i organizacji reprezentujących interesy branży i
zainteresowanych odbiorców.

Grupa Koordynacyjna ds. Gazu jest konsultowana

i wspiera ona Komisję, zwłaszcza w następujących
kwestiach:

• bezpieczeństwo dostaw gazu w każdym czasie, a w szczególności w

sytuacjach nadzwyczajnych;

• wszelkie informacje istotne dla bezpieczeństwa dostaw gazu na szczeblach

krajowym, regionalnym i unijnym;

• sprawdzone rozwiązania i ewentualne wytyczne dla wszystkich

zaangażowanych stron;

• poziom bezpieczeństwa dostaw, poziomy odniesienia i metody oceny;

• scenariusze krajowe, regionalne i unijne oraz testowanie poziomu

gotowości;

• ocena planów działań zapobiegawczych i planów na wypadek sytuacji

nadzwyczajnej oraz wdrażanie środków przewidzianych w tych planach;

• koordynacja środków na wypadek stanu nadzwyczajnego w Unii, z

państwami trzecimi będącymi stronami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę

Energetyczną oraz z innymi państwami trzecimi;

• pomoc, jakiej należy udzielić najbardziej dotkniętym PC.