1 

JAZDA W STYLU WESTERN W REKREACJI cz .V 

 

Fundamentalną  zasadą  w  jeździectwie  jest  prawidłowe  ułożenie  ciała  podczas  jazdy. 

Właściwy  dosiad  oraz  prawidłowe  ułożenie  ciała  zachowane  podczas  manewrów  pozwala 

uniknąć  wielu  trudnych,  niekontrolowanych  sytuacji,  w  tym również wypadków. (ZDJĘCIE 

NR 1, 2, 3). 

 

Zdjęcie 1 

 

Zdjęcie 2 

 

Zdjęcie 3 

ZACHOWANIE RÓWNOWAGI PODCZAS JAZDY 
Podczas  zawracania  powinienieś  zachować  równowagę  zgodną  z  równowagą  konia.  Koń  może  odrobiną 
Cię  prowadzić,  zwłaszcza  jeśli  rozpoczynasz  zawracanie  zbyt  szybko.  Twoje  ciało  powinno  pozostać  w 
równej  linii  z  grzbietem  konia  w  celu  dostosowywania  do  jego  ruchów.  Jeśli  będziesz  chciał  objąć  za 
szybko  prowadzenie,  możesz  spaść  do  wewnątrz  i  wytrącić  Twojego  konia  z  równowagi.  Jeśli  za  bardzo 
odchylisz się, możesz spaść na zewnątrz. Twój instruktor powinien obserwować Cię podczas zawracania i 
poprawiać Twoją błędną postawę.  
 

Pierwszą  podstawową  zasadą  poprawnego  dosiadu  jest  zachowanie  odpowiedniej 

pozycji  stóp.  Dzięki  poprawnemu  ustawieniu  stóp  pozostałe  części  ciała  –  kolana,  nogi, 

pośladki, korpus, ramiona i dłonie mają szansę na utrzymanie poprawnej pozycji.  

Bardzo  ważne  jest  tu  właściwe  dobranie  długości  strzemion  (puślisk).  Nasze  stopy 

powinny być głęboko włożone w strzemiona, natomiast pięta powinna znajdować się poniżej 

podbicia  stopy.  Dokładnie  taką  pozycję  stopy  powinniśmy  się  starać  utrzymać  podczas 

wszystkich wykonywanych manewrów. (ZDJĘCIE NR 4). 

 Zdjęcie 4 – Prawidłowa pozycja stopy 

 

2 

Pierwszym  manewrem,  którym  powinniśmy  rozpocząć  naszą  jazdę  jest  jazda  na 

wprost.  Manewr  ten  wykonujemy  stępem.  Jestem  zwolennikiem  rozpoczynania  jazdy  na 

wprost wykonywaniem kół, cofania się, skręcania pod ścisłą kontrolą. Dlatego też jeżeli nie 

posiadamy  round-pen’a,  to  w  pierwszej  godzinie  treningu  staramy  się  nie  pracować  z  lonżą 

(ZDJĘCIE NR 5).  

 Zdjęcie 5 –  Praca z lonżą 

 

Lonży  używamy  do  wykonania  dosłownie  dwóch,  trzech  prób  wybranego  manewru.  Dzięki 

lonży  mamy  lepszy  kontakt  z  początkującym  jeźdźcem,  możemy  dzięki  niej  zmniejszyć  do 

minimum ryzyko wynikające z przebywania początkującego jeźdźca w siodle. Lonża w tym 

przypadku  powinna  służyć  tylko  i  wyłącznie  do  zatrzymania  konia,  jeżeli  zaistnieje  taka 

konieczność. (ZDJĘCIE NR 6 – JAZDA NA PROSTO). 

 Zdjęcie 6 – Jazda na prosto 

Kiedy  już  zapoznałem  Państwa  z  podstawowymi  zasadami  prawidłowego  dosiadu, 

powinienem  wytłumaczyć  tzw.  zasadę  rożka  (hornu).  Wszystkie  manewry  wykonywane 

naszymi  dłońmi  (w  których  trzymamy  wodze),  które  wykonujemy  przed  gruszką  siodła  w 

kierunku  głowy  konia  –  są  to  manewry  kierujące  ruchem  konia  do  przodu  oraz  skrętami  w 

 

3 

lewo i prawo. Natomiast przesunięcie dłoni z wodzami za gruszkę siodła w kierunku naszych 

bioder są sygnałem dla konia „do tyłu”, czyli do rozpoczęcia manewru cofania.  

 Zdjęcie 7 – Sposób trzymania wodzy 

Wodze  (podwójnie  złożone)  trzymamy  w  dwóch  rękach.  (ZDJĘCIE  NR  7).  Aby 

spowodować  ruch  konia  do  ruchu  do  przodu  przesuwamy  nasze  dłonie  trzymające  wodze 

kilka centymetrów do przodu, wychylając równocześnie ramiona w tym samym kierunku co 

dłonie  oraz  ściskając  konia  udami.  (ZDJĘCIE  NR  8)  Płynne  zsynchronizowanie  tych  trzech 

elementów  w  jednym  czasie  powinno  dać  koniowi  wyraźny  sygnał,  aby  wykonał  ruch  do 

przodu. Po ruszeniu konia do przodu przyjmujemy znów właściwy dosiad. Rozłożenie ciężaru 

naszego  ciała  powinno  być  następujące:  80%  powinno  spoczywać  w  siodle,  a  20%  w 

strzemionach – przy takim rozłożeniu osiągamy zrelaksowaną pozycję.  

 

ZDJĘCIE 8 – Sposób pokierowania konia na wprost 

 

Manewr  poruszania  się  konia  do  przodu  wykonujemy  na  dużym  kole.  Korygujemy 

dosiad, staramy się podążać za ruchem konia, wprowadzając płynny, delikatny ruch biodrami 

 

4 

zgodny z rytmem konia. Staramy się doskonalić jazdę na wprost na dużych kołach, robiąc po 

kilka kół w prawą i po kilka w lewą stronę, zachowując równowagę.  

 

Zdjęcie 9 – Zatrzymanie konia 

Koń, który jest dobrze wyszkolony do jazdy w stylu western powinien się zatrzymać 

na  wypowiedziane  przez  jeźdźca  słowo  „WHOA!”,  wykonanie  głębszego  dosiadu  oraz 

delikatne przesunięcie nóg do przodu. W końcowej fazie zatrzymania możemy również sobie 

pomóc przez płynne i delikatne pociągnięcie wodzy. Tak mówią wszystkie podręczniki, lecz 

płynne zatrzymanie konia wymaga praktyki. Zbyt energiczne pociągnięcie wodzami, czy też 

zbyt  głośno  wypowiedziane  „WHOA!”  spowodują  uniesienie  głowy  konia  do  góry,  co 

spowoduje zesztywnienie jego ciała i zamiast miękko osiąść na zadzie będzie stał sztywno i 

nerwowo się obracał.  

Podczas  jazdy  na  kole  powinniśmy  sobie  wyznaczyć  wzrokiem  miejsce,  w  którym 

chcielibyśmy  zatrzymać  konia.  Najczęściej  popełnianym  błędem,  jaki  spotykam  podczas 

wykonywania  manewru  zatrzymania  jest  wcześniejsze  usztywnienie  się  jeźdźca  przed 

wykonaniem  tego  manewru  i  mocne  naciągnięcie  wodzy.  Naciągnięcie  wodzy  wynika 

najczęściej z problemów z utrzymaniem równowagi w siodle, natomiast usztywnienie jeźdźca 

–  ze  strachu,  czy  koń  się  zatrzyma  oraz  z  małego  doświadczenia  w  wykonywaniu  tego 

manewru.  

Manewr  zatrzymania  jest  bardzo  ważny  –  dlatego  należy  go  dokładnie  zrozumieć  i 

nauczyć  się  go  teoretycznie  –  dlatego  też  przedstawiłem  Państwu  wszystkie  potrzebne 

elementy potrzebne do przeprowadzenia prawidłowego manewru zatrzymania: 

- 

wyznaczenie wzrokiem miejsca zatrzymania, 

- 

rozluźnienie całego ciała, 

 

5 

- 

wypowiedzenie  miękkim  głosem  komendy  „Whoooa!”  wraz  z  wypuszczanym 

przez nos powietrzem i rozluźnieniem bioder, 

- 

głębszy dosiad (często używa się określenia siadu na tylnych kieszeniach spodni), 

- 

płynne wysunięcie do przodu nóg, 

- 

delikatne i płynne pociągnięcie wodzy. 

Życzę powodzenia! 

 

Cdn.