MEKSYK

Statystyki na rok 2005:

-mężczyŸni 74 lata

- kobiety 78 lat

Meksyk jest najludniejszym krajem hiszpańskojęzycznym. Pod względem ludnoœci zajmuje 11. miejsce na œwiecie. Ludnoœć tego kraju stanowi 1,6% ludnoœci œwiata.

Od lat 50. XX wieku liczba mieszkańców Meksyku nieprzerwanie roœnie. Jednak przyrost naturalny wykazuje niewielkie aczkolwiek malejące zmiany. W latch 1965-1980 wynosił on 3,1%, w latach 80. 2,1%, natomiast w latch 1989-2000 już 1,8%. To nie zmienia jednak faktu, iż jest on nadal bardzo duży co jest charakterystyczne dla krajów Ameryki Œrodkowej.

Roœnie także poziom PKB na mieszkańca. W 2002 roku mieœcił się on w granicach 2936-9075 $ na mieszkańca co pozwoliło zaklasyfikować Meksyk do państw o œrednim wyższym poziomie PKB.

W ciągu ostatniego półwiecza bardzo poprawiła się także sytuacja niemowląt i dzieci do lat %. Jeszcze w latach 70. 6,8% niemowląt umierało. Teraz ten współczynnik wynosi 3,1% co jest znaczną poprawą chociaż niezadowalającą.

Także umieralnoœć dzieci do lat % uległa znacznemu spadkowi. W 1960 odsetek zgonów dzieci wynosił aż 14,1%, w 1980 już 8,1%, by w roku 2000 osianąć wynik 3,1%.

Obecnie Meksyk przechodzi trzecią fazę rowoju demograficznego, tzw. fazie póŸnego wzrostu ludnoœci. Oznacza to, że liczba ludnoœci wprawdzie nadal roœnie, ale w miarę zmniejszania się stopy urodzeń proces ten jest coraz wolniejszy.

Znaczne wydłużenie się przeciętnej, oczekiwanej w momencie narodzin, œredniej długoœci trwania życia było charakterystyczne w drugiej połowie XX wieku dla niemal wszystkich krajów œwiata. W sumie największe przyrosty omawianego wskaŸnika zanotowano m.in. w Meksyku. Dla mężczyzn wzróœł on z 49,2 lat do 69,5, zaœ dla kobiet z 52,4 do 75,5.

Meksyk jest jednym z przykładów tzw. kapitalizmu latynoamerykańskiego. Oznacza to, że udział najbogatszych 20% społeczeństwa w dochodach lub konsumcji kształtuje się na poziomie 50-60%. Jest to bardzo zła sytuacja ukazująca słaboœć państwa oraz nieprawidłową strukturę własnoœci.

Ponad 90% mieszkańców Meksyku ma dostep do bezpiecznej wody pitnej, co jest bardzo dobrym wynikiem biorąc pod uwagęwarunki klimatyczne panujące w tym kraju.

W latach 1965-2000 zanotowano w Meksyku przyrost wskaŸnika urbanizacji rzędu 20 punktów procentowych, jednak nie oznacza to, iż Meksyk jest krajem dobrze gospodarczo rozwiniętym. Ma to związek z tym, iż stolica kraju - Meksyk jest jednym z najwiekszych miast œwiata. W 1960 liczyło ono 5 mln mieszkańców, w 1990 już 15,3 mln, a w 2000 - 18 mln.

Bardzo częste w Meksyku jest zjawisko migracji szczególnie do Stanów Zjednocznych. Zjawisko to utrzymuje się od lat, ale ostatnio się nasiliło. Przykładowo z Meksyku w latach 1901-1930 napłyneło 0,7 mln imigrantów, w latach 1931-1960 - 0,4 mln, a w kolejnym tzrydziestoleciu aż 2,7 mln. Spora częœć emigruje także nielegalnie, co w znacznym stopniu utrudnia precyzyjne okreœlenie rozmiarów imigracji. szacuje się, że w przyszłoœci to właœnie Meksyk (obok Chin) stanie sie głównym krajem emigracyjnym, który będzie rocznie opuszczało 267 tys. miszkańców.

Przy założeniu stałoœci stopy wzrostu ludnoœci z lat 1990-1995 potrzeba około 25-36 lat by liczba mieszkańców Meksyku uległa podwojeniu.