Etapy znieczulenia ogólnego

1. Premedykacja farmakologiczna

2. Wprowadzenie w stan znieczulenia; a) indukcja

b) kondukcja- podtrzymanie znieczulenia

3. wyprowadzenie ze znieczulenia i budzenie chorego

Ad. 2a

Indukcja jest okres od rozpoczęcia podawania środków anestetycznych do momentu wystąpienia snu (zniesienie odruchu rzęskowego). W zależności od drogi podania środka rozróżnia się trzy metody indukcji:

a) dożylna- Ketamina, Barbiturany

b)wziewna- najczęściej stosowana u małych dzieci- O2, N2O + Halotan

c) mieszaną- środki podawane są zarówno drogą dożylna jak i wziewną.

Po uśpieniu chorego podaje się środki zwiotczające, wykonuje intubację dotchawiczą i przystępuje się do właściwego znieczulenia wziewnego podając do oddychania mieszaninę wybranego środka anestetycznego z tlenem.

Ad 2b

Znieczulenie podtrzymujące uzyskuje się zwykle metodą złożoną, polegającą na skojarzonym stosowaniu, w odpowiednio dobranych dawkach ( dawki podtrzymujące) kilku środków o działaniu: przeciwbólowym, znieczulającym i zwiotczającym. Środki te mają różną siłę i czas działania, zwykle muszą być podawane choremu dodatkowo.

Podtrzymywanie znieczulenia

a) metoda dożylna neurolepanalgezja (DHBP + FN)

b) metoda wziewna- mieszanina gazów anestetycznych

c) Ataranalgezja- znieczulenie z jednoczesnym podawaniem środka uspokajającego- zachowany jest własny oddech i odruchy pacjenta: Relanium + Ketamina, DHBP + Ketamina

Odwrócenie znieczulenia

Przy metodzie dożylnej w zależności od pracy serca podajemy Atropinę. Pod koniec operacji należy brać pod uwagę czasy działania środków zwiotczających i opoidów. Na 0,5 godziny przed końcem operacji nie należy podawać tych środków lub mniejsza ilość i hiperwentylować. Gdy po podaniu Atropiny pacjent przyspieszy i zacznie sam oddychać podajemy leki antagonizujące działanie środków zwiotczających- Polstygminę oraz antagonistów oipoidów- Narcan.

Gdy pacjent jest już wydolny oddechowo, a rurka intubacyjna go drażni należy go wtedy ekstubować. Obserwacja pacjenta 3- 4 godziny po ekstubacji.

Przy ataranalgezji ok. 10- 15 min. po podaniu ostatniej dawki Ketaminy pacjent budzi się spontanicznie.

Okres budzenia

Pod koniec zabiegu należy przejść na wentylację ręczną. Po odstawieniu wziewnego anestetyku pacjenta wentylować przez kilka minut 100% O2- w celu uniknięcia hipoksji dyfuzyjnej. Należy odessać wydzielinę z jamy ustnej, pozwolić pacjentowi samodzielnie oddychać przez rurkę intubacyjną powietrzem atmosferycznym. Gdy oddech jest wydolny należy wykonać ekstubację:

- przy zastosowaniu nadciśnienia

- przy jednoczesnym odessaniu z tchawicy.

Po ekstubacji udrożnić górne drogi oddechowe stosując rękoczyn Esmarcha, odessać z jamy ustnej, w razie konieczności podać O2.

Pacjenta oddajemy na oddział gdy jest wydolny oddechowo, można z nim nawiązać kontakt słowny i gdy powróciły odruchy obronne:

„ podnieść głowę i utrzymać ja przez 5 sek.”

„ ścisnąć rękę”

„wystawić język na brodę”

Metody znieczulenia ogólnego