IX Ekstrema lokalne, warunek konieczny i warunki dostateczne istnienia ekstremów lokalnych.
Definicja
Niech ![]()
oraz funkcja ![]()
. Punkt ![]()
nazywać będziemy:
a). minimum lokalnym (max) funkcji f, gdy
![]()
b). właściwym minimum lokalnym (max) funkcji f, gdy
![]()
e). punktem stacjonarnym (krytycznym) funkcji f, gdy istnieją pochodne cząstkowe funkcji f w punkcie x* i spełniony jest warunek:
![]()
.
Twierdzenie (w-k konieczny dla jednej zmiennej)
Jeżeli ![]()
klasy ![]()
osiąga ekstremum w punkcie ![]()
, to ![]()
.
Twierdzenie (w-k dostateczny)
Jeśli ![]()
klasy ![]()
spełnia następujące warunki:
1). ![]()
2). ![]()
zmienia znak w otoczeniu punktu ![]()
wtedy f ma w ![]()
ekstremum lokalne właściwe.
( z - na + to jest minimum lokalne, a z + na - maximum lokalne).
Twierdzenie (II w-k dostateczny )
Jeżeli ![]()
klasy ![]()
spełnia następujące warunki:
1). ![]()
2). ![]()
to funkcja f ma ekstremum lokalne właściwe w ![]()
( jeżeli ![]()
- min, a jeśli ![]()
- max)
(jeżeli kolejna pochodna jest parzysta i jest różna od zera to jest ekstremum, a jak jest nieparzysta to mamy punkt przegięcia)
Twierdzenie (w-k konieczny dla wielu zmiennych)
Niech ![]()
oraz ![]()
. Jeżeli ![]()
jest punktem w którym funkcja f osiąga ekstremum lokalne, to f posiada pochodną cząstkową w punkcie x*
![]()
.
Twierdzenie (w-k wystarczający dla wielu zmiennych)
Załóżmy, że ![]()
ma wszystkie pochodne cząstkowe rzędu drugiego, ciągła w punkcie ![]()
oraz, że ![]()
. Wówczas
1). Jeśli ![]()
dla ![]()
, to f ma w punkcie a minimum lokalne właściwe
2). Jeśli ![]()
dla ![]()
, to f ma w punkcie maksimum lokalne właściwe.
