Scena udekorowana biało - czerwonymi narodowymi elementami.

Recytator I :

To bardzo odległe czasy , ale na trwałe wpisały się do historii Polski. Zebraliśmy się dziś , by uczcić 87 rocznicę odzyskania niepodległości. A jak do tego doszło ...

Był rok 1772 i pierwszy rozbiór Polski .

(uczeń przypina na przygotowanej tablicy napis : „1772 - pierwszy rozbiór Polski”)

Rok 1793 to drugi rozbiór naszych ziem .

(uczeń przypina drugą tabliczkę)

Rok 1795 - Polska przestaje istnieć na mapach geograficznej Europy .

(uczeń przypina trzecią tabliczkę)

Pieśń „O mój rozmarynie”

Recytator II :

Dnie się za dniami wloką takie czarne ,

jako ta ziemia , w której jestem wryty ,

a życie pełza nad pojęcie marne ,

nie zna , co to noc , co słońce lub świty .

Recytator I :

Nie powiodło się powstanie , zwane listopadowym , które wybuchło 29 listopada 1830 roku. Wróg był silniejszy .

Recytator III :

Niech krew nasza spadnie gromów mową

i obudzi legiony drzemiące -

niech powstaną , niech sięgną po słońce .

Pieśń „Pierwsza brygada” (trzy zwrotki)

Recytator I :

Znów był zryw narodowy. Został jednak brutalnie stłumiony. Działo się to w styczniu 1863 roku. Kiedy szalał terror zaborców , kiedy gasły nadzieje na wolną Ojczyznę pozostawała jeszcze modlitwa i wiara , że Bóg pomoże .

Recytator IV :

Wróć nas do kraju , gdzie wiejskie figury

o deszcz za czasu posuchy się modlą ,

ty , coś zbawiennej poskąpił nam chmury ,

i ani jedną nie wzmogłeś nas kroplą .

By wodne nurty wezbrały i strzegły

ziemi bezbronnej , omdlałej od spieki ,

gdy suchą stopą w równinie rozległej

wróg przez wyschnięte przeprawił się rzeki.

Wróć nas do kraju , gdzie nikt ci nie bliźni ,

jeśli w bezradnej udręce się zbliża

do starych proroctw i prędzej czy później

losy ojczyste porówna do krzyża .

Uczeń wnosi tabliczkę z napisem „11 listopada 1918 roku - początkiem polskiej niepodległości” .

Recytator I :

Wybiła godzina rozstrzygająca . Polska przestała być niewolnicą i sama chce stanowić o swoim losie , sama chce budować swą przyszłość , rzucając na szalę wypadków własną siłę oręża.

Recytator V :

O mamo , otrzyj oczy ,

z uśmiechem do mnie mów -

ta krew , co z piersi broczy ,

ta krew to za nasz Lwów !

Ja biłem się tak samo

jak starsi - mamo chwal ,

tylko mi ciebie , mamo

tylko mi Polski żal .

Mamo , czy ty jesteś ze mną ?

Nie słyszę twoich słów ...

W oczach mi trochę ciemno ...

Obroniliśmy Lwów .

Zostaniesz biedna sama .

Baczność ! Za Lwów ! Cel ! Pal !

Tylko mi ciebie mamo ,

tylko mi Polski żal .

Z prawdziwym karabinem

u pierwszych stałem czat ,

o nie płacz nad swym synem ,

że za ojczyznę padł .

Z krwawą na kurtce plamą

odchodzę dumny w dal ...

Tylko mi ciebie mamo ,

tylko mi Polski żal .

Recytator VI :

Polsko nie jesteś ty już niewolnicą ,

łańcuch twych kajdan stał się tym łańcuchem ,

na którym z lochu , co był twą stolicą lat sto

swym własnym dźwignąłeś się duchem .

Dzisiaj wychodzisz po wieku z podziemia ,

z ludów jedyny ty lud czystych dłoni ,

co swych zaborców zdumieniem oniemia ,

iż tym zwycięża jeno , że się broni .

Pieśń „Białe róże”

Recytator VII :

Zanim w ten dzień pogodny

tłumy zatłoczą chodnik ,

nim miasto w sztandarach utonie

i kwiaty wychylą się z okien ,

nim z chrzęstem

środkiem ulicy

przejdą ułańskie konie ,

nim przejdzie konna piechota

żelaznym krokiem .

Pomyśl choć chwilę ,

choć chwilę ,

ile krwi , walk ile

kosztowało zdobycie wolności ,

stworzenie państwa i armii

na tej ziemi , co dziś nas radością

jak chlebem karmi .

Recytator VIII :

Dzisiaj wielka jest rocznica -

Jedenasty listopada ...

Tym , co zmarli za Ojczyznę ,

hołd wdzięczności Polska składa .

Przystrojony portret „Dziadka” ,

wzdłuż ram spływa czarna wstęga ...

Odszedł od nas Wódz w zaświaty -

ból do głębi serca sięga .

Żył dla Polski , walczył za nią ,

na bój krwawy wiódł legiony

stał i orał dla Ojczyzny -

my zbieramy jego plony .

Recytator IX :

Żołnierzyków mamy dzielnych ,

bacznie strzegą granic kraju -

od nas tylko dziś zależy ,

aby było nam jak w raju .

Więc o przyszłość walczmy społem ,

pod sztandarem z Orłem Biały ,

tylko pracą i nauką

przysporzymy Polsce chwały .

Pieśń „Pierwsza brygada” (kolejne trzy zwrotki)

Opracowała mgr Renata Długosz