Pedagogika wychowania integralnego

To propozycja pracy z dzieckiem zorientowanym na dziecko jako podmiot i indywidualność

  1. Twórcy : Heinrich Dauber - prof. Uniwersytetu w Kassel, psychoterapeuta. Twórca „Studium Integralne pomiędzy teorią a polityką” oraz „Obszary uczenia się w przyszłości. Perspektywy pedagogiki humanistycznej”. Neil Postman - prof. Nowojorskiego Uniwersytetu na Manhattanie, antropolog kultury. Twórca książek takich, jak: „nauczanie jako restauracja aktywności”, „Zaginione dzieciństwo”, „Koniec edukacji”

  1. Założenia:

Dziecko jako całość; Respektowanie różnic indywidualnych; Poszanowanie indywidualności; Respektowanie indywidualnego tempa rozwoju; Odpowiedzialna stymulacja zawodowa; Uwzględnienie „miejsca” w rozwoju dziecka; Odwoływanie się do podstawowego sposobu nabywania kompetencji itp.; Aktywne działanie; Sprzyjające warunki ujawnienia potencjału dziecka; Poznanie logiki rozwoju dziecka

Integralne nauczanie:

NAUCZYCIEL:

- organizator i koordynator całokształtu życia i aktywności swojej i dziecka

- inicjator i stymulator procesów rozwojowych i edukacyjnych

- dostarcza pozytywne wzory interakcji i stosunków osobowych

- animator konkretnych sytuacji do procesu uczenia się

DZIECKO:

- w centrum zainteresowania, jako podmiot działający w swoim środowisku społecznym i ekologicznym

- w procesie uczenia korzysta ze swojego zewnętrznego otoczenia, wewnętrznych przeżyć, własnych poglądów, uczuć i wrażeń

E. Misiorna, Dynamika zmian w edukacji wczesnoszkolnej, W: Integracja w edukacji wczesnoszkolnej, Ławica, Poznań 1997, s. 13

B. Śliwerski, Współczesne teorie i nurty wychowania, Impuls. Kraków 1998, s.177-178

E. Misiorna, Dynamika zmian w edukacji wczesnoszkolnej, W: Integracja w edukacji wczesnoszkolnej, Ławica, Poznań 1997, s. 13

E. Misiorna, Dynamika zmian w edukacji wczesnoszkolnej, W: Integracja w edukacji wczesnoszkolnej, Ławica, Poznań 1997, s. 16-23