Skład grupy laboratoryjnej:

1. Mazurek Michał.

2. Piątek Robert.

3. Romanowski Daniel.

1. Wyznaczanie dynamicznej charakterystyki magnesowania (demonstracja).

Układ do demonstracji połączono według poniższego schematu:

0x01 graphic

W metodzie oscylograficznej wyznaczania pętli histerezy jej obraz jest wykreślany w postaci ciągłej krzywej na ekranie oscyloskopu. Do płytek odchylania poziomego oscyloskopu dołączono napięcie proporcjonalne do chwilowej wartości natężenia pola magnetycznego, które jest wywołane przez prąd magnesujący na oporniku połączonym w szereg z uzwojeniem magnesującym. Natomiast do płytek odchylania pionowego dołączono napięcie proporcjonalne do chwilowej wartości indukcji w rdzeniu.

Znając odpowiednie współczynniki proporcjonalności określone parametrami układu, współrzędne geometryczne wybranych punktów obrazu pętli można wyliczyć wartość indukcji i natężenia pola magnetycznego.

Dane te zamieszczam w poniższej tabeli (5.1):

Przekrój czynny rdzenia:

SFe = 13 cm2

Średnia długość linii strumienia w rdzeniu:

l śr. = 44 cm

Rezystancja opornika pomiarowego:

R 1 = 3.9 Ω

Liczba zwojów uzwojenia - wzbudzającego:

- pomiarowego:

z1 = 1100 zw.

z2 = 130 zw.

Parametry układu całkującego:

R2 = 12 kΩ

C2 = 2 μF

Czułość wejścia X oscyloskopu:

SX = 2 V/cm

Czułość wejścia Y oscyloskopu:

SY = 0.5 V/cm

Obraz dynamicznej pętli histerezy na ekranie oscyloskopu:

Hmax = kH * xmax = 320.5 * 3.5 = 1121.75 A/m

HC = kH * xc = 320.5 * 0.2 = 64.1 A/m

Bmax = kB * ymax = 0.284 * 2.5 = 0.71 T

Br = kB * yr = 0.284 * 0.6 = 0.1704 T

2. Badanie nierozgałęzionego obwodu magnetycznego.

Wyznaczanie charakterystyki magnesowania prądem przemiennym.

Schemat połączeń układu do wyznaczania charakterystyki magnesowania:

0x01 graphic
Na kolumnie obwodu magnetycznego umieszczono uzwojenie zasilające i pomiarowe o liczbie zwojów odpowiednio z1 i zp. Układ zasilany jest ze źródła o wymuszeniu napięciowym sinusoidalnym i częstotliwości f.

Wymiary obwodu magnetycznego:

l - długość rdzenia,

a - wymiar poprzeczny rdzenia,

b - grubość pakietu rdzenia,

δ - szerokość szczeliny.

Parametry opisujące obwód magnetyczny są zestawione w tabeli 5.2.

0x08 graphic
z1

---

zp

---

l

[ m ]

S Fe

[ m2 ]

600

1100

0,348

0,00098

Wskutek przepływu zmiennego strumienia w obwodzie magnetycznym w uzwojeniu pomiarowym indukuje się napięcie :

0x01 graphic

gdzie:

0x01 graphic
-czynny przekrój rdzenia ( 0x01 graphic
),

k - współczynnik wypełnienia rdzenia,

a , b, zp - jak wyżej.

Ponadto należy założyć, że współczynnik wypełnienia k=0,9.

Charakterystykę magnesowania Bm = f ( Hm ) obwodu magnetycznego wyznaczamy w układzie pomiarowym ,wykonując pomiary prądu i napięcia po stronie pierwotnej oraz napięcia wtórnego. Wartość maksymalna indukcji magnetycznej Bm wyznacza się na podstawie wskazań woltomierza V ,przyłączonego do uzwojenia zasilającego (pierwotnego) :

0x01 graphic
,

gdzie dodatkowo f to częstotliwość napięcia zasilającego obwód prądem o przebiegu sinusoidalnym (f=50 Hz). Wykorzystując prawo przepływu można obliczyć natężenie pola magnetycznego Hm :

0x01 graphic
,

gdzie ka - współczynnik amplitudy prądu zasilającego,

Im - wartość szczytowa prądu,

lśr - średnia długość drogi strumienia w obwodzie magnetycznym.

Zestawienie wyników pomiarów oraz obliczeń dla trzech różnych grubości szczelin preszpanowych δ przedstawiłem w tabeli 5.3.

Pomiary

Obliczenia

Lp.

U1

[V]

I1

[A]

Up

[V]

ka

---

θm.

[A]

Hm

[A/m]

Φ

[Wb]

Bm

[T]

Hszczeliny

[A/m]

δ = 0

1

110

0.37

193

1.52

337.44

969.66

7.9*10-4

0.806

-

2

100

0.33

175

1.50

297.00

853.45

7.2*10-4

0.731

-

3

90

0.29

158

1.48

257.52

740.00

6.5*10-4

0.660

-

4

80

0.255

140

1.45

221.85

637.50

5.7*10-4

0.585

-

5

70

0.22

122

1.435

189.42

544.31

5.0*10-4

0.510

-

6

60

0.18

105

1.425

153.90

442.24

4.3*10-4

0.439

-

7

50

0.15

87

1.42

127.80

367.24

3.6*10-4

0.364

-

8

40

0.12

69

1.418

102.10

293.39

2.8*10-4

0.288

-

9

30

0.10

52

1.417

85.02

244.31

2.1*10-4

0.217

-

10

20

0.06

34

1.415

50.94

146.38

1.4*10-4

0.142

-

δ = 0.4

11

110

0.76

176

1.41

642.96

1847.59

7.2*10-4

0.735

473.00

12

100

0.67

160

1.41

566.82

1628.79

6.6*10-4

0.669

430.53

13

90

0.60

143

1.41

507.60

1458.62

5.9*10-4

0.598

384.84

14

80

0.54

128

1.41

456.84

1312.76

5.2*10-4

0.535

344.29

15

70

0.46

112

1.41

389.16

1118.28

4.6*10-4

0.468

301.18

16

60

0.40

95

1.41

338.40

972.41

3.9*10-4

0.397

255.48

17

50

0.32

78

1.41

270.72

777.93

3.2*10-4

0.326

209.79

18

40

0.26

63

1.41

219.96

632.07

2.6*10-4

0.263

169.25

19

30

0.20

46.5

1.41

169.20

486.21

1.9*10-4

0.194

124.85

20

20

0.12

31

1.41

101.52

291.72

1.3*10-4

0.130

83.66

δ = 0.7

21

110

0.87

172

1.41

736.02

2115.00

7.0*10-4

0.719

796.23

22

100

0.78

155

1.41

659.88

1896.21

6.4*10-4

0.648

717.60

23

90

0.70

149

1.41

592.20

1701.72

6.1*10-4

0.623

689.91

24

80

0.62

123

1.41

524.52

1507.24

5.0*10-4

0.514

569.21

25

70

0.54

108

1.41

456.84

1312.76

4.4*10-4

0.451

499.44

26

60

0.46

92

1.41

389.16

1118.28

3.8*10-4

0.384

425.24

27

50

0.39

77

1.41

329.94

948.10

3.2*10-4

0.322

356.58

28

40

0.30

61

1.41

253.80

729.31

2.5*10-4

0.255

282.39

29

30

0.22

46

1.41

186.12

523.33

1.9*10-4

0.192

212.62

30

20

0.14

30

1.41

118.44

340.35

1.2*10-4

0.125

138.43

Przykładowe obliczenia dla pomiaru nr 2:

Θm= I1 * z1 * ka = 0.33 * 600 * 1.5 = 297.0 A

lśr = 0.348 m

Hm = Θm / lśr = 297.0 / 0.348 = 853.45 A/m

Bm = Up / ( 4.44 * f * zp * SFe ) = 175 / ( 4.44 * 50 * 1100 * 0.00098 ) = 0.731 T

Φ = Bm * SFe = 0.731 * 0.00098 = 7.2*10-4 Wb

Dodatkowo dla obwodów magnetycznych ze szczelinami 0.4mm i 0.7mm liczyłem Hszczeliny korzystając ze wzorów:

Hszczeliny = ( Bm * lp * SFe ) / ( μ0 * lFe * Sp )

Sp = (a + δ ) * ( b + δ )

a = 0.037 m

b = 0.037 m

lp = δ

Współczynnik amplitudy odczytałem z charakterystyk odpowiadającym różnym długościom szczeliny w obwodzie magnetycznym, które udostępnił nam prowadzący ćwiczenia laboratoryjne.

Na podstawie tabeli 5.3 wykreśliłem charakterystyki Bm = f ( Hm ), które dołączyłem wykonane na papierze milimetrowym.

3. Badanie rozgałęzionego obwodu magnetycznego.

Schemat 3-kolumnowego symetrycznego obwodu magnetycznego:

0x01 graphic
gdzie : z1-uzwojenie zasilające,

zp1,zp2,zp3-uzwojenia pomiarowe

l1,l2,l3-dlugosci rdzenia pomiędzy punktami „a” i „b”.

Schemat zastępczy obwodu magnetycznego trójkolumnowego rdzenia:

0x01 graphic

Dla obwodu z rysunku powyżej możemy zapisać:

0x01 graphic

przy czym napięcie magnetyczne między punktami „a” i „b” wzdłuż drogi l1 i l2 wynosi :

0x01 graphic

Schemat układu pomiarowego:

0x01 graphic

V1 -woltomierz elektromagnetyczny napięcia skutecznego , mierzący napięcie na uzwojeniu

zasilającym ;

A - amperomierz elektromagnetyczny mierzący natężenie skuteczne prądu zasilającego;

Up1, Up2, Up3 - napięcia wskazywane na elektromagnetycznych woltomierzach napięcia

skutecznego Vp1,Vp2,Vp3 ;

z1 - uzwojenie zasilające;

zp1, zp2, zp3 - uzwojenia pomiarowe.

Parametry elementów układu są zestawione w tabeli 5.4.

z1

---

zp1

---

zp2

---

zp3

---

S1

[m2]

S2

[m2]

S3

[m2]

l1

[m]

l2

[m]

l3

[m]

324

566

566

566

0,0019872

0,0019872

0,0019872

0,183

0,473

0,473

Wartości strumieni w poszczególnych gałęziach obwodu są obliczone ze wzoru:

0x01 graphic

przy czym i = 1, 2, 3.

Wykorzystując wartość strumienia w środkowej kolumnie można obliczyć wartość indukcji w tejże kolumnie:

0x01 graphic

Dla wyznaczenia charakterystyki magnesowania obwodu, należy wartości natężenia pola magnetycznego obliczyć ze wzoru:

0x01 graphic

przyjmując średnią długość drogi strumienia 0x01 graphic
.

Zmieniając napięcie zasilające dokonałem pomiaru prądu i napięć na poszczególnych uzwojeniach.

Wyniki pomiarów, jak i obliczeń zestawiłem w tabeli 5.5.

Tabela 5.5:

Lp.

I1

[A]

ka

---

u1

[V]

Up1

[V]

Up2

[V]

Up3

[V]

Hm

[A/m]

Φ1

[Wb]

Φ2

[Wb]

Φ3

[Wb]

Bm

[T]

1

0.050

1.425

30

52

24

24

20.45

4.0*10-4

1.8*10-4

1.8*10-4

0.201

2

0.072

1.430

50

86

40

40

29.55

6.6*10-4

3.1*10-4

3.1*10-4

0.333

3

0.098

1.450

70

120

56

56

40.78

9.2*10-4

4.3*10-4

4.3*10-4

0.464

4

0.120

1.475

80

136

64

64

50.80

10.5*10-4

4.9*10-4

4.9*10-4

0.526

5

0.128

1.490

90

156

72

72

54.73

12.0*10-4

5.5*10-4

5.5*10-4

0.603

6

0.142

1.525

100

172

80

80

62.15

13.2*10-4

6.1*10-4

6.1*10-4

0.665

7

0.161

1.575

110

188

88

88

72.77

14.5*10-4

6.8*10-4

6.8*10-4

0.727

8

0.186

1.650

120

208

100

100

88.07

16.0*10-4

7.9*10-4

7.9*10-4

0.805

Charakterystyka współczynnika amplitudy prądu dla różnych jego wartości została podana przez prowadzącego ćwiczenia laboratoryjne.

Przykładowe obliczenia:

lśr = 1.129 m

Hm = ( ka * I1 * z1 ) / lśr = ( 1.525 * 0.142 * 324 ) / 1.129 = 62.15 A/m

Φ1 = Up1 / ( 4.44 * f * zp1 ) = 172 / ( 4.44 * 50 * 586 ) = 13.2*10-4 Wb

Bm = Φ1/ s1 = 13.2*10-4 / 0.0019872 = 0.665 T

Na podstawie obliczonych wartości Bm i Hm można wyznaczyć charakterystykę magnesowania obwodu Bm = f ( Hm ) :

Na wykreślonej charakterystyce magnesowania obrałem trzy punkty A, B, C, które odpowiadają wartościom B i H zamieszczonym w tabeli 5.5.

3.Sprawdzenie I prawa Kirchoffa dla obwodów magnetycznych.

Sprawdzenie I prawa Kirchoffa przeprowadzane jest poprzez obliczenie sumy strumieni z uwzględnieniem ich znaku dla punktów A, B, C na krzywej magnesowania ,przy czym :

0x01 graphic

oraz:

0x01 graphic

Wyniki obliczeń zestawiłem w tabeli 5.6.

0x08 graphic
Pkt. na charakterystyce

Φ1

[Wb]

Φ2

[Wb

Φ3

[Wb]

ΔΦ

[Wb]

ΔΦ%

[%]

A.

4.0*10-4

1.8*10-4

1.8*10-4

0.4*10-4

10

B.

9.2*10-4

4.3*10-4

4.3*10-4

0.6*10-4

6.5

C.

16.0*10-4

7.9*10-4

7.9*10-4

0.2*10-4

1.3

4.Sprawdzanie II prawa Kirchoffa dla obwodów magnetycznych.

Sprawdzanie II prawa Kirchoffa przeprowadzane jest w oczku obwodu wzdłuż drogi „l1” i „l2” dla punktów A, B, C na krzywej magnesowania .Wykorzystując wartości strumieni indukcji z tabeli 5.5 można określić indukcje magnetyczne w poszczególnych elementach obwodu, zaś z krzywej magnesowania odpowiadające im wartości natężenia pola magnetycznego.

Błąd względny obliczany jest ze wzoru :

0x01 graphic

Wyniki obliczeń zestawione są w tabeli 5.7.

Tabela 5.7:

Pkt.

ch-ki

Φ1

[Wb]

Φ2

[Wb]

B1

[T]

B2

[T]

H1

[A/m]

H2

[A/m]

A.

4.0*10-4

1.8*10-4

0.181

0.082

18.6

9.8

B.

9.2*10-4

4.3*10-4

0.417

0.195

38.1

20.2

C.

16*10-4

7.9*10-4

0.725

0.358

71.2

33.1

Pkt.

ch-ki

Uμ1 = H1*l1

[A]

Uμ2 = H2*l2

[A]

θobl = Uμ1+Uμ2

[A]

θdane = I1*ka*z1

[A]

Δθ%

[%]

A.

3.4

4.66

8.06

23.085

65.1

B.

6.97

9.55

16.52

46.040

64.1

C.

13.03

15.66

28.69

99.436

71.1

Przy uzupełnianiu rubryk tabeli korzystałem z następujących wzorów:

B1 = Φ1 / s1

B2 = Φ2 / s2

s1 = s2 = 0.002208 m2

5.Obliczenie parametrów schematu zastępczego .

Jeśli jest znana charakterystyka magnesowania obwodu oraz jego wymiary, można określić parametry schematu zastępczego, po czym przekształcając go obliczyć strumienie w gałęziach obwodu przy zadanym wymuszeniu .Wykorzystując wyniki pomiarów i obliczeń z tabel 5.4 i 5.5 można wyznaczyć przenikalności magnetyczne poszczególnych gałęzi obwodu:

0x01 graphic

a następnie ich reluktancje:

0x01 graphic

dla i=1,2,3.

Powyższe wzory pozwalają określić reluktancje gałęzi połączonych równolegle:

oraz reluktancje zastępczą obwodu :

0x01 graphic
.

Następnie można obliczyć strumień 0x01 graphic
:

0x01 graphic

a także napięcie magnetyczne 0x01 graphic
oraz pozostałe strumienie 0x01 graphic
i 0x01 graphic
:

0x01 graphic

Powtórnie można sprawdzić I prawo Kirchoffa w węźle obwodu magnetycznego o określić popełniony b --> [Author:MK。ɴč] łąd 0x01 graphic
. Przy czym :

0x01 graphic

Wyniki obliczeń są zestawione w tabeli 5.8.

Tablica 5.8:

Pkt.

ch-ki

μ1

[H/m]

μ2

[H/m]

μ3

[H/m]

Rμ1

[1/H]

Rμ2

[1/H]

Rμ3

[1/H]

Rμab

[1/H]

[1/H]

A.

9.4*10-3

6.7*10-3

6.7*10-3

8836.1

32048.9

32048.9

16024.5

24860.6

B.

11.1*10-3

9.7*10-3

9.7*10-3

7499.2

22086.2

22086.2

11043.1

18542.3

C.

10.2*10-3

11*10-3

11*10-3

8160.7

19444.8

19444.8

9722.4

17883.1

Pkt.

ch-ki

Φ1

[Wb]

Uμab

[A]

Φ2

[Wb]

Φ3

[Wb]

ΔΦ

[Wb]

Φ%

[%]

A.

9.3*10-4

14.9

4.6*10-4

4.6*10-4

0.1*10-4

1.1

B.

24.8*10-4

27.4

12.4*10-4

12.4*10-4

0.0

0.0

C.

55.6*10-4

54.1

27.8*10-4

27.8*10-4

0.0

0.0

6.Wyznaczanie graficzne charakterystyki Φ = f ( I * z ) obwodu.

Na podstawie wyników pomiarów i obliczeń z tabeli 5.5 oraz wymiarów obwodu należy wyznaczyć charakterystyki poszczególnych gałęzi Φ1 = f ( Uμ1 ), Φ2= f ( Uμ2 ), Φ3 = f(U μ3). Następnie należy odpowiednio sumując je wyznaczyć charakterystykę łączną Φ = f ( I * z ).

Powyższe charakterystyki dołączyłem wykonane na papierze milimetrowym.

Wyniki obliczeń charakterystyk poszczególnych gałęzi obwodu przedstawia tabela 5.9.

Lp.

Φ1

[Wb]

Uμ1

[A]

Φ2

[Wb]

Uμ2

[A]

Φ3

[Wb]

Uμ3

[A]

1

4.0*10-4

3.37

1.8*10-4

3.92

1.8*10-4

3.92

2

6.6*10-4

4.85

3.1*10-4

5.89

3.1*10-4

5.89

3

9.2*10-4

6.70

4.3*10-4

8.10

4.3*10-4

8.10

4

10.5*10-4

8.40

4.9*10-4

10.14

4.9*10-4

10.14

5

12.0*10-4

9.03

5.5*10-4

10.69

5.5*10-4

10.69

6

13.2*10-4

10.22

6.1*10-4

12.21

6.1*10-4

12.21

7

14.5*10-4

12.03

6.8*10-4

14.58

6.8*10-4

14.58

8

16.0*10-4

14.51

7.9*10-4

18.51

7.9*10-4

18.51

z

Tabela 5.2.

Tabela 5.6.