Organizacja i normowanie pracy, semestr 3, ORNOP, ORNOP opracowanie ladne, burdel sciagi itd


  1. Wymień rezerwy wzrostu wydajności pracy.

Zestawienie rezerw wydajności pracy pozwala ocenić jak bardzo skomplikowana jest sprawa obiektywnej oceny poziomu wydajności pracy ludzkiej, czynniki natury subiektywnej (ludzkiej), jak i obiektywnej (poza sferą ludzką) powodują, że wahania wydajności występują przy każdej pracy u każdego pracującego.

Rezerwy wzrostu wydajności pracy dzielimy na intensywne i ekstensywne. Intensywne można podzielić na:

1) rezerwy wzrostu indywidualnej wydajności pracy robotnika warunkowane

  1. cechami osobistymi,

  2. stosunkami międzyludzkimi,

  3. czynnikami psychologicznymi,

  4. czynnikami organizacyjnymi;

2) Rezerwy wynikające ze zmniejszenia pracochłonności produkcji warunkowane

  1. konstrukcją wyrobu (stopień modernizacji i unifikacji, wymagania jakościowe, stopień zmienności części i zespołów, ukształtowanie części i zespołów),

  2. technologią wytwarzania (nowoczesność procesów technologicznych, stopień oprzyrządowania i jego sprawności, przodujące metody pracy, usytuowanie i warunki otoczenia stanowisk roboczych, transport wewnętrzny);

  3. organizacją pracy i produkcji (racjonalna organizacja pracy i obsługa stanowisk roboczych, specjalizacja produkcji, typizacja technologii, planowanie wykonawcze i kontrola przebiegu produkcji)

3) rezerwy warunkowane lepszym wykorzystaniem czasu, do których zalicza się również 2c) 

Do ekstensywnych rezerw zaliczamy:

  1. rezerwy wynikające z niewykorzystania pełnego czasu pracy maszyny i urządzeń

  2. rezerwy wynikające z niewykorzystania pełnego czasu zmian roboczych

  3. rezerwy wynikające z niewykorzystania pełnego czasu dyspozycyjnego robotnika w czasie zmiany

  4. rezerwy wynikające z niewykorzystania pełnej obsady zmian roboczych

  5. rezerwy wynikające ze zlikwidowania produkcji złej jakości (braki)

  6. rezerwy wynikające ze zlikwidowania odchyleń od procesu technologicznego

  7. rezerwy wynikające ze skrócenia przestojów remontowych maszyn i urządzeń

 oraz rezerwy warunkowane lepszym wykorzystaniem czasu, które dzielą się na 2c) 

  1. Cele i zadania badania metod pracy:

Cele badań metod pracy to:

  1. usprawnienie procesu pracy, zmniejszenie jej pracochłonności i czasochłonności

  2. racjonalizacja przestrzennego usytuowania stanowisk pracy i całych jednostek organizacyjnych

  3. ekonomika wysiłku ludzkiego i zmniejszenie niepotrzebnego zmęczenia

  4. lepsze wykorzystanie materiałów, narzędzi pracy i energii

  5. poprawa bezpieczeństwa i higieny pracy

Zadania badań metod pracy:

  1. poprawa warunków pracy drogą pozainwestycyjną

  2. obniżenie kosztu własnego pracy przy wzroście zarobków pracowników

  3. podniesienie wydajności pracy

  4. podnoszenie kwalifikacji pracowników, jakości pracy i polepszenie stosunków międzyludzkich

  1. Zakres badania i usprawnienia pracy 

Badanie i usprawnienie pracy obejmuje

a) Badanie metod pracy

- analiza wstępna stanu istniejącego

- rejestracja stanu istniejącego

- krytyczna ocena, analiza i wnioski

- projektowanie usprawnień

- wdrażanie usprawnień

- utrzymanie usprawnień

b) Badanie czasu pracy

- mierzenie i racjonalizowanie czasu pracy

- normowanie czasu pracy

c) Kwalifikowanie / taryfikowanie/ pracy

- systematyzacja prac

- ustalanie złożoności i uciążliwości wykonywania pracy 

Wynika z tego, iż:

    1. badanie metod - to systematyczne rejestrowanie, analizowanie i krytyczna ocena istniejących lub proponowanych sposobów wykonania pracy oraz opracowanie i wprowadzenie w życie metod bardziej efektywnych i łatwiejszych,

    2. Badanie czasu pracy - to pomiar czasu trwania poszczególnych czynności, usprawnienie procesu pracy pod kątem skrócenia czasu jej trwania oraz ustalenie najbardziej optymalnych wielkości czasu trwania czyli ustalenie normy.

  1. Jakie narzędzia stosujemy do rejestracji stanu istniejącego?

W zależności od rodzaju i stopnia złożoności procesu pracy stosuje się dla potrzeb rejestracji i analizy ustaloną technikę obejmującą:

  1. symbole graficzne

  2. formularze rejestrujące

  3. sposób zapisów

Symbole graficzne ułatwiają lakoniczne zarejestrowanie procesu pracy, jego analizę, porównania projektowanych wariantów rozwiązania usprawnienia oraz wybór spośród nich rozwiązania optymalnego.

Podstawowym formularzem rejestracyjnym jest karta przebiegu czynności, na której przedstawia się kolejność czynności występujących w czasie przebiegu procesu pracy, zapisujące jednocześnie symbolami wszystkie czynności i zdarzenia będące przedmiotem obserwacji z wyszczególnieniem ilości oraz czasów trwania czynności lub zdarzeń i długości dróg transportowych. Natomiast określony sposób zapisów wymaga podania: ilości przedmiotów pracy, krótkiego określenia czynności, odległości przebywanej przez wykonawcę lub przedmiot pracy, czasu trwania czynności, symbolu czynności oraz dodatkowych uwag. Symbole graficzne postawione w kolumnach poszczególnych symboli łączy się odcinkami linii prostej. 

Kartę przebiegu czynności oraz inne związane z nią dokumenty (formularze rejestracyjne) sporządzamy również dla metody usprawnionej (proponowanej, projektowanej) i wówczas porównanie danych obrazujących metodę dotychczasową z danymi usprawnionej pozwala ustalić wynikającej z usprawnienia efekty.

Odmianą i uzupełnieniem karty przebiegu czynności są:

- karta czynności osobowo-maszynowych - umożliwia harmonizację prac wykonywanych jednocześnie przez człowieka i maszynę,

- karta czynności obu rąk,

- karta czynności zespołowych -- jej istotą jest graficzne ujęcie czasu pracy czasu postoju poszczególnych członków zespołu i maszyn w celu uzyskania poglądu na wzajemne powiązanie czynności wykonawczych przez indywidualnych wykonawców i na stopień wykorzystania przez nich czasu normowanego.

- wykres przebiegu i wykres sznurkowy

  1. Jakie stosujemy techniki do poszukiwania usprawnień?

- burza mózgów- zbiorowe poszukiwanie pomysłów mogących stanowić podstawę do rozwiązania problemów, w atmosferze całkowitej swobody i niewielkim gronie osób. Prowadzący określa tylko istotę problemu do rozwiązania i pozostawia swobodę do podawania pomysłów. Jeden pomysł może być źródłem wielu nowych pomysłów

-technika wymuszonych skojarzeń - stworzenie nowych pomysłów przez wymuszone skojarzenie dwóch lub więcej normalnie niełączących się obiektów. Rozróżnia się trzy odmiany tej techniki: 1) Katalog( wybiera się losowo dwa obiekty lub więcej z dowolnego katalogu czy słownika i rozważa się je łącznie poszukując nowych pomysłów). 2) Spis (sporządza się listę obiektów, związanych z rozpatrywaniem zagadnieniem i następnie każdy z nich kojarzy się z każdym pozostałym na liście). 3) Ustalony obiekt (rozważane obiekty są celowo dobrane; jeden z nich jest wiodący. Następnie obiekt ten jest kojarzony z przypadkowo dobranym obiektem z najbliższego sąsiedztwa)

- techniki analityczne - wykorzystują logiczne podejście burzy mózgów. 3 odmiany: 1) Lista cech (sporządza się zestawienie cech, jakie ma lub powinien mieć obiekt, a następnie podejmuje się próbę ich zmiany). 2) Analiza morfologiczna (analiza struktury budowy lub konstrukcji badanych obiektów. Zmiennie niezależne związane z omawianym problemem wpisywane są do tablicy. Następuje wzajemne skojarzenie zmiennych z pewnym rozwiązaniem problemu). 3) Metoda wejście-wyjście ( analiza wszystkich wyników przemiany różnych wejść na wyjścia ( pożądany wynik końcowy)

- technika pytań kontrolnych- sporządza się odpowiednie listy pytań, na które indywidualnie lub zespołowo szuka się odpowiedzi i w ten sposób poszukuje nowego rozwiązania.

  1. Co może być rezultatem badania i usprawnienia pracy?

- eliminacja zbędnych operacji

- połączenie dwóch lub więcej operacji

- zmiana miejsca wykonywania operacji, wyeliminowania zbędnego transportu

- uporządkowanie kolejności operacji

- zmiana osoby wykonawcy

- uproszczenie sposobu wykonywania operacji itp.

  1. Etapy usprawniania pracy:

- proces poszukiwania usprawnień i wyboru usprawnień (wpierw przeprowadzenie wnikliwej oceny krytycznej i analizy metody dotychczasowej)

- projektowanie usprawnień - polega na optymalnym rozmieszczeniu w czasie i przestrzeni czynności charakteryzujących daną metodę. Sporządzenie karty przebiegu czynności dla nowej metody.

- wdrażanie usprawnionej metody pracy - opracowanie sprawozdania; jeśli oszczędnie, to sprawozdanie przedkłada się kierownictwu do aprobaty. Następnie należy przedyskutować nową metodę z pracownikami - wykonawcami pracy.

- utrzymanie usprawnionej metody pracy - oficjalne wprowadzenie nowej metody i ustanowienie sposobów kontroli przestrzegania i wykonywania pracy wg nowej metody.

8. Omów strukturę czasu roboczego.

Czas roboczy, ogólnie rzecz biorąc, dzielimy na Tpzm - czas przygotowawczo-zakończeniowy (czas związany z rozpoczęciem pewnego zadania roboczego i czas związany z jego zakończeniem), Tjm - czas jednostkowy maszynowy i Tx - czas strat.(może nastąpić z winy maszyny Txm, naszej winy Txi bądź niekoniecznie Txot).

Tjm dzielimy na Txm- czas strat z winy maszyny oraz Tj- czas jednostkowy, a wśród nich: Tw - czas wykonania (Tg - czas główny, związany z bezpośrednim działaniem maszyny na przedmiot + Tp- czas pomocniczy), Tu - czasy uzupełniające (To - czas obsługi stanowiska roboczego Tf - czas na potrzeby fizjologiczne), Tbt [?nie wiem co to jest?]

9. Omów strukture tech normy czasu Nie wiem już jaka powinna być odp.

Poniżej w tych {{{____}}} jest coś napisane omylnie, ale już nie kasowałam tego, może się przyda.

Jeszcze pomyśle nad tym JA TEŻ NIE WIEM JAK TO POWINNO BYĆ! <KAROLINA>

Norma czasu składa się zarówno z czasu pracy jak i czasu przerw.

Elementem normowanym czasu roboczego jest czas przewidziany na wykonanie pracy niezbędnej oraz czas zarezerwowany na przerwy uzasadnione.

{{{{Czas normowany obejmuje te elementy czasu roboczego, które są zaliczane do normy pracy, jako uzasadnione w danych warunkach organizacyjno-technicznych uwzględniające warunki bezpieczeństwa i higieny pracy.

Z punktu widzenia okresów czynnego udziału człowieka/maszyny w procesie produkcyjnym czas pracownika/maszyny dzieli się ogólnie na:

*czas pracy [okres czasu, w którym pracownik/maszyna znajdują się w stanie czynnym.

Jeśli chodzi o człowieka stan czynny może wyrazić się zarówno w postaci wykonywania czynności fizycznych, jak i umysłowych.]

*czas przerw (bezczynności) [okres czasu, w którym stan czynny nie występuje] }}}}}

10. Omów warunki umożliwiające normowanie pracy.

Warunki umożliwiające ustalenie norm czasu pracy na obrabiarkach składają się

*znajomość charakterystyki obrabiarek i schematów kinematycznych ich ruchów roboczych.

*stałe badanie i zbieranie danych instrukcyjnych o doborze parametrów obrabkowych

*jednoznacznie dające się określić powiązania czynności obsługowych robotnika z pracą obrabiarki

*typowość czynności obsługowych robotnika

*posiadanie zbadanych i wypróbowanych normatywów czasu na typowe czynności robocze pracownika

*stałe aktualizowanie danych statystycznych o przypadkach i nieregularnie zachodzących przerwach w pracy stanowisk.

11. Cele i zadania normowania pracy.

Podstawą normowania pracy jest analiza i racjonalizacja wykonania każdego normowanego zadania roboczego. Normowanie pracy to badanie tej pracy i ewentualne jej usprawnianie.

Cele:

*Umożliwianie planowania, koordynowania i kontroli przebiegu produkcji, określenie zdolności produkcyjnych komórek, określenie długości cykli produkcyjnych wyrobów, określenie wielkości zatrudnienia.

*Racjonalizowanie wynagrodzenia za pracę

*Racjonalizowanie i usprawnianie procesów pracy najbardziej pracochłonnych

*Umożliwienie określenia kosztów pracy przez określenie czas zaangażowania pracowników i maszyny.

Zadania:

*badanie zjawisk psycho-fizjologicznych człowieka, zachodzących w czasie jego pracy

*śledzenie postępu technicznego oraz osiągnięcie przodujących robotników i racjonalizatorów produkcji i rozpowszechnianie ich

*ustalenie form współpracy w pracach zespołowych

*przyswajanie wyników nadań naukowo-technicznych i usprawnień w dziedzinie eksploatacji narzędzi i maszyn

*badanie i stawianie wniosków, co do usprawnień organizacyjno-obsługowych stanowiska pracy, mających na celu usunięcie strat czasu i jego lepsze wykorzystanie

*opracowanie normatywów, metod i innych środków pomocniczych potrzebnych do przeprowadzenia obliczeń norm czasu w sposób szybki i dokładny.

12. Rodzaje norm pracy.

Norma pracy (norma zadania roboczego) -jest to jednostkowy miernik pracy, wyrażający w określonych jednostkach nakład pracy ustalony do wykonania danego zadania roboczego w określonych warunkach, uznanych za niezbędne ze względów technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych oraz uwzględniających wymagania stawiane przez fizjologię pracy.

Normy pracy mogą być jako normy:

  1. Czasu pracy t jako ilość czasu wyznaczona na realizowanie danego zadania roboczego,

  2. ilości wyrobu N (wydajności) określające ilości produktu pracy w jednostkach naturalnych [kg,m,l] wyznaczone do wykonania w jedn. czasu t*N=1

  3. Obsługi (zespół obowiązków) określające ilość urządzeń, jaką wyznacza się do obsługi jednemu pracownikowi lub zespołowi pracowników realizujących na tych urządzenia określone zadania robocze

  4. Obsady (zespół pracowników) określające liczebność zespołu pracowników tworzących jedną obsadę, która jest na stałe przydzielona do obsługi określonych urządzeń z odpowiednimi obowiązkami nadzorczymi.

Pyt 13Co to są przerwy uzasadnione i nieuzasadnione?

przerwa- okres czasu, w którym nie występuje stan czynny

- czas pokryty - czas trwania tego elementu pracy, który jest wykonywany równolegle z innym- traktowanym jako zasadniczy, według którego określa się długość czasu trawnia badanego elementu roboczego procesu produkcyjnego

- czas niepokryty- obejmuje elementy czasu, które wyznaczają czas wykonania zadania roboczego lub które w sume tworzą czas trwania zadania roboczego

-dyscypliny czasu pracy, np. spóźnienie do pracy, nieusprawiedliwiona nieobecność

- dyscypliny technologicznej, np. awaria powstała w skutek niewłaściwej eksploatacji urządzenia

- bezpieczeństwa pracy np. bezczynność powstała wskutek wypadku przy pracy

-organizacyjno-technicznych, np. niewłaściwa organizacja pracy, brak materiału, awaria maszyn, brak prądu

- technologicznych -wynikających z realizacji kolejnych faz procesu technologicznego

Pyt 14 Omów metody normowania czasu

NORMY SUMARYCZNE

NORMY ANALITYCZNE

-normatywy czasowe poszczególnych elementów pracy wchodzących w skład zadania roboczego

-znane możliwości rachunkowe określające czas główny pracy

Metoda najbardziej rozpowszechniona, uwagę skupia na przeanalizowaniu i wycenieniu elementów czasu wykonania przez podział na zabiegi technologiczne; dla każdego zabiegu ustala się czas główny tg i pomocniczy tp

- wszystkie ruchy potrzebne do wykonania pracy są zestawione

-każdy ruch opisany zostaje pod względem rodzaju (jaka część ciała go wykonuje, droga, liczba cech swobody)

-odczytanie z tablic normatywów wartości czasów dla każdego ruchu

-zsumowanie poszczególnych czasów

Istnieje szereg jej odmian (np. MTA-analityczne cechy ruchów, MTM, DTM, BMT,metoda Engstroma, metoda Holmesa, polska BMP)

Pyt 15 Omów metody sumaryczne

Sumaryczne metody normowania czasu zadania roboczego - normę czasu wykonania zadania roboczego ustala się sumarycznie, bez rozbijania tegoż zadania na elementy składowe i przeprowadzania analizy poszczególnych elementów pracy (analizy warunków technicznych). Stosowane w przypadkach, gdy przewidywany nakład pracy na ustalenie norm metodami analitycznymi byłby niewspółmiernie duży i nie byłby ekonomicznie celowy (np. ustalanie norm na roboty występujące sporadycznie- typowe dla produkcji jednostkowej).

Wady:

- brak cech postępowości

- brak możliwości ustalenia wpływu określonych warunków technicznych na przebieg pracy i czas wykonania zadania

- brak gwarancji, że wielkość norm pracy ustalonych tą metodą będzie dostatecznie dokładna

Zalety:

- stosunkowo niewielki pracy

Zastosowanie:

- opracowanie wstępnych projektów organizacyjnych

- orientacyjne obliczanie kosztu robocizny

- obliczenie czasu trwania robót

Pyt 16Omów metody analityczne normowania.

Metody analityczne normowania czasu zadania roboczego- rozłożenie normowanego zadania roboczego na składowe elementy i ustalenie dla każdego z nich właściwych warunków i czasu wykonania uwzględniając możliwości produkcyjne stanowiska i doświadczenie pracowników. Metoda ta zakłada, że:

- każdą pracę można podzielić na mniejsze jej elementy

- liczba rodzajów takich elementów jest ograniczona (mimo różności robót)

- wydzielone elementy pracy są od siebie niezależne i czasy ich wykonywania można sumować

-normatywy czasowe poszczególnych elementów pracy wchodzących w skład zadania roboczego

-znane możliwości rachunkowe określające czas główny pracy

Metoda najbardziej rozpowszechniona, uwagę skupia na przeanalizowaniu i wycenieniu elementów czasu wykonania przez podział na zabiegi technologiczne; dla każdego zabiegu ustala się czas główny tg i pomocniczy tp

- wszystkie ruchy potrzebne do wykonania pracy są zestawione

-każdy ruch opisany zostaje pod względem rodzaju (jaka część ciała go wykonuje, droga, liczba cech swobody)

-odczytanie z tablic normatywów wartości czasów dla każdego ruchu

-zsumowanie poszczególnych czasów

Istnieje szereg jej odmian (np. MTA-analityczne cechy ruchów, MTM, DTM, BMT,metoda Engstroma, metoda Holmesa, polska BMP)

17. Jaki jest zakres zastosowania ruchów elementarnych i jakie przesłanki ich stosowania?

Zakres zastosowania metod ruchów elementarnych obejmuje między innymi:

Przesłankami są natomiast:

Metody ruchów elementarnych mogą być wykorzystane bezpośrednio do ustalania norm czasu. W tym celu trzeba normowany proces pracy lub jego fragment rozłożyć na elementy składowe i zapisać go za pomocą symboli - odpowiedniej metody MTM. Jako przykład mogą posłużyć zapisy zawarte w tabl. 7.4 i 7.5. Suma czasów (nie pokrytych) odpowiadająca zapisanym symbolom jest czasem wykonania dla analizowanego procesu lub jego fragmentu. Dodając do otrzymanego w ten sposób czasu wykonania czas uzupełniający, otrzymujemy czas jednostkowy. Często niektóre czynności człowieka nie są swobodne, fakt ten należy uwzględnić w obliczeniach norm czasu.

18. Scharakteryzuj w skrócie metodę MTM1

MTM1 opłaca się stosować przy produkcji masowej lub wielkoseryjnej. MTM1 odpowiedni jest dla zadania roboczego trwającego do 0,5min obejmującego ruchy elementarne.

W metodzie tej rozróżnia się 21 elementów pracy (ruchów). Są one jednocześnie określone i charakteryzowane. Ich opis, wraz z odpowiadającymi im normatywnymi wartościami czasu, jest zawarty w tablicach:

- Tablica ruchów jednoczesnych

- Tablice: Sięgnąć, Przemieścić, Obrócić, Ruch korby, Nacisnąć, Chwycić, Puścić, Umiejscowić, Rozdzielić, Przesunąć spojrzenie, Przyjrzeć się, Pozostałe ruchy

Elementy pracy MTM1 są określone przez:

- definicję charakteryzująca istotę elementu pracy i warunki jego występowania,

- parametry wpływające na czas trwania elementu pracy, czyli wielkość ruchu, dokładność i wysiłek,

- symbol literowo-cyfrowy (z ang).

W metodzie MTM1 elementy pracy są opisane symbolami w trzech grupach:

  1. elementy pracy kończyn górnych: Sięgnąć R, Przemieścić M, Obrócić T, Ruch korby C, Nacisnąć AP, Chwycić G, Puścić RL, Umiejscowić P, Rozdzielić D

  2. elementy pracy oczu: Przesunąć spojrzenie ET, Przyjrzeć się EF

  3. elementy pracy ciała i kończyn dolnych:

Każda pozycja normatywna opisana jest literowo i cyfrowo. Opis taki jest jednoznaczny, daje duże korzyści, chociaż wymaga zapamiętania wszystkich ruchów i ich symboli oraz sposobu identyfikacji w toku przeprowadzania analizy procesu pracy.

19. Scharakteryzuj metodę BMP.

Jest to ulepszona metoda MTM-2.

Do najważniejszych nowości wprowadzonych przy budowie metody BMP należą:

Metoda ta na skutek wprowadzonych zmian do MTM-2 umożliwia stosowanie metody BMP również w przypadku ruchów krótkich i przed­miotów małych oraz obniża granicę dolną stosowalności metody do wartości 0,5 minuty czasu wykonania operacji, przy zachowaniu warunku dokładności określania czasów 25% przy ufności 95%.

Metoda ta powinna być stosowana do: projektowania organizacji i metod pracy, opracowania norm pracy, opracowania normatywów, bada­nia koncepcji wyrobów,badania i usprawnienia istniejącego procesu pracy

Metoda BMP oparta jest na metodzie MPM poprzez odpowiednie scalenie ruchów7, odpowiadających im sytuacji pracy i czasów, wprowa­dzenie szacowania długości ruchów i ciężarów /zamiast dokładnego pomiaru/ oraz szacowanie zakresów długości ruchów.

Metoda BMP posiada niewielką ilość ruchów, nawet w tej ilości można złożyć każdą pracę ręczną. Opis karty metody BMP Ruchy występujące w BMP są następujące:

  1. Wziąć

  2. Umieścić

  3. Nacisnąć /łub rozdzielić/

  4. Przechwycić

  5. Dostrzec lub decydować

  1. Ruch stopy

  2. Zniżenie ciała z wyprostowaniem

  3. Wykonanie kroku

Czasy tych ruchów wyznaczone są dla przeciętnego wykonawcy, który ustaloną metodę pracy stosuje ze średnią wprawą i ze średnią chęcią do pracy w przeciętnych warunkach. Czasy są podawane, jak w metodzie MIM w stutysięcznych częściach godziny / 1 TMU = 0,00001 h = 0,036 sek/ i są ustalone jako czasy standardu dolnego, tzn.pozwalają utrzymać tempo normalne pracy.

20. Scharakteryzuj metodę MODAPTS

Została opracowana w Australijskim stowarzyszeniu d/s normatywów Czasu.

Koncepcja MODAPTS wynikła z dążenia do ułatwienia i skrócenia normowania czasu robót ręcznych. Uzyskano to dzięki następującym spostrzeżeniom:

Jednostka ta równa się 1/7 sek. z uwzględnieniem czasu odpoczynku 10,75%, czyli 1/sek./=7 |1,1075|

Poszczególne wartości określa się w modułach. Dopiero w końcowej fazie sumuje się moduły i przelicza na sekundy lub minuty.

Ruchy kończyn górnych posiadają 5 klas ruchów, które wynikają z odległości na jaką należy przemieścić odpowiednią część kończyny górnej aby można było wykonać zadanie. Przyjmuje się, że dla normalnie zbudowanego człowieka dorosłego powyższe odległości odpowiadają wielkości strefy wygody ruchów manipulacyjnych. Przyjęto, że aby wykonać ruch na odległość X wystarczy klasa ruchu z którą jest związana liczba modułów.

Strona 2 z 9



Wyszukiwarka